XYZ Contagion

Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα

Αντα Ψαρρά – Συγχωνεύσεις εξόντωσης (για ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ κ.λπ., άρθρο στην «Ελευθεροτυπία» 2011-09-27)

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2011/09/27

Συνέχεια στα άρθρα με θέμα τις εξαρτησιογόνες ουσίες και την απεξάρτηση από την Αντα Ψαρρά, εκ των φορέων του “Ιού“, με ένα νέο άρθρο-παρέμβαση με τίτλο «Συγχωνεύσεις εξόντωσης«, από την «Ελευθεροτυπία» της Τρίτης 27 Σεπτεμβρίου 2011.

Θυμίζουμε, όλα τα προηγούμενα σχετικά δημοσιεύματα βρίσκονται εδώ, στην κατηγορία «Απεξάρτηση«.

Σκίτσο του Θανάση Πέτρου

Συγχωνεύσεις εξόντωσης

Της ΑΝΤΑΣ ΨΑΡΡΑ

«Το AIDS παρουσιάζει αύξηση 1.000% στους χρήστες ναρκωτικών» υποστήριξε ο Ανδρέας Λοβέρδος στα εγκαίνια του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τα μη μεταδιδόμενα νοσήματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Οταν όμως κάνει κάποιος και μάλιστα ο υπουργός Υγείας μια τέτοια ανατριχιαστική διαπίστωση και ταυτόχρονα συρρικνώνει τις λιγοστές υπηρεσίες θεραπείας των εξαρτημένων μέσα κι έξω από τη φυλακή, τότε δυστυχώς τα σχόλια περιττεύουν. Κι όποιος πιστεύει ότι η μετάδοση γίνεται μόνο από μετανάστριες «μαύρες και βρόμικες» δεν έχει παρά να πάει μια βόλτα στα ξενοδοχεία του κέντρου, όπου πολλές αβοήθητες νεαρές εξαρτημένες Ελληνίδες παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε πατριώτες, ή να κάνει μια βόλτα στις ασφυκτικά γεμάτες με ασθενείς φυλακές.

Αφού όμως ο υπουργός δεν κατάφερε να συγχωνεύσει για παράδειγμα δύο παθολογικές κλινικές που λειτουργούν στον ίδιο όροφο του ίδιου νοσοκομείου αφού εκεί θίγονται διευθυντικές ιεραρχίες, αφού δεν κατάφερε μήνες τώρα να λύσει το σκάνδαλο του «χρυσωρυχείου» Ντυνάν με τους απλήρωτους εργαζομένους, αποφάσισε να ρίξει το «βάρος» στους φορείς απεξάρτησης.

«Τρομοκρατημένος» λοιπόν από τη ραγδαία αύξηση των μεταδιδόμενων ασθενειών, αποφάσισε να μειώσει στο 50% τα κονδύλια για τις ήδη υποβαθμισμένες δομές που ασχολούνται με τα εξαρτημένα και τα ψυχικά επιβαρημένα άτομα. Τους μειώνει στο μισό τη δυνατότητα λειτουργίας και επομένως θεραπείας και πρόληψης. Ανακοινώνει -και καλά κάνει- νέες μονάδες μεθαδόνης στα νοσοκομεία, χωρίς όμως να μετράει την αποτελεσματικότητα, τη δυνατότητα ελέγχου της παράλληλης χρήσης, την αποφυγή της διασποράς προβλημάτων στους χώρους του ΕΣΥ όταν ταυτόχρονα μειώνει πόρους και προσωπικό. Αμέσως μετά αποφασίζει να συγχωνεύσει τους βασικούς οργανισμούς θεραπείας και απεξάρτησης ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ σε έναν, γεγονός που θα επιφέρει αυτομάτως την πλήρη διάλυση και των δύο. Οσο για την απόφαση εφεδρείας ειδικά σε αυτούς τους οργανισμούς με τους χιλιάδες ασθενείς και τους ελάχιστους εκπαιδευμένους εργαζομένους, αυτή πλέον κινείται στα όρια μιας εγκληματικής αμέλειας.

Μπορεί να πουν κάποιοι ότι είναι πολυτέλεια να υπάρχουν 3-4 φορείς για όλους αυτούς τους «περιθωριακούς» ασθενείς, μπορεί άλλοι να πουν ότι έγινε όργιο κακοδιαχείρισης στον ΟΚΑΝΑ, ότι απ’ έξω δημιουργήθηκαν πιάτσες, ότι πολλοί διορίστηκαν εκεί με μέσον, ότι οι δήμοι βόλεψαν στα κέντρα πρόληψης τη δική τους ανικανότητα. Ολα αυτά μπορεί και να ισχύουν, όμως αυτό δεν αποτελεί κανενός είδους δικαιολογία για να χειροτερέψουν όλα μαζί στο ίδιο τσουβάλι.

Ενας αναγκαστικός «γάμος» μπορεί να τινάξει στον αέρα τις προσπάθειες προσαρμογής του ΟΚΑΝΑ στις αυξανόμενες ανάγκες που γεννούν οι υποσχέσεις μείωσης της λίστας. Το ίδιο ισχύει και για το ΚΕΘΕΑ. Το αυτοδιοίκητο και απόλυτα ελεγχόμενο οικονομικά (σε ετήσια βάση) νομικό πλαίσιο λειτουργίας του ΚΕΘΕΑ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε προσφορές, δωρεές και σε εθελοντικά μοντέλα που ακολουθούν τα μέλη του. Το να τεθεί επομένως το ΚΕΘΕΑ στον εκάστοτε κυβερνητικό-κρατικό έλεγχο θα πολλαπλασιάσει και τα κρατικά έξοδα. Τα στεγνά προγράμματα και τα προγράμματα με υποκατάστατα είναι εντελώς διαφορετικά μοντέλα θεραπείας που μπορεί να συνεργάζονται μόνο για το καλό των ασθενών τους και χωρίς άνωθεν εντολές και περιορισμούς στη δράση τους. Ηδη η απόλυτη χειραγώγηση του ΟΚΑΝΑ από την κάθε κυβέρνηση έφερε τρομακτικές δυσλειτουργίες στον οργανισμό.

Το νομοσχέδιο Καστανίδη που θα ψηφιστεί Θεού (αλλά και ΚΚΕ, Ν.Δ. και ΛΑΟΣ) θέλοντος, δίνει τις κατάλληλες κατευθύνσεις για όλες τις δομές της ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης.

Για ποιο λόγο λοιπόν σπεύδει ο υπουργός να καταργήσει τα λιγοστά κονδύλια προς αυτούς τους οργανισμούς, γιατί θέλει να τους συγχωνεύσει τη στιγμή που στο ΚΕΘΕΑ δεν διορίζονται από τον ίδιο οι διοικήσεις τους, δεν αμείβονται τα Δ.Σ. και κυρίως δεν ταυτίζονται οι παρεμβάσεις τους; Για ποιο λόγο σπεύδει να καταργήσει το νομοσχέδιο πριν ακόμη ψηφιστεί; Ποια τρόικα άραγε το ζητάει αυτό; Ποιος θέλει να γίνει επιτέλους γενικός αρχηγός σε υποχρηματοδοτούμενους και συρρικνωμένους οργανισμούς που επιμένουν να θέλουν να προσφέρουν με βάσιμο τρόπο ελπίδα σε νέα παιδιά;

Ανάμεσα στα δικά τους προβλήματα και στα δικά τους αιτήματα είναι ευκαιρία να αποδείξουν εδώ όλοι οι εργαζόμενοι την αλληλεγγύη τους. Ο Ιατρικός Σύλλογος, η ΕΙΝΑΠ αλλά και η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ να ζητήσουν τώρα άμεσα να μην περάσουν τα σχέδια του υπουργού για τους πολίτες που βιώνουν το περιθώριο, τη φυλάκιση σαν συνέπεια της εξάρτησης, τον στιγματισμό και την απελπισία έχοντας αρωγούς στις προσπάθειες μιας δεύτερης ευκαιρίας μόνο τους σκληρά εργαζομένους των φορέων που τους περιθάλπουν.

2 Σχόλια to “Αντα Ψαρρά – Συγχωνεύσεις εξόντωσης (για ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ κ.λπ., άρθρο στην «Ελευθεροτυπία» 2011-09-27)”

  1. Μαριος said

    Μετανάστες: Σαν τις ακρίδες έπεσαν… σαν τις ακρίδες φεύγουν

    Στο σπίτι της Νέας Ιωνίας επικρατεί η γνωστή ακαταστασία…. Ολο το νοικοκυριό μοιάζει να βρίσκεται κατάχαμα, λες και κάποιος θέλει να το «ζυγιάσει» – τι χρειάζεται και τι μπορεί να μείνει πίσω; Η Βέρα και ο Κωνσταντίνος επιστρέφουν στο σπίτι τους, στην Αλβανία. Δεκαοχτώ «ελληνικά» χρόνια στέκονται αυτή τη στιγμή στο πάτωμα. Εχει πάψει να τη νοιάζει η γλώσσα εδώ και καιρό. Τα πρώτα χρόνια προσπαθούσε παπαγαλίζοντας τον «Πρωινό Καφέ» και τις ειδήσεις των 8, μα τι θα ωφελήσει σήμερα; Τότε έλεγε ότι είναι από τη Βόρειο Ηπειρο. Σήμερα, από την Αλβανία. Η οικονομική κατάσταση της χώρας μας όμως δημιούργησε εντελώς διαφορετικές συνθήκες. «Εγώ σκόπευα σε λίγα χρόνια να σταματήσω τη δουλειά. Ομως έτσι όπως είναι εδώ τα πράγματα, χίλιες φορές η Αλβανία».

    Η ίδια εικόνα κάθε μέρα και με τους πακιστανούς.

    Δεκάδες από αυτούς περιμένουν στην ουρά έξω από την είσοδο της πρεσβείας του Πακιστάν, στην οδό Λουκιανού στο Κολωνάκι. Παλαιότερα, οι μετανάστες συνωστίζονταν έξω από την πρεσβεία τους για να λύσουν ζητήματα που αφορούσαν την παραμονή τους στην Ελλάδα. Σήμερα, τακτοποιούν τις υποθέσεις τους για να επιστρέψουν στο Πακιστάν. Σύμφωνα με υπολογισμούς των αρχών, περίπου 20-30 Πακιστανοί εγκαταλείπουν τη χώρα μας κάθε μέρα, με τον ρυθμό φυγής να αυξάνεται συνεχώς.

    Η ουρά που ξεκινά από την είσοδο του κτιρίου της πρεσβείας του Πακιστάν στην οδό Λουκιανού στο Κολωνάκι χάνεται στο κάθετο στενό. Πενήντα άτομα μες στο νερό. Η ίδια εικόνα καθημερινά. Τις 90.000 φτάνουν οι Πακιστανοί στη χώρα μας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του πρόξενου. Από μια δουλειά να θέλουν να διεκπεραιώσουν, η ουρά δεν θα τελειώσει ποτέ. Ομως κι εδώ, κάτι έχει αλλάξει. Παλιότερα, οι μετανάστες συνωστίζονταν έξω από την πρεσβεία για να λύσουν τα γραφειοκρατικά ζητήματα που γεννούσε η διάθεση παραμονής τους στην Ελλάδα. Σήμερα, οι περισσότεροι τακτοποιούν τις υποθέσεις τους προκειμένου να επιστρέψουν στο Πακιστάν.

    Φεύγουν 20 – 30 κάθε μέρα

    Σύμφωνα με υπολογισμούς των αρχών, περίπου 20 – 30 Πακιστανοί εγκαταλείπουν τη χώρα μας κάθε μέρα, με τον ρυθμό φυγής να αυξάνεται συνεχώς. «Δεν υπάρχουν πια δουλειές γι’ αυτούς στην Ελλάδα», λέει στην «Κ» ο Πακιστανός πρόκενος κ. Κάκαν. «Από τότε που φάνηκαν τα πρώτα σημάδια της ύφεσης έχει ξεκινήσει και το κύμα επιστροφής στην πατρίδα». Στο μεγαλύτερο ποσοστό, οι μετανάστες από το Πακιστάν εργάζονταν στον αγροτικό τομέα στην επαρχία, στην οικοδομή ή σε μικρές βιοτεχνίες ή εργοστάσια – κλάδοι που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα.

    Και είναι καλύτερα στο Πακιστάν; «Και όμως, ναι» λέει ο κ. Κάκαν. «Οσοι έχουν πτυχίο ή δεξιότητες θα βρουν σίγουρα δουλειά, οι υπόλοιποι θα εργαστούν σε μικρές αγροτικές μονάδες. Μπορεί η κρίση να είναι παγκόσμια, αλλά το Πακιστάν δεν έχει επηρεαστεί προς το παρόν τόσο πολύ».

    «Ελλάδα, τέλος», λέει χαρακτηριστικά. «Δεν έχει οικοδομή, δεν έχω τι να κάνω εδώ, δεν έχει φαΐ». «Ολοι φεύγουν», συμπληρώνει ο Ζαφάρ δίπλα του. «Δεκατρία χρόνια εδώ, γυρίζω τώρα στη γυναίκα μου».

    Ανάλογες διαρροές έχουν όλες οι κοινότητες μεταναστών. Για το Μπαγκλαντές, τη Βουλγαρία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, ακόμα και την Ινδία τα πρακτορεία κόβουν πια εισιτήρια χωρίς επιστροφή. Σε δεκάδες χιλιάδες υπολογίζονται και οι Αλβανοί που έχουν επαναπατριστεί. «Ελλάδα, τέλος. Δεν αξίζει πια να είμαστε εδώ. Δεν έχει δουλειά».

    Να που η οικονομική κρίση, καταδεικνύει το γνωστό, «ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΛΟΥ»

    με αποσπάσματα κειμένου απο την εφημερίδα «Καθημερινή»

  2. Τι σχέση έχει τώρα αυτό το σχόλιο με το άρθρο, ένας θεός ξέρει.

Γράψτε ελεύθερα, αν σκεφτήκατε κάτι :)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: