XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)

Posted by Κλέων Ι. στο 2016/05/30

Από το The Books’ Journal που κυκλοφορεί, τχ#66, Μάιος 2016, κείμενο-συνεργασία, γραμμένο ειδικά για το περιοδικό από το XYZ Contagion με θέμα ‘Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες‘, και τίτλο ‘Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα‘, διαφορετικό, ασφαλώς, από το κείμενο που είχε δημοσιευτεί εδώ, τέλη Μαρτίου, με αφορμή την καταδίκη του σφαγέα γιατρού ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία’.

The Books' Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016

The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016

 

Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα

«ΡΚ: Πόσα πακέτα έχεις, δύο χιλιάδες;
ΜΝ: Τακτοποίησα δύο χιλιάδες τώρα και θα έχω κι άλλα μέχρι να νυχτώσει.
ΡΚ: Ολα τα πακέτα να παραδοθούν μέχρι τις 12 η ώρα αύριο. Στις αποθήκες. Οχι σ’ εκείνες τις αποθήκες, σε άλλες, αλλού. Μίροσλαβ, όλοι πρέπει να πεθάνουν. Σκότωσε τους όλους, κάθε έναν που πέφτει στα χέρια σου, όποιον βρεις εκεί, πρέπει να πεθάνει»
(Συνομιλία μεταξύ Κάρατζιτς και του υπαρχηγού του στη Σρεμπρένιτσα Miroslav Deronjic, στις 13 Ιουλίου 1995, την ώρα των επιχειρήσεων).

Στις 24 Μαρτίου, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) έκρινε τον πρώτο ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας Ράντοβαν Κάρατζιτς ένοχο για μία κατηγορία για γενοκτονία (στη Σρεμπρένιτσα) και εννέα ακόμη κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, στην Γιουγκοσλαβία των ετών 1991-1995. Μετά τις δίκες της Νυρεμβέργης, ο Κάρατζιτς είναι πλέον ο πιο υψηλόβαθμος πολιτικός που καταδικάζεται για γενοκτονία από διεθνές δικαστήριο στην Ευρώπη, και μάλιστα σε έναν πόλεμο που στοίχισε 130.000 ζωές, δημιούργησε πάνω από 3.000.000 πρόσφυγες και κατέστρεψε τις ζωές δεκάδων χιλιάδων βιασμένων γυναικών.

Η καταδίκη αυτή σηματοδοτεί το τελευταίο κεφάλαιο σε τρεις αλληλοσυνδεόμενες ιστορίες Υβρεως και Νέμεσης, στην Ευρώπη του ‘Ποτέ ξανά’, και μάλιστα στο γύρισμα της χιλιετίας.

13 Μαΐου 1993. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Εταιρείας ελληνοσερβικής φιλίας και βουλευτής Αρης Μουσιώνης και ο προσφάτως καταδικασθείς για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Ράντοβαν Κάρατζιτς επιβεβαιώνουν την «πατροπαράδοτη ελληνοσερβική φιλία». Φωτογραφία ΑΠΕ.

13 Μαΐου 1993. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Εταιρείας ελληνοσερβικής φιλίας και βουλευτής Αρης Μουσιώνης και ο προσφάτως καταδικασθείς για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Ράντοβαν Κάρατζιτς επιβεβαιώνουν την «πατροπαράδοτη ελληνοσερβική φιλία». Φωτογραφία ΑΠΕ.

 

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ

Η πρώτη ιστορία είναι το προσωπικό ταξίδι ενός φιλόδοξου θρησκόληπτου εθνικιστή. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που οδήγησε το μεγαλύτερο εθνικιστικό-φασιστικό κίνημα στην Ευρώπη μετά το 1945 σε μερικά από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του 20ού αιώνα. Ψυχίατρος και αποτυχημένος ποιητής πριν τον πόλεμο, καταγόμενος από οικογένεια δωσιλόγων, ξέφυγε από την φτώχεια και την αφάνεια του χωριού του στο Μαυροβούνιο για να ενταχθεί τελικά στην πολιτική ελίτ της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ο σκληρός σωβινιστής, που πίστευε σε «ανώτερες και κατώτερες» φυλές, και ήταν ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της εθνοκάθαρσης που υπέστησαν οι μη σερβικοί πληθυσμοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας, έγινε ο πρώτος πρόεδρος του σερβοβοσνιακού εθνικιστικού εξτρεμιστικού κόμματος SDS, ο πρώτος -αλλά μη εκλεγμένος- πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Republika Srpska), και ο αρχηγός του στρατού των Σέρβων της Βοσνίας Vojska Republike Srpske (VRS), δηλαδή του στρατού εκείνου που βαρύνεται με χιλιάδες θηριωδίες και εγκλήματα πολέμου, και ήταν ό,τι πλησιέστερο στη ναζιστική πολεμική μηχανή μετά το Β’ΠΠ σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ο Κάρατζιτς αναβίωσε τον σερβικό εθνικιστικό σωβινισμό των τσέτνικ: μια σκληρή ρατσιστική βίαιη ‘ιδεολογία’, αγρίως αντικομμουνιστική και υπέρ της μοναρχίας. Οι τσέτνικ, θυμίζουμε, ήταν η δωσιλογική οργάνωση του Ντράζα Μιχαήλοβιτς, και εκείνοι που ενώ ξεκίνησαν σαν αντιστασιακό κίνημα κατά της γερμανικής κατοχής, πολύ γρήγορα έστρεψαν τα πυρά τους μόνο ενάντια στους παρτιζάνους του Τίτο, κάτι ανάμεσα στους ΠΑΟτζήδες και στα Τάγματα Ασφαλείας, στα καθ’ ημάς. Εσφαξαν ολόκληρα σερβικά χωριά αν τυχόν βοηθούσαν τους αντάρτες, οδήγησαν στο θάνατο δεκάδες χιλιάδες Μουσουλμάνους και Κροάτες λόγω της καταγωγής τους, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονταν με τους φασίστες Ουστάσι και με τα σερβικά Τάγματα Ασφαλείας της οργάνωσης Zbor του Dimitrije Ljotic και του κουίσλιγκ πρωθυπουργού Milan Nedic. Οι τσέτνικ έδωσαν ένα αρκετά μεγάλο χέρι βοήθειας στους Ναζί, ώστε να εξοντώσουν όλους τους Εβραίους της χώρας και να ανακηρύξουν το Βελιγράδι την πρώτη JudenFrei πρωτεύουσα της Ευρώπης, ήδη από το 1941, όπως και ολόκληρη τη Σερβία τη δεύτερη JudenFrei χώρα της Ευρώπης, μετά την Εσθονία. Οι τοπικοί αρχηγοί των τσέτνικ ονομάζονταν ‘βοεβόδες‘. ‘Τσέτνικ Βοϊβόδας’ ήταν ο νεοναζί συγκυβερνήτης του Μιλόσεβιτς κατά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999, Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj), ο επιλεγόμενος και ‘Χασάπης’, αλλά και ο Σερβοβόσνιος διοικητής της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς. [1]

Ανώτατος αρχηγός όλων των τσέτνικ βοεβοδών ήταν ο Κάρατζιτς. Το όραμα των τσέτνικ, και τη δεκαετία του 1940, και τη δεκαετία του 1990, ήταν το ίδιο: Να «εκκαθαριστεί η Σερβία κι από τον τελευταίο Εβραίο, Αλβανό, Τούρκο και Κροάτη», για να δημιουργηθεί ένα «καθαρό εθνικά» κράτος, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει «κάθε κομμάτι γης στο οποίο υπάρχει τάφος Σέρβου», από τα σύνορα με την Ελλάδα, την Αλβανία και την Βουλγαρία, μέχρι τα σύνορα με την Ιταλία και την Αυστρία. Το όραμα της Velika Srbija (Μεγάλη Σερβία). Αυτό θα γινόταν μόνο με την πολιτική των μαζικών δολοφονιών, των βασανιστηρίων, των βιασμών και της αναγκαστικής εκδίωξης των μη σερβικών πληθυσμών, για χάρη της δημιουργίας ενός θεοκρατικού σερβικού κράτους. Ονομάζεται εθνοκάθαρση, και στην Ελλάδα του μεσαιωνικού φανατισμού, του αντιευρωπαϊσμού (και της πρωτιάς σε εκδόσεις των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών) υποστηρίχτηκε διαταξικά και διακομματικά από το 99% του πληθυσμού. Αλλά γι’ αυτό θα μιλήσουμε και στη συνέχεια.

 24 Μαρτίου 2016. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ακούει την καταδικαστική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICTY). Φωτογραφία EPA.

24 Μαρτίου 2016. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ακούει την καταδικαστική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICTY). Φωτογραφία EPA.

 

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ

Η δεύτερη ιστορία αφορά το ίδιο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Είχε συσταθεί από τον ΟΗΕ το 1993, μαζί με το δίδυμό του για την γενοκτονία της Ρουάντα, για να διερευνήσει τα εγκλήματα πολέμου που έλαβαν χώρα στην πρώην Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του 1990, σε μια προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας να αποδείξει πως ο πολιτισμένος κόσμος δεν πρόκειται να αφήσει ατιμώρητα εγκλήματα πολέμου και γενοκτονίες όπως εκείνες του Β’ΠΠ, και πως ο ζυγός της Δικαιοσύνης θα αιωρείται πάντα επάνω από τα κεφάλια των νέων επίδοξων Χίτλερ. Το ICTY έχει υποστεί πολλές μεταμορφώσεις στα πάνω από 20 χρόνια ύπαρξής του. Δεν είναι τέλειο, ασφαλώς, αλλά δεν έχει δημιουργηθεί μέχρι στιγμής και κάποιος καλύτερος μηχανισμός απονομής διεθνούς Δικαιοσύνης. Ξεκίνησε σαν ένα ελάχιστα αποτελεσματικό και υποχρηματοδοτούμενο ίδρυμα, το οποίο δεν ήταν καν σε θέση να πιέσει τις δυτικές κυβερνήσεις να συλλαβουν τις πιο χαρακτηριστικές, έστω, περιπτώσεις εγκληματιών πολέμου. Από το 2001 και μετά, όμως, άρχισε να σημειώνει αξιοσημείωτες επιτυχίες.

Ολοι ανεξαιρέτως (161 στο σύνολο) οι κατηγορούμενοι -από όλες τις εθνότητες- τελικά συνελήφθησαν, συμπεριλαμβανομένων και των «μεγάλων ψαριών», όπως ο πρώην πρόεδρος της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς, αλλά και πλήθος Κροατών, Βόσνιων και Αλβανών εγκληματιών πολέμου. Βλέπετε, στην Ελλάδα κυριαρχεί ο μύθος «μόνο Σέρβοι καταδικάζονται», αλλά αυτό με μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του ICTY καταρρίπτεται σε δύο λεπτά.

Το Δικαστήριο αφήνει μια μεγάλη κληρονομιά για την Ιστορία, για τον Νόμο αλλά και για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την Ισονομία και την Δικαιοσύνη την ίδια. Τα εγκλήματα του Κάρατζιτς, λ.χ. τεκμηριώθηκαν μέσα από 9,5 εκατομμύρια σελίδες και αποδείξεις, μια σημαντική κληρονομία για τις επόμενες γενιές.

Στην απόφαση του ICTY, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε και τα εξής:

«Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ήταν στην κορυφή της διαδικασίας ανάπτυξης και προώθησης της ιδεολογίας και των πολιτικών του εθνικιστικού κόμματος (SDS), δημιουργώντας τις παράλληλες κυβερνητικές, στρατιωτικές, αστυνομικές και πολιτικές δομές που χρησιμοποιήθηκαν για να εγκαθιδρύσουν και να διατηρήσουν την εξουσία του στα διεκδικούμενα από τους Σέρβους εδάφη της Βοσνίας και της Κροατίας, με περαιτέρω στόχο την απομάκρυνση όλων των μη Σέρβων, μέσω διάπραξης εγκλημάτων και παραβιάσεων διεθνών νόμων και συνθηκών. Ηταν κεντρικός ο ρόλος του στην επίτευξη των στόχων της σερβικής και σερβοβοσνιακής ηγεσίας, για τον διαχωρισμό των πληθυσμών, την κατάκτηση εδαφών και την δημιουργία ενός εθνοτικά ομοιογενούς κράτους».

Ειδικότερα, αποδείχτηκε η ατομική ποινική του ευθύνη για τη συμμετοχή του σε τέσσερις «εγκληματικές οργανώσεις» («Joint Criminal Enterprise» στην σχετική ορολογία): Η «κύρια JCE», με στόχο την μόνιμη εκδίωξη Μουσουλμάνων και Κροατών της Βοσνίας και της Κροατίας. Η «JCE για το Σαράγεβο», η οποία πραγματοποίησε μια εκστρατεία με βομβαρδισμούς και βολές ελεύθερων σκοπευτών εναντίον του άμαχου πληθυσμού του Σαράγεβο, επί σχεδόν τέσσερα χρόνια, με στόχο την τρομοκράτηση των αμάχων και με αποτέλεσμα πάνω από 11.000 νεκρούς πολίτες, μεταξύ των οποίων 1.601 παιδιά. Η «JCE για τους ομήρους», για την εκβιαστική ομηρία πάνω από 200 κυανόκρανων και στρατιωτικών παρατηρητών διεθνών οργανισμών, προκειμένου να αναγκαστεί το ΝΑΤΟ να απέχει από τη διεξαγωγή αεροπορικών επιθέσεων εναντίον σερβικών στρατιωτικών στόχων. Και τέταρτη, η «JCE για τη Σρεμπρένιτσα», με στόχο την γενοκτονία των Βόσνιων Μουσουλμάνων της περιοχής που οδήγησε στη δολοφονία 8.372 ανδρών και αγοριών της Σρεμπρένιτσα και τη βίαιη εκδίωξη των γυναικόπαιδων και των ηλικιωμένων.

Ισως δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά πόλεμος με αντιπαράθεση στρατευμάτων, ουσιαστικά, δεν έγινε ποτέ στη Γιουγκοσλαβία. Οπως γράφει και ο Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης «ήταν πόλεμος εναντίον αμάχων κατευθυνόμενος από τα γραφεία. Η μόνη πλευρά που ήταν προετοιμασμένη και έδρασε ταχύτατα χωρίς να βρει αντίσταση ήταν η σερβική, γι’ αυτό και κατέλαβε τόσο σύντομα τα εδάφη στην Κροατία και τη Βοσνία. Ολη εκείνη η συνωμοσιολογία για προετοιμασία των Κροατών και των Μουσουλμάνων, για μουσουλμανικά τόξα και γερμανική βοήθεια δεν άξιζαν ούτε για ανέκδοτα». Για την ιστορία, πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι πάνω από το 80% των νεκρών αμάχων και πάνω από το 75% των νεκρών ενόπλων ήταν θύματα της σερβικής επιθετικότητας. Στις περιοχές των εθνικών εκκαθαρίσεων, ειδικά τον πρώτο χρόνο της σερβικής κεραυνοβόλας επίθεσης, η αναλογία ήταν 20 νεκροί μη Σέρβοι προς 1 νεκρό Σέρβο.

Το Δικαστήριο αυτό, πρέπει να σημειωθεί, δεν δικάζει λαούς και έθνη ή κράτη στο σύνολό τους, όπως πολλοί νομίζουν στην Ελλάδα, σαν να πρόκειται για υποθέσεις «συλλογικής ευθύνης». Αυτό είναι λάθος. Αντίθετα, ψάχνει και βρίσκει τα συγκεκριμένα άτομα, που από θέσεις ισχύος «έδωσαν την εντολή ή πάτησαν οι ίδιοι τη σκανδάλη». Οι δικαστές, όπως είδαμε στο από πάνω παράθεμα, ήταν κάτι παραπάνω από ακριβείς στην περιγραφή της απόδειξης του κατηγορητηρίου -υπογραμμίζουμε ξανά την πολύ σημαντική για τη Δικαιοσύνη φράση «Beyond reasonable doubt»-, αφού στο κατηγορητήριο υπήρχαν συντριπτικά στοιχεία για την ποινική του ευθύνη σε πράξεις όπως δολοφονίες, βιασμοί, σεξουαλική κακοποίηση, βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί, ληστείες, απάνθρωπη μεταχείριση των αμάχων και παράνομη φυλάκιση και περιορισμό.

Ο Κάρατζιτς, που στην αρχή της δίκης είχε υποσχεθεί πως στην απολογία του στο τέλος θα αποδομήσει όλες τις εναντίον του κατηγορίες, τελικά αρκέστηκε να πει πως «οι μάρτυρές του είπαν όλα όσα χρειάζονταν για να αποδειχτεί η αθωότητά του», πως παραδέχεται τα εγκλήματα που συνέβησαν τότε, παραδέχεται ακόμη και ότι αδιαμφισβήτητα οι εκτελεσμένοι από τους Σέρβους στη Σρεμπρένιτσα δολοφονήθηκαν εν αιχμαλωσία με τα χέρια δεμένα («who are undisputed victims with ligatures»), αλλά πως έχει «καθαρή συνείδηση». Η υπερασπιστική του γραμμή ήταν, αν αυτό σας θυμίζει κάτι, πως, ναι, «εγκλήματα συνέβησαν», αλλά δεν ευθύνομαι γι’ αυτά, ούτε εγώ, ούτε το κόμμα μου, ούτε η οργάνωσή μου, ούτε ο στρατός μου και οι δομές του αποσχιστικού κράτους στο οποίο ήμουν ηγέτης. Ευθύνονται μεμονωμένοι κακοποιοί, που τα έκαναν στο όνομα της σερβικής ιδέας, συν κάποιοι ανεξέλεγκτοι πλιατσικολόγοι παραστρατιωτικοί. Μπορεί οι αποδείξεις εναντίον του να ήταν χιλιάδες, αλλά ο δήμιος προτιμούσε να επιμένει: «τυχαία μεμονωμένα περιστατικά». Αυτό, όμως, μάλλον δεν ήταν αρκετό για το Διεθνές Δικαστήριο, του οποίου η δουλειά όλα αυτά τα χρόνια ήταν πραγματικά τιτάνια, κι έτσι η ετυμηγορία ήταν: 40 χρόνια κάθειρξη.

Οταν τα θύματα έδιναν καταθέσεις και εξιστορούσαν πως είχαν χάσει όλα τα μέλη της οικογένειας τους, ο αμετανόητος ψυχρός δολοφόνος όχι μόνο δεν έδειχνε κανένα σημάδι μεταμέλειας, αλλά κατηγορούσε κι από πάνω τους επιζώντες, πως δήθεν έθαβαν κενά φέρετρα για να τον κάνουν να φαίνεται κακός.

Δεν πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη ύβρις από αυτήν, απέναντι στις γυναίκες που άφησε χήρες και χωρίς παιδιά.

 10 Ιουλίου 2005. Περισσότερα από 600 φέρετρα, με ταυτοποιημένα λείψανα νεκρών της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα, λίγο πριν ενταφιαστούν στο Ποτοτσάρι της Βοσνίας. Φωτογραφία Reuters.

10 Ιουλίου 2005. Περισσότερα από 600 φέρετρα, με ταυτοποιημένα λείψανα νεκρών της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα, λίγο πριν ενταφιαστούν στο Ποτοτσάρι της Βοσνίας. Φωτογραφία Reuters.

 

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΑΣΗ

Η τρίτη ιστορία αφορά εμάς, εδώ, την Ελλάδα, και την στάση της απέναντι στον εγκληματία πολέμου Κάρατζιτς και όλα όσα αυτός αντιπροσώπευε. Οταν συνελήφθη το 2008, μεταμφιεσμένος σε new age εναλλακτικό πνευματιστή, κάποιοι πολιτικοί μας έσπευσαν να κατεβάσουν από ιστοσελίδες και από κάδρα γραφείων τις φωτογραφίες όπου εικονίζονταν μαζί του. Με την πρόσφατη ανακοίνωση της ετυμηγορίας, η σιωπή ήταν τέτοια ώστε κάποιος τρίτος παρατηρητής θα μπορούσε να υποθέσει ότι ο σφαγέας ψυχίατρος, που έδινε εντολές να βομβαρδιστούν μαιευτήρια και να εκτελεστούν μαζικά έφηβοι και αγόρια, ήταν κάποιος εντελώς άγνωστος για την Ελλάδα μας. Οσοι όμως θυμούνται, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτή η εικόνα είναι ψεύτικη. Τον Μάιο του 1993, π.χ., το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε πλημμυρίσει από κόσμο: από ναζιστές της ΧΑ ως μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ίσως και κάποιοι αναρχικοί, προσήλθαν εκεί για να τον τιμήσουν.

Η εθνική μας Ωμοψυχία (όρος της Ομάδας Carthago, που έγραψε ένα από τα μοναδικά βιβλία για το άγος της Βοσνίας) τον αποκαλούσε «άγγελο της ειρήνης», «σύγχρονο Ρήγα Φεραίο» και «Στρατιώτη του Χριστού». Συναντιόταν με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, με τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, με την ηγεσία της Αριστεράς, όπου τον προσφωνούσαν «σύντροφο» κι αυτός άφριζε απ’ το κακό του, με προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος (ο οποίος μάλιστα έχει προλογίσει έκδοση ποιημάτων στα ελληνικά, το 1996), με υπουργούς και βουλευτές και άλλους πολλούς. Η Εκκλησία τον τίμησε με ανώτατο μετάλλιο, όμως κανείς δεν είχε προσέξει, πως, λ.χ., την ώρα που που είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι παράγοντες του γιουγκοσλαβικού δράματος και όλοι οι ξένοι μεσολαβητές και αξιωματούχοι όλων των χωρών και όλων των διεθνών οργανισμών στην Ελλάδα, στη «Συνδιάσκεψη Ειρήνης», στον Αστέρα Βουλιαγμένης, την Πρωτομαγιά του 1993, όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έλεγε: «ελπίζω και προσεύχομαι για την Ειρήνη», ο Κάρατζιτς αμέσως μετά έκανε δηλώσεις τύπου: «θα νικήσουμε γιατί έχουμε μαζί μας τον Θεό και την Ελλάδα». Σε συνδιάσκεψη ειρήνης!

Ηταν η εποχή που από το πουθενά εμφανίστηκε στην Ελλάδα μια ανεξήγητη σερβοφιλία. Μια άνευ όρων συμπαράταξη όλων με το σερβικό σωβινιστικό καθεστώς –των κομμάτων, των ΜΜΕ, της Εκκλησίας, της Ακροδεξιάς, λάιτ ή ναζιστικής, των αυτονομημένων μηχανισμών του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών, των πολιτικών και οικονομικών ελίτ, της μαφίας και των κυκλωμάτων της νύχτας, και των οργανικών διανοούμενων και ακαδημαϊκών και όσων είχαν αναλάβει εργολαβικά την εκλαΐκευση της σερβικής προπαγάνδας και την διασπορά συκοφαντιών, κινδυνολογιών και θεωριών συνωμοσίας για τον δήθεν «κίνδυνο» που αντιμετώπιζαν οι καλοί και αμυνόμενοι Σέρβοι από μία φανταστική συμμαχία «ΝΑΤΟ-ΕΕ-Κλίντον-Βατικανού-Τουρκίας-Τσιλέρ-Μπερίσα-Ιζετμπέγκοβιτς-Μουτζαχεντίν-Γκλιγκόροφ-Γερμανίας-ΕΟΚ-Εβραιοσιωνισμού», (ζήτω ο ορθόδοξος και αντιιμπεριαλιστικός άξονας «Μιλόσεβιτς-Γιέλτσιν-Κάρατζιτς-Ελλάδας»).

Στην πραγματικότητα, αυτή η σερβοφιλία ήταν ο μετασχηματισμός του αντιτουρκικού μίσους, που εύκολα, και με τη βοήθεια των ΜΜΕ, παραλλάχτηκε σε μίσος αντιαλβανικό και αντιμουσουλμανικό. Οι Σέρβοι χρησιμοποίησαν άψογα στην προπαγάνδα τους τις μαζικές συλλογικές ψυχώσεις των Ελλήνων και το μίσος και τον φόβο τους απέναντι στους «προαιώνιους εχθρούς Τούρκους», κατά συνέπεια και απέναντι στην «ισλαμική απειλή». Ηξεραν ότι επάνω στην αντιτουρκική ελληνική ψύχωση, είχε έλθει και είχε κλειδώσει τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, και η «αντισκοπιανή» ψύχωση. Το δογμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» κυριάρχησε κι έτσι, μαζί με τη συνωμοσία από τη Δύση, το Βατικανό, τους Αμερικάνους, τους Γερμανούς, την ΕΟΚ, τον Σιωνισμό, που δήθεν απειλούσε την Σερβία, άρα και την Ορθοδοξία, άρα και την Ελλάδα, οι Σέρβοι άφησαν τους Ελληνες να πιστεύουν ότι θα «καθαρίσουν για πάρτη τους» και πως θα μας προσφέρουν στο πιάτο την Δημοκρατία της Μακεδονίας (το σύνθημα «Σύνορα με τη Σερβία» δονούσε συλλαλητήρια, τηλεοπτικά πάνελ και μυαλά «ελληνόψυχων»), και (γιατί όχι;) και τη Βόρειο Ηπειρο, όταν θα ερχόταν η σειρά των Αλβανών. Ο φασίστας Σέσελι είχε ανακηρύξει προληπτικά τη «Σερβική Δημοκρατία της Κοιλάδας του Βαρδάρη» και έδινε συνεντεύξεις στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής, με τίτλο «Τα Σκόπια πρέπει να διαλυθούν!» (21/02/1993), όπου πρότεινε το μοίρασμα της γειτονικής χώρας μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας. Ο Κάρατζιτς υποσχόταν στους Ελληνες «100.000 στρατιώτες όταν θα χτυπιόμαστε με τους Τούρκους», ενώ ο παραστρατιωτικός ηγέτης Ζέλικο Ραζνάτοβιτς (καπετά Αρκάν) ανέβαζε σε ένα εκατομμύριο τους Σέρβους στρατιώτες που θα βοηθούσαν μάλιστα την Ελλάδα να εκδιώξει τους Τούρκους από την Κύπρο και να καταλάβει όλο το νησί. Κάποιοι ανόητοι Ελληνες βουλευτές από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πήγαιναν στο Πάλε, αναγνωρίζοντας έτσι ξεχωριστή κρατική οντότητα στο μόρφωμα του Κάρατζιτς, και συζητούσαν σοβαρά μαζί του τι μπορεί να γίνει για να βοηθήσουμε τους Κούρδους να πλήξουν την Τουρκία ανατολικά, έτσι ώστε να «καθαρίσουμε» μετά μαζί, Ελληνες και Σέρβοι, στα δυτικά. Ο Μιλόσεβιτς, σε μια επίσημη επίσκεψη του τότε υπουργού Εξωτερικών, Αντώνη Σαμαρά, τον πήρε και τον οδήγησε στη μυστική αίθουσα επιχειρήσεων. Ανοίγοντας μπροστά του χάρτες με «μετακινήσεις πληθυσμών», του πρότεινε ευθέως «κοινά σύνορα», δηλαδή διαμελισμό της Μακεδονίας. Τέτοιος διαμελισμός, βέβαια, δεν συνέβη ποτέ, όμως διαμελίστηκαν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων από έναν πόλεμο που ξεκίνησε από την σερβική εθνικιστική παράνοια -και από την προσπάθεια των χρεωκοπημένων παλαιών ελίτ να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και να εξασφαλίσουν πόρους και υλικά οφέλη στη νέα εποχή ώστε να γίνουν και επίσημα οι νέες «αστικές τάξεις» στις νέες εθνικές αγορές. Αλλά οι αιτίες της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας είναι άλλο θέμα, που χρειάζεται να ειπωθεί ξεχωριστά.

«Τίποτα δεν κατέκτησα σ’ αυτόν τον πόλεμο», έλεγε ο Μλάντιτς. «Απελευθέρωσα μόνο όσα εδάφη ήταν σερβικά, και μάλιστα όχι όλα. Υπάρχουν κι άλλα που μας περιμένουν. Κι η Τεργέστη, κι αυτή σερβική πόλη είναι». Σε στενό κύκλο, σίγουρα θα συμπλήρωνε: «κι η Θεσσαλονίκη, κι αυτή περιμένει να ελευθερωθεί». Αλλωστε, κι ο Κάρατζιτς, όταν δεν τον άκουγαν οι Ελληνες, έλεγε ότι οι Μακεδόνες είναι ξεχωριστό έθνος, παρακλάδι του σερβικού, και πως κάποτε πρέπει κι αυτοί να ενωθούν με τη μητέρα Σερβία. Οι Ελληνες, όμως, είχαν κλείσει πεισματικά τα μάτια, και απαγόρευαν στον εαυτό τους να δει το πραγματικό πρόσωπο του σερβικού μεγαλοϊδεατισμού για χάρη της «ελληνοσερβικής αδελφότητας». Κι ας είχε αναγνωρίσει η «φίλη και αδελφή» Σερβία την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα από πολύ νωρίς, παρ’ ότι δημόσια διαβεβαίωνε την ελληνική ηγεσία πως «δεν θα κάνουμε καμία ενέργεια στο ζήτημα των Σκοπίων που θα έβλαπτε τα συμφέροντα της Ελλάδας».

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο οι δυνάμεις του Κάρατζιτς να πολιορκούν και να βομβαρδίζουν πόλεις επί 3,5 και 4 χρόνια, να εκκαθαρίζουν εθνικά το 70% της Βοσνίας και το 30% της Κροατίας που είχαν καταλάβει κεραυνοβόλα (κάτι ευνόητο, αφού ετοιμάζονταν από τη δεκαετία του 1980 γι’ αυτό), να χρησιμοποιούν τον βιασμό σαν όπλο εθνοκάθαρσης, να εκτελούν μαζικά χιλιάδες αμάχους σε κάθε επιχείρηση και να κάνουν όλα τα άλλα εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο σύγχρονος Ρήγας Φεραίος, -κι εμείς οι Ελληνες, ήμασταν ευχαριστημένοι να στέλνουμε ανθρωπιστική βοήθεια, όχι στα θύματα και στους πολιορκούμενους, αλλά στους θύτες και στους επιτιθέμενους, η οποία κατέληγε στη μαύρη αγορά που οι ίδιοι οι Σέρβοι δημιουργούσαν με τις πολιορκίες, είτε μετατρεπόταν σε όπλα για σφαγές αμάχων και σκληρό συνάλλαγμα σε παχυλούς λογαριασμών σε ελληνικές και κυπριακές τράπεζες.

Η γραμμή υποστήριξης και δικαιολόγησης των θηριωδιών του καθεστώτος του μοναρχικού αντικομμουνιστή Κάρατζιτς, του αδίστακτου εξουσιοφρενούς καιροσκόπου Μιλόσεβιτς και του υπερεθνικιστή σωβινιστή και ρατσιστή Μλάντιτς, ήταν στην πραγματικότητα η εκπαίδευση μεγάλων τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού στον αντιδυτικό εθνικοσοσιαλισμό. Η «σερβοφιλία» εκπαίδευσε μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων στον αντιευρωπαϊσμό, στην αποδοχή των θεωριών συνωμοσίας ως ερμηνευτικά εργαλεία για ό,τι συμβαίνει γύρω μας, στην αγιοποίηση ακόμα και του επιθετικού και δολοφονικού εθνικισμού σαν υπέρτατη αξία που μπορεί να φτάνει μέχρι και στις εθνοκαθάρσεις αφού ο ‘αλλος’ είναι υπάνθρωπος και δικαιολογείται η εξόντωσή του και τέλος, στην αποδοχή ενός υφέρποντος εθνικοσοσιαλισμού. Η άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι αποτέλεσμα και αυτού του γεγονότος τη δεκαετία του 1990, μαζί με την αντιμακεδονική υστερία και την αντιαλβανική ρατσιστική ξενοφοβία· -χρειάστηκε μόνο ελληνική η κρίση για να επιτρέψει σε αυτές τις ιδεολογίες να αναδυθούν και να καταγραφούν σε διευρυμένα ποσοστά.

Ο αντιδυτικισμός είναι το κίνητρο των προσεγγίσεων των «αριστερών» αντιιμπεριαλιστών αρνητών, οι οποίοι έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην διακίνηση του άριστα φιλοτεχνημένου ψέματος, το οποίο λόγω ελλειψης αντιλόγου θεωρείται πλέον αυταπόδεικτη αλήθεια, ότι δήθεν «η κακιά δύση επιτέθηκε στους καλούς και αμυνόμενους Σέρβους και διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία». Δεν λένε την αλήθεια. Τη Γιουγκοσλαβία δεν τη διέλυσε ούτε ο καπιταλισμός, ούτε ο ιμπεριαλισμός. Τη διέλυσε ο εθνικισμός. Ο καπιταλισμός επωφελήθηκε αργότερα. Ολη αυτή η ανεδαφική παραφιλολογία «όλες οι κοινότητες έφταιγαν εξίσου και όλοι έκαναν εγκλήματα» και «οι εμφύλιοι πόλεμοι είναι οι χειρότεροι», στην πραγματικότητα αθωώνει τα εγκλήματα των δολοφονικών ακροδεξιών σερβικών ηγεσιών και δικαιολογεί το διεφθαρμένο ολιγαρχικό καθεστώς τους.
Φυσικά, ούτε προοδευτικοί είναι, ούτε υπάρχει τίποτε ‘αριστερό’ στην προσέγγισή τους. Ποτέ αριστερός ή ουμανιστής δεν θα υποστήριζε την καταστροφή μιας πολυεθνικής κοινωνίας για χάρη ενός φασιστικού μεγαλοϊδεατισμού. Οι ανιστόρητες απόψεις τους και -κυρίως- η άρνηση τους να καταδικάσουν ευθέως την εθνοκάθαρση και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των θυμάτων και των επιζώντων, τους καθιστούν ηθικά συνένοχους στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Ό,τι είναι ο Πλεύρης και η Χρυσή Αυγή για τα θύματα του Ολοκαυτώματος, είναι αυτοί αντίστοιχα για τα θύματα των εθνοκαθάρσεων των Σέρβων. Αλλωστε, σύμφωνα με τους ειδικούς, «η συγκάλυψη και η άρνηση της γενοκτονίας είναι το όγδοο και τελικό στάδιο της ίδιας της γενοκτονίας», είναι τμήμα της ίδιας της γενοκτονίας.

Και μια λεπτομέρεια: Οταν είχαν συλλάβει τον Μιλόσεβιτς, το σύνθημα της διακομματικής επιτροπής βουλευτών που ζητούσαν την απαλλαγή του ήταν: «Στη Χάγη δικαζόμαστε όλοι». Εξακολουθούν, άραγε, να το πιστεύουν αυτό; Η σιωπή τους στην καταδίκη Κάρατζιτς δείχνει ότι: ναι, το πιστεύουν και παραμένουν αμετανόητοι, απλά διστάζουν να το παραδεχτούν δημόσια -κι αυτό είναι χειρότερο.

 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Η Ελλάδα δεν ήταν, απλώς, μια φιλική χώρα των «ανάδελφων» Σέρβων. Οι κατά σύστημα δολοφόνοι είχαν μαζί τους ένα ολόκληρο σύστημα που τους στήριξε. Η πολιτική, ομοθύμως, στήριζε τους ομόθρησκους, το ίδιο και η Εκκλησία -η οποία μάλιστα ανέχθηκε την αποστολή ιερέων που έφευγαν για να ευλογήσουν τα όπλα των παραστρατιωτικών του Αρκάν και του Σέσελι. Στρατιωτικοί κύκλοι υποστήριζαν επίσης τις μεθοδεύσεις Κάρατζιτς, φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να διαρρεύσουν μυστικά σχέδια του ΝΑΤΟ προς τον Μλάντιτς.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο άγος της ένοπλης στρατιωτικής υποβοήθησης των εγκλημάτων. Πρόκειται για την γνωστή ιστορία με την Ελληνική Εθελοντική Φρουρά, πολλά μέλη της οποίας ήσαν μέλη ή είχαν σχέση με τη Χρυσή Αυγή.

Η ανεξάρτητη δημοσιογραφική έρευνα στην Ελλάδα έχει φέρει στο φως πολλά στοιχεία, ακόμα και ονόματα Ελλήνων, και φωτογραφίες, που μετείχαν στο έγκλημα της Σρεμπρένιτσα. [2]
Παρά τον κύκλο σιωπής που κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο, το θέμα των εγκλημάτων της Σρεμπρένιτσα και της ελληνικής συμμετοχής έφτασε στη Βουλή, χωρίς να γίνει ουσιαστική έρευνα. Η ελληνική δικαιοσύνη, εξ άλλου, ασχολείται με την υπόθεση από το 2005, χωρίς να έχει κατονομασθεί ούτε ένας υποπτος.

Οσο για την καταδίκη του Κάρατζιτς, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα ελληνικά ΜΜΕ είτε δεν μετέδωσαν την είδηση είτε την περιθωριοποίησαν. Τι νόημα άλλωστε έχει να θυμόμαστε …

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Βλ. το σχετικό αφιέρωμα «Ποιος ήταν ο Σερβοβόσνιος διοικητής της EEΦ»:
https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/06/12/prodimosiefsi-srebrenica-zvonko/

[2] Ολα τα στοιχεία είναι συγκεντρωμένα στο ιστολόγιο ΧΥΖ Contagion, υπό τον τίτλο «Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής».
https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica/

Στο ίδιο ιστολόγιο, μπορείτε να βρείτε, επίσης, συγκεντρωμένα στοιχεία και φωτογραφικό υλικό, για τη γενοκτονία, αλλά και συνολικότερα για την ελληνική στάση.
https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

# Περισσότερα για τον Κάρατζιτς, βλ. ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/24/karadzic-the-verdict/

# Βλ. επίσης το άρθρο του XYZ Contagion ‘Ολη η αλήθεια για τη Σρεμπρένιτσα: Οι οκτώ συν μία αποδείξεις για το προσχεδιασμένο της οργανωμένης σφαγής‘:
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/

 

 


 

Διαβάστε τις νέες μεγάλες έρευνες του XYZ Contagion με θέμα ‘Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα‘:

– ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ‘.
https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/
[Για την Short version, κλικ εδώ ‘Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα’]
– ‘Ολη η αλήθεια για τη Σρεμπρένιτσα: Οι οκτώ συν μία αποδείξεις για το προσχεδιασμένο της οργανωμένης σφαγής’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/
– ‘Το θέμα της ελληνικής εμπλοκής στη Σρεμπρένιτσα στα μεγάλα ΜΜΕ (και όχι μόνο)
https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica-sta-mme/

Και:

– ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία για την συμμετοχή Ελλήνων υπηκόων στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα: Οι δεσμοί αίματος του ελληνικού με τον σερβικό εθνικισμό και της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς με τη Χρυσή Αυγή’
https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica-more-evidence/

Δείτε επίσης:

‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/24/karadzic-the-verdict/
– ‘Χρυσαυγίτες εγκωμιάζουν γενοκτονίες και ρατσιστικές σφαγές και υπόσχονται «Noz, zica, Srebrenica» («Μαχαίρι, Σύρμα, Σρεμπρένιτσα»): Ποιοι είναι οι Σέρβοι νεοναζί επισκέπτες της οργάνωσης;;;’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/golden-dawn-hymn-noz-zica-srebrenica/

Και:

– Μια νέα σειρά δημοσιεύσεων, μόνο για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά να μάθουν τι συνέβη στη Γιουγκοσλαβία στα χρόνια της δεκαετίας του 1990, …
… η οποία απαντά -πιστεύουμε- εις βάθος σε όλες τις πιθανές απορίες και αποδομεί όλα τα ψέματα και τις πλαστογραφίες των ελληνικών ΜΜΕ, των ακροδεξιών θυτών και των απολογητών τους, από δεξιά κι αριστερά.
Ολόκληρη η νέα αυτή σειρά βρίσκεται κάτω από την κατηγορία ‘Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία‘, ενώ το ενιαίο κείμενο βρίσκεται εδώ, ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ‘. Περιλαμβάνει:

Πρόλογος: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #01)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/01/yugo-01/

Η ανύπαρκτη και εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη ‘ελληνοσερβική φιλία’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/02/yugo-02/

Οι ‘αριστεροί αντιιμπεριαλιστές’ συνήγοροι των Σέρβων, οι ακροδεξιοί δωσίλογοι τσέτνικ και η σερβική ‘Μεγάλη Ιδέα’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/03/yugo-03/

Τα γεγονότα: Ο εθνικισμός διαλύει μια χώρα
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

Εθνοκάθαρση και γενοκτονία σε ευρωπαϊκό έδαφος στον 20ό αιώνα: Οταν το ‘Ποτέ ξανά!’ ακουγόταν σαν ανέκδοτο
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

Ο ρόλος των ΜΜΕ και τα πραγματικά ψέματα της Δύσης
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/07/yugo-07/

Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

Η Κράινα, η πρόβα τζενεράλε του Μλάντιτς, η παράνομη κατοχή (κατά τον ΟΗΕ) και η εκδίωξη των Σέρβων – Η τελευταία πράξη του δράματος
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/09/yugo-09/

Ρίχνοντας την ευθύνη στα θύματα: Συγκάλυψη και άρνηση, το όγδοο και τελικό στάδιο της ίδιας της γενοκτονίας: 8.372 έρευνες ανθρωποκτονίας και οκτώ συν μία αποδείξεις
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/10/yugo-10/

Οι ιδεολόγοι της αθλιότητας και η αθλιότητα της ιδεολογίας τους: Μια σημείωση για τους αρνητές, υπερασπιστές και απολογητές των εγκληματιών πολέμου, δεξιούς κι αριστερούς + Προτεινόμενη βιβλιογραφία
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/11/yugo-11/

 

Δείτε επίσης: Φάκελος Σρεμπρένιτσα

Είπαμε ότι θα στείλουμε στον εισαγγελέα τους Ελληνες εθελοντές φασίστες που πήγαν το 1995 στη Βοσνία να βοηθήσουν τους Σέρβους στις σφαγές αθώων και αμάχων και στις εθνικές εκκαθαρίσεις όπως στην Σρεμπρένιτσα -και το κάναμε.
Τους στείλαμε στον εισαγγελέα.

Και μάλλον κάναμε καλά, αφού οι αμετανόητοι εξακολουθούν να εξυμνούν ανατριχιαστικά την γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα και τα εγκλήματα πολέμου, λ.χ.
# Χρυσαυγίτες εγκωμιάζουν γενοκτονίες και ρατσιστικές σφαγές και υπόσχονται «Noz, zica, Srebrenica» («Μαχαίρι, Σύρμα, Σρεμπρένιτσα»)’: Ποιοι είναι οι Σέρβοι νεοναζί επισκέπτες της οργάνωσης;;;
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/golden-dawn-hymn-noz-zica-srebrenica/

Ενας πρώτος στόχος, τον οποίο ελπίζαμε να καταφέρουμε αν και γνωρίζαμε τις δυσκολίες, ήταν, μετά την δημοσίευση της έρευνας και του υλικού (Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής – Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις, για πρώτη φορά στην Ελλάδα), από τη δική μας δουλειά να γράψουν μεγάλες εφημερίδες και άλλα μέσα [Σ.Σ.: Δείτε επιλογή από τις κυριότερες δημοσιεύσεις σε μεγάλα ΜΜΕ εδώ αναλυτικά ‘Το θέμα της ελληνικής εμπλοκής στη Σρεμπρένιτσα στα μεγάλα ΜΜΕ (και όχι μόνο)‘, ή παρακάτω τον κατάλογο με όλες τις δημοσιεύσεις, μία προς μία].

Ενας δεύτερος, σε μια γωνιά του μυαλού μας, να γίνουν ερωτήσεις στη Βουλή. Εγινε κι αυτό (Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ: Σχετικά με τη συμμετοχή Ελλήνων εθελοντών και μισθοφόρων στην ανθρωποσφαγή της Σρεμπρένιτσα, 25 Ιουνίου 2015). Και η απάντηση (Η απάντηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα τη συμμετοχή Ελλήνων εθελοντών και μισθοφόρων στην ανθρωποσφαγή της Σρεμπρένιτσα, 15 Ιουλίου 2015).

Και ο τελικός στόχος, που ομολογουμένως κανείς δεν περίμενε να συμβεί εύκολα, ήταν να γραφτεί απ’ τη δουλειά μας αναφορά στον εισαγγελέα. Τελικά δεν χρειάστηκε· οι στόχοι όλοι, όμως, επετεύχθησαν, και μία βδομάδα μάλιστα μετά την δημοσίευση της έρευνας, στις 22 Ιουνίου 2015, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών κινήθηκε και διέταξε προκαταρκτική εξέταση για το θέμα της συμμετοχής Ελλήνων υπηκόων στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα:

# Ολες οι εξελίξεις στην ‘μη στατική’ σελίδα (ενημερώνεται διαρκώς) ‘Δικαστικές εξελίξεις στην υπόθεση της συμμετοχής Ελλήνων υπηκόων στη Σρεμπρένιτσα‘:
https://xyzcontagion.wordpress.com/justice-for-srebrenica/

# Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών διέταξε προκαταρκτική εξέταση για το θέμα της συμμετοχής Ελλήνων υπηκόων στη Σρεμπρένιτσα, 22 Ιουνίου 2015
https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/06/22/eisaggelia-prodikon-proanakrisi-srebrenica/

 

Advertisements

83 Σχόλια to “Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)”

  1. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  2. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  3. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  4. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  5. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  6. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  7. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  8. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  9. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  10. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  11. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  12. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  13. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  14. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  15. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  16. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  17. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  18. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  19. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  20. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  21. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  22. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  23. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  24. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  25. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  26. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  27. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  28. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  29. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  30. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  31. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  32. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  33. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  34. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  35. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  36. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  37. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  38. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  39. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  40. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  41. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  42. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  43. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  44. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  45. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  46. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  47. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  48. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  49. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  50. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  51. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  52. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  53. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  54. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  55. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  56. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  57. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  58. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  59. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  60. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  61. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  62. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  63. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  64. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  65. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  66. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  67. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  68. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  69. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  70. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  71. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  72. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  73. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  74. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  75. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  76. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  77. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  78. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  79. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  80. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  81. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

  82. […] μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016) https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/05/30/kleon-ioannidis-karadzic-kai-ellines-books-journal/ – ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της […]

  83. […] Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες […]

Γράψτε ελεύθερα, αν σκεφτήκατε κάτι :)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: