XYZ Contagion

Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα

Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’

Posted by Κλέων Ι. στο 2017/03/15

Αυτό το σημείωμα δεν είχε ποτέ τις προϋποθέσεις να γίνει ξεχωριστό άρθρο στο XYZ Contagion, και ο λόγος γι’ αυτό ήταν πως από τότε που κάποιοι σκαρφίστηκαν στο εξωτερικό το hoax με την δήθεν ‘αθώση Μιλόσεβιτς‘, κανένα σοβαρό δυτικό μέσο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί ποτέ με αυτή την ανοησία. Απασχόλησε κυρίως μόνο περιθωριακές ακροδεξιές, φασιστικές, αντισημιτικές σελίδες, αν και ξεκίνησε από ανθρώπους της ψεύτικης ‘αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς’. Οι μόνες φορές που υπήρξαν αναφορές σε δυτικά σοβαρά μέσα ήταν για την διάψευση του hoax. Ετσι, το XYZ Contagion προτίμησε να γράψει μία ‘Σημείωση’ (‘Note’) στην σελίδα του στο Facebook, αυτήν, «Για τη δήθεν ‘αθώωση Μιλόσεβιτς’ που διακινείται από ψευτοαριστερούς ψευτοαντιιμπεριαλιστές», για όποιον ήθελε να ενημερωθεί σχετικά, και πέραν αυτού ουδέν.

Ανοιξη του 1999, αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις, διοργανωμένες με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Αριστερά οι θρησκόληπτοι και οι ευσεβείς, δεξιά οι ΚΟΒες του ΚΚΕ. Τους ενώνουν τα πορτρέτα του Μιλόσεβιτς.

Ανοιξη του 1999, αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις, διοργανωμένες με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Αριστερά οι θρησκόληπτοι και οι ευσεβείς, δεξιά οι ΚΟΒες του ΚΚΕ. Τους ενώνουν τα πορτρέτα του Μιλόσεβιτς.

 

Δεν υπολογίσαμε όμως στη δύναμη του hoax και σε εκείνη την βασική ιδιότητά τους, που λέει ότι αφού ένα hoax είναι κάτι που ευχαριστεί τους αναγνώστες του να το διαβάζουν, αυτό θα επανέρχεται συχνά. Πράγματι, φαίνεται ότι η ψεύτικη είδηση έχει πολλούς κύκλους ζωής, συχνά σε συνδυασμό με επετείους, κι έτσι το ξαναείδαμε πρόσφατα, από τον Νίκο Μπογιόπουλο και τον Ημεροδρόμο. Ο Μπογιόπουλος, στην πραγματικότητα, έχει το ίδιο άρθρο, τις ίδιες σημειώσεις, λ.χ. εδώ στον Ριζοσπάστη το 2009, εδώ στο Press Project τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν πήρε είδηση πρώτη φορά το hoax, κι εδώ το πρόσφατο στον Ημεροδρόμο.

Είναι η πολλοστή φορά που γράφονται τα ίδια πράγματα, και, συνεπώς, καταλαβαίνει κανείς ότι όλα αυτά που λέει τα περί Κοσόβου το 1999, τα έχει μπαζωμένα κάπου ο κ. Μπογιόπουλος, τα έχει εκεί δίπλα του, έτοιμα να τα χρησιμοποιήσει όποτε του δινόταν ευκαιρία σαν αιχμή του δόρατος των επιχειρημάτων του για την κακιά Δύση. Αυτά είχε, με αυτά μπάζωσε τη στήλη του κατά 99%, αν και υποτίθεται ότι η δήθεν αθώωση αφορούσε μια άλλη εποχή (8 με 4 χρόνια πριν, 1991-1995), σε μια άλλη περιοχή (τη Βοσνία, ίσως και την Κροατία) και άρα κάποια άλλα γεγονότα. Δηλαδή, αφιερώνει το 1% του κειμένου στην αρχή και μας ‘ενημερώνει’ (…) πως ο Μιλόσεβιτς ‘αθωώθηκε’ δήθεν για τη Σρεμπρένιτσα (λάθος, ούτε αυτός ο ισχυρισμός είναι αληθεια, όπως θα δούμε στη συνέχεια) και το υπόλοιπο 99% αφορά ό,τι έγινε από το Ραμπουγιέ και μετά, πράγματα μάλλον άσχετα με την υπόθεση εδώ.

Ηταν άσχημο, όμως, να βλέπει κανείς στη σελίδα του Ημεροδρόμου στο Facebook, τις απαντήσεις και τους χαρακτηρισμούς του κ. Μπογιόπουλου και του διαχειριστή σε όσους επισκέπτες έφερναν αντιρρήσεις και προσπαθούσαν να εξηγήσουν με επιχειρήματα το προφανές: Οτι καμία αθώωση και καμία καταδίκη ενός προσώπου Α δεν μπορεί να συμβεί στη δίκη ενός άλλου προσώπου Β. ‘Γκεμπελίσκοι’, ‘αργόσχολοι’, ‘μην γελοιοποιήστε’, ‘σας παραδίδω στη χλεύη’, ‘κοιταχτείτε στον καθρέφτη αν θέλετε να δείτε Γκεμπελίσκους’ και άλλα τέτοια ωραία. Αλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ρίσκαρε την αξιοπιστία της, για να το πούμε κομψά. Οποιος θυμάται ένα άλλο μεγάλο hoax, ‘Η πλαστογραφία 19χρονου ψεκασμένου Σέρβου ακροδεξιού ψευτοδημοσιογράφου με τη μαϊμού συνέντευξη του πρώην πράκτορα της CIA για τη Γιουγκοσλαβία και τα ερωτηματικά για τα έγκριτα ΜΜΕ‘, καταλαβαίνει τι εννοούμε.

Το χειρότερο ήταν το σηκωμένο δάχτυλο του Ημεροδρόμου/Μπογιόπουλου στους σχολιαστές του: «Αν είχες διαβάσει την πολλών χιλιάδων σελίδων απόφαση, τότε θα έβρισκες αναφορές […]» κ.λπ. κ.λπ., θαρρείς και ο Ημεροδρόμος την διάβασε την απόφαση. Το πιο αστείο ήταν η κατηγορία στους επισκέπτες πως χρησιμοποιούν ‘νομικίστικα τεχνάσματα‘, ενώ στην πραγματικότητα ο μοναδικός που επιδίδεται σε αυτό το άθλημα είναι εκείνος που ανακαλύπτει ‘αθωώσεις’ σε άσχετα κείμενα, για να μην αναφέρουμε εδώ και τα διπλά κριτήρια, πως δηλαδή ξαφνικά το ICTY έγινε καλό και αξιόπιστο, τώρα που ‘αθώωσε’ το ίνδαλμά μας, ενώ όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν το ‘δικαστήριο-καγκουρό’ και προέκταση ‘ΝΑΤΟϊκού σφαγείου’.
Δείγμα:

«Ανθρωπέ μου, είσαι -σε όλες τις γλώσσες- πολιτικά αναλφάβητος. Είναι δύσκολο να αντιληφθείς και τι έγραψα και τι ομολογεί το δικαστήριο. Οσο θα προσπαθείς με νομικιστικές προσεγγίσεις να αντικρούσεις πολιτικά επιχειρήματα και αποδείξεις, φρόντισε τουλάχιστον να μην γελοιοποιείσαι. Τελειώσαμε. Γεια σου.
– Νίκος Μπογιόπουλος»

Λένε ότι μια από τις χειρότερες μορφές δημοσιογραφίας είναι εκείνη στην οποία ο αρθρογράφος προσπαθεί να ‘περάσει’ την άποψή του για γεγονός. Οχι, δεν είναι έτσι, δεν το δεχόμαστε αυτό, κι έτσι αποφασίσαμε να μεταφέρουμε την σημείωση εδώ στο ιστολόγιο, ώστε να υπάρχει και να βρίσκεται από τις μηχανές αναζήτησης. Ακολουθεί το άρθρο, όπως είχε γραφτεί τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2016, αλλά με σημαντικές προσθήκες, ουσιαστικά ξαναγραμμένο.

 

Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’

Λογικά, θα το έχετε δει, και με μεγάλα γράμματα σε πολλά ελληνικά μέσα: ‘Ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε, το κρύβουν, βόμβα μεγατόνων, στα μουλωχτά, ούτε ένα μονόστηλο, διαδώστε‘ κ.λπ. Στο εξωτερικό, κανένα σοβαρό δυτικό μέσο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί με αυτή την ανοησία.

Στην Ελλάδα, το είπε λ.χ. και η έγκυρη ‘Δημοπρασία‘:

Και αφού το λέει και η ναζιστική συμμορία, δε μπορεί, αλήθεια θα είναι:

«Εν τέλει, σε πλήρη σιγή, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε μία απόφαση κόλαφο που αριθμεί πάνω από 2600 σελίδες.
Η αθώωση αυτή έγινε στις 24 Μαρτίου του 2016 και προκαλεί πολλά ερωτηματικά το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε σε αυτήν ούτε ένα μονόστηλο. Ούτε μία λέξη δεν γράφτηκε στον Τύπο ή ειπώθηκε στην τηλεόραση ή τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Γιατί άραγε; Πάντως σε κάθε περίπτωση, έστω και μετά θάνατον, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε. Άραγε πότε θα γίνει η αντίστοιχη δίκη για τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών στην διάρκεια της νατοϊκής επιχείρησης;»
https://archive.is/yXdrU#selection-761.0-775.125

Καλά, αυτοί που σαν ψεύτες και πλαστογράφοι είναι εντελώς αδίστακτοι, ανακάλυψαν και συγκεκριμένη ‘απόφαση-κόλαφο’ με ημερομηνία 24/03/2016 που αθωώνει αποκλειστικά τον Μιλόσεβιτς και που είναι μάλιστα 2.600 σελίδες. Τα λένε αυτά όλα χωρίς καν να γνωρίζουν ότι αυτά που διάβασαν δεξιά κι αριστερά και αντιγράφουν χωρίς στοιχειώδη έλεγχο, μιλάνε στην πραγματικότητα για την απόφαση Κάρατζιτς. Αλλά δεν είναι οι μόνοι που κάνουν το ίδιο λάθος. Και στην πραγματικότητα, δεν φταίνε οι ναζί σε αυτό· φταίνε εκείνοι οι δήθεν αριστεροί που διαστρεβλώνουν εν γνώσει τους τόσο πολύ την αλήθεια και δίνουν το δικαίωμα στους ναζί να παρουσιάζονται ηθικά ανώτεροι και να βγαίνουν και από πάνω.

Ο Μπογιόπουλος πάλι, σε έναν μνημειώδη φιλιππικό χοντροκομμένης πολεμικής τοποθετεί την ‘αθώωση’ τον Αύγουστο του 2016. Αυτό σημαίνει η φράση ‘πριν ένα μήνα’ που γράφει στο άρθρο του στο Press Project. 17/09/2016.

Ακόμη και υποτίθεται σοβαρά νομικά σάιτ το διακίνησαν: ‘Στην απόφαση Κάρατζιτς κρύβεται η αθώωση Μιλόσεβιτς

Αλήθεια, αναρωτιέται κανείς, ανακοινώθηκε η αθώωση του Μιλόσεβιτς;
Και για τις 66 κατηγορίες του αρχικού κατηγορητηρίου;
Από ποιον φορέα, ποιο δικαστήριο;

Οχι, βέβαια, ουδέποτε συνέβη αυτό. Απλά, κάποιοι ανυπόληπτοι βρήαν ευκαιρία να προσπαθήσουν να μας κοροϊδέψουν πάλι.

Ας το δούμε απ’ την αρχή:

Το hoax περί ‘αθώωσης/δικαίωσης’ του Μιλόσεβιτς ξεκίνησε από το ανεπαρκές και μεροληπτικό (στα θέματα Γιουγκοσλαβίας και εθνοκαθάρσεων) CounterPunch των αρνητών της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα Edward Herman, Diana Johnstone, Michael Parenti, John Pilger, Ramsey Clark και όλων των άλλων ‘προοδευτικών’ δεινόσαυρων που επέζησαν από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, και συγκεκριμένα από τον ρατσιστή αρνητή και συχνά πολύ εκτεθειμένο στο παρελθόν (διότι πρόκειται αποδεδειγμένα περί ενός οργανικά αστοιχείωτου γραφιά) Andy Wilcoxson.
http://www.counterpunch.org/2016/08/01/the-exoneration-of-milosevic-the-ictys-surprise-ruling/

Ο Wilcoxson μαζί με τον πατριάρχη των αρνητών και βασικό τροφοδότη με αναθεωρητικές ανοησίες κάθε συνωμοσιολόγου ακροδεξιού, τον Stefan Karganovic είναι ιδρυτές και ιδιοκτήτες του αναθεωρητικού ψευδοεπιστημονικού ‘Srebrenica Historical Project‘, το οποίο χρηματοδοτείται από την σερβική ακροδεξιά και από τις αρχές της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Republika Srpska, RS), αν και πρόσφατα ο Karganovic συνελήφθη για μεγάλα ποσά φοροδιαφυγής από τις δωρεές της κυβέρνησης του Milorad Dodik στον οργανισμό τους αυτόν. Μόλις σταμάτησε η χρηματοδότηση, το ‘Srebrenica Historical Project’ έπαψε να υπάρχει.

Το άλλο παρεμφερές κείμενο που διακινούν ψευτοαριστεροί ψευτοαντιιμπεριαλιστές (αλλά και ακροδεξιοί) είναι του Neil Clark και προωθείται πρώτα από όλα από το Russia Today, αλίμονο,
https://www.rt.com/op-edge/354362-slobodan-milosevic-exonerated-us-nato/

… και από την ιστοσελίδα για την υπεράσπιση του Μιλόσεβιτς slobodan-milosevic-org, η οποία είναι ένα από τα επαγγέλματα του (οποία έκπληξις) του Andy Wilcoxson
http://www.slobodan-milosevic.org/news/smorg-aw071816.htm

Ο Clark είναι αυτός που είπε για τον Μιλόσεβιτς το μνημειώδες ‘his worst crime was to carry on being a socialist’ (!)

(Παρένθεση: Ο Clark δεν είναι σοβαρό πρόσωπο, δείτε λ.χ. την κριτική του καταξιωμένου και με διεθνή αναγνώριση Καθηγητή του Kingston και ειδικού στη Γιουγκοσλαβία Marko Attila Hoare. Ο Hoare, που είναι και μισός Γιουγκοσλάβος και ξέρει τη γλώσσα κι έχει ζήσει πολλά χρόνια στην πρώην Γιουγκοσλαβία, είναι πραγματικός αριστερός με αρχές και αξίες, κι όχι σαν τους δικούς μας εδώ τους αστοιχείωτους που έχουμε για ‘βαλκανιολόγους’ (πλην του Λεωνίδα Χατζηπροδρομίδη, αυτός εξαιρείται:
Κλείνει η παρένθεση).

Το ψέμα με λίγα λόγια:

Κανένα δικαστήριο ΔΕΝ ΑΘΩΩΣΕ κανένα Μιλόσεβιτς.
Κάποιος μπορεί να αθωωθεί ή να καταδικαστεί μόνο στη δική του δίκη, και ποτέ κανείς δεν μπορεί να συζητήσει για ‘αθωότητα’ ή ‘ενοχή’ ενός προσώπου Α στη δίκη ενός προσώπου Β.
ΟΧΙ στις δίκες άλλων.
Αυτά δε γίνονται σε κανένα νομικό σύμπαν, όσο κι αν το επιθυμούν στρεψοδίκες και διαστρεβλωτές, από δεξιά κι αριστερά.
Αν κατηγορηθώ για κάτι και συνταχθεί εναντίον μου κατηγορητήριο, και γίνει παραπομπή, και εισαχθεί η υπόθεσή μου στο ακροατήριο, και για κάποιο λόγο αργότερα σταματήσει η δίκη, δεν είμαι περισσότερο ή λιγότερο ένοχος ή αθώος από ό,τι ήμουν πριν αρχίσει η δίκη.
Η δίκη του Μιλόσεβιτς δεν τελείωσε ποτέ, συνεπώς, ούτε αθώος μπορεί να λεχθεί, ούτε ένοχος.

Οι λεπτομέρειες:

Αυτό που μπορεί να γίνει, όμως, (κι αυτό είναι κάτι που έχει μόνο ιστορικό ή πολιτικό ενδιαφέρον, όχι νομικό), είναι σε μια τρίτη δίκη, το δικαστήριο στην ετυμηγορία του να αναφερεθεί σε εμένα, και πιθανώς να περιγράψει αν εγώ βοήθησα ή όχι τον κατηγορούμενο να τελέσει τα εγκλήματά για τα οποία κατηγορείται.
Και αυτό ακριβώς συνέβη στην καταδίκη Κάρατζιτς, αντίθετα με ό,τι ισχυρίζονται οι θιασώτες της ψευδεπίγραφης ‘αθώωσης Μιλόσεβιτς’:

Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, στην πραγματικότητα το Δικαστήριο έκανε το αντίθετο από ό,τι ισχυρίζονται οι οπαδοί του hoax:

– Εκρινε ότι ο Μιλόσεβιτς πράγματι ήταν μέλος των ‘Joint Criminal Enterprise’ (JCE) που διέπραξαν τα εγκλήματα,
– ότι βοήθησε τον Κάρατζιτς,
– και ότι η Σερβία πράγματι βοήθησε τους Σερβοβόσνιους.

Φυσικά, υπήρξαν και διακυμάνσεις στη βοήθεια αυτή, αν και το βασικό συμπέρασμα (και ιστορικά) που διατρέχει ολόκληρη την ετυμηγορία Κάρατζιτς, είναι ένα:

Χωρίς τη βοήθεια της Σερβίας, οι Σέρβοι της Βοσνίας και της Κροατίας δεν θα μπορούσαν να κάνουν τις εθνοκαθάρσεις.

Πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε τι σημαίνει ‘μέλος των Joint Criminal Enterprise’, JCE, στην σχετική ορολογία. Αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από το άρθρο μας ‘Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα’ (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)’
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/05/30/kleon-ioannidis-karadzic-kai-ellines-books-journal/

‘Το Δικαστήριο αυτό (ICTY) δεν δικάζει γενικά κι αόριστα την στάση του καθενός στα γεγονότα για να αποφασίσει αθώος ή ένοχος. Ψάχνει και ζητάει από τον κατήγορο να παρουσιάσει όλα τα στοιχεία εκείνα που αποδεικνύουν την προσωπική ποινική ευθύνη για συγκεκριμένες πράξεις που αποτελούν όλες μαζί εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παραβιάσεις νόμων και ηθών πολέμου (όπως δολοφονίες, βιασμοί, σεξουαλική κακοποίηση, βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί, ληστείες, απάνθρωπη μεταχείριση των αμάχων και παράνομη φυλάκιση και περιορισμό). Ψάχνει και βρίσκει τα συγκεκριμένα άτομα, που από θέσεις ισχύος «έδωσαν την εντολή ή πάτησαν οι ίδιοι τη σκανδάλη». Πρακτικά, για να συμβεί αυτό χρειάζεται το concept των ‘Joint Criminal Enterprise’, διότι αλλιώς δεν θα κατέληγαν πουθενά αυτές οι δίκες. [Σ.Σ.: Ασχετο ίσως, αλλά χρειάζεται για μερικούς να το πούμε: Δεν δικάζει λαούς και έθνη ή κράτη στο σύνολό τους, όπως πολλοί νομίζουν στην Ελλάδα, σαν να πρόκειται για υποθέσεις «συλλογικής ευθύνης». Αυτό είναι λάθος].

Οι δικαστές είναι κάτι παραπάνω από απαιτητικοί στην αναζήτηση των συντριπτικών στοιχείων για την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων, και πολύ ακριβείς, όταν καταδικάζουν κάποιον, στην περιγραφή της απόδειξης του κατηγορητηρίου -υπογραμμίζουμε ξανά την πολύ σημαντική για τη Δικαιοσύνη φράση «Beyond reasonable doubt».

Ετσι λοιπόν, για τα εγκλήματα του Κάρατζιτς, λ.χ., που τεκμηριώθηκαν μέσα από 9,5 εκατομμύρια σελίδες και αποδείξεις, στην απόφαση του ICTY, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε και τα εξής:

«Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ήταν στην κορυφή της διαδικασίας ανάπτυξης και προώθησης της ιδεολογίας και των πολιτικών του εθνικιστικού κόμματος (SDS), δημιουργώντας τις παράλληλες κυβερνητικές, στρατιωτικές, αστυνομικές και πολιτικές δομές που χρησιμοποιήθηκαν για να εγκαθιδρύσουν και να διατηρήσουν την εξουσία του στα διεκδικούμενα από τους Σέρβους εδάφη της Βοσνίας και της Κροατίας, με περαιτέρω στόχο την απομάκρυνση όλων των μη Σέρβων, μέσω διάπραξης εγκλημάτων και παραβιάσεων διεθνών νόμων και συνθηκών. Ηταν κεντρικός ο ρόλος του στην επίτευξη των στόχων της σερβικής και σερβοβοσνιακής ηγεσίας, για τον διαχωρισμό των πληθυσμών, την κατάκτηση εδαφών και την δημιουργία ενός εθνοτικά ομοιογενούς κράτους».
Ειδικότερα, αποδείχτηκε η ατομική ποινική του ευθύνη για τη συμμετοχή του σε τέσσερις «εγκληματικές οργανώσεις» («Joint Criminal Enterprise» στην σχετική ορολογία): Η «κύρια JCE», με στόχο την μόνιμη εκδίωξη Μουσουλμάνων και Κροατών της Βοσνίας και της Κροατίας. Η «JCE για το Σαράγεβο», η οποία πραγματοποίησε μια εκστρατεία με βομβαρδισμούς και βολές ελεύθερων σκοπευτών εναντίον του άμαχου πληθυσμού του Σαράγεβο, επί σχεδόν τέσσερα χρόνια, με στόχο την τρομοκράτηση των αμάχων και με αποτέλεσμα πάνω από 11.000 νεκρούς πολίτες, μεταξύ των οποίων 1.601 παιδιά. Η «JCE για τους ομήρους», για την εκβιαστική ομηρία πάνω από 200 κυανόκρανων και στρατιωτικών παρατηρητών διεθνών οργανισμών, προκειμένου να αναγκαστεί το ΝΑΤΟ να απέχει από τη διεξαγωγή αεροπορικών επιθέσεων εναντίον σερβικών στρατιωτικών στόχων. Και τέταρτη, η «JCE για τη Σρεμπρένιτσα», με στόχο την γενοκτονία των Βόσνιων Μουσουλμάνων της περιοχής που οδήγησε στη δολοφονία 8.372 ανδρών και αγοριών της Σρεμπρένιτσα και τη βίαιη εκδίωξη των γυναικόπαιδων και των ηλικιωμένων’.

Περισσότερα για το ζήτημα των ποινικών ευθυνών των ηγετών και πλήρης διαλεύκανση του ζητήματος των γεγονότων της σφαγής στη Σρεμπρένιτσα βρίσκονται εδώ:

# Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ
https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

# Εθνοκάθαρση και γενοκτονία σε ευρωπαϊκό έδαφος στον 20ό αιώνα: Οταν το ‘Ποτέ ξανά!’ ακουγόταν σαν ανέκδοτο (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #06)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

# Ρίχνοντας την ευθύνη στα θύματα: Συγκάλυψη και άρνηση, το όγδοο και τελικό στάδιο της ίδιας της γενοκτονίας: 8.372 έρευνες ανθρωποκτονίας και οκτώ συν μία αποδείξεις (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #10)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/10/yugo-10/

Οπως ίσως γνωρίζουν οι αναγνώστες από το κείμενό μας με τίτλο ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία‘, ο Κάρατζιτς κρίθηκε ένοχος για τις 10 από τις 11 κατηγορίες, και αθωώθηκε για την 11η κατηγορία, που είναι γνωστή ως ‘γενοκτονία στους δήμους‘ (της Ανατολικής Βοσνίας). Και κρίθηκε ένοχος για συμμετοχή και στις 4 αυτές Joint Criminal Enterprise για όλα τα υπόλοιπα εγκλήματα.

Μία, λοιπόν, τέτοια περιγραφική και ‘παρεμπιπτόντως’ σημείωση (στην οποία οι δικαστές λένε ότι δεν βρήκαν επαρκή στοιχεία για να τεκμηριώσουν την συμμετοχή του Μιλόσεβιτς σε μία συγκεκριμένη Joint Criminal Enterprise και σε μία συγκεκριμένη κατηγορία, την 11η κατηγορία, ‘γενοκτονία στους δήμους’, και λένε σε εκείνο το σημείο ότι διαφώνησε για κάποιο χρονικό διάστημα με τους Σερβοβόσνιους) ήταν αρκετή για τους οπαδούς του καιροσκόπου δικτάτορα για να τον ανακηρύξουν ‘αθώο’ -στο δικό τους νομικό σύμπαν όλα γίνονται. Παράγραφος 3460, σελίδα 1303 της απόφασης (ή 1328 του αρχείου pdf), πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24 March 2016
http://www.icty.org/x/cases/karadzic/tjug/en/160324_judgement.pdf

3460. With regard to the evidence presented in this case in relation to Slobodan Milosevic and his
membership in the JCE, the Chamber recalls that he shared and endorsed the political objective of
the Accused and the Bosnian Serb leadership to preserve Yugoslavia and to prevent the separation
or independence of BiH and co-operated closely with the Accused during this time. The Chamber
also recalls that Milosevic provided assistance in the form of personnel, provisions, and arms to the 11026
Bosnian Serbs during the conflict. However, based on the evidence before the Chamber
regarding the diverging interests that emerged between the Bosnian Serb and Serbian leaderships
during the conflict and in particular, Milosevic’s repeated criticism and disapproval of the policies 11027
and decisions made by the Accused and the Bosnian Serb leadership,
the Chamber is not satisfied that there was sufficient evidence presented in this case
to find that Slobodan Milosevic agreed with the common plan.

Στην ετυμηγορία Κάρατζιτς υπάρχει λεπτομερέστατη περιγραφή, σχεδόν μέρα-μέρα, όλων των γεγονότων μέχρι το 1995, με το focus στις πράξεις του Κάρατζιτς, ασφαλώς, αφού αυτός ήταν ο κρινόμενος. Στις χιλιάδες σελίδες, ασφαλώς αναφέρονται εκατοντάδες φορές όλοι οι βασικοί συνεργοί του –και μεταξύ τους και ο Μιλόσεβιτς.
Περιγράφονται αναλυτικά όλες οι μεταξύ τους συζητήσεις, συνεδριάσεις, αποφάσεις κ.ο.κ. σε όλη τη διάρκεια των ετών 1990-1995. Οπως μπορείτε να δείτε, η απόφαση γράφει:

«Το Συμβούλιο δεν ικανοποιείται από τις ανεπαρκείς αποδείξεις, (δηλαδή δεν βρέθηκαν στοιχεία) που να δείχνουν ότι ο Μιλόσεβιτς συμφωνούσε στο κοινό σχέδιο»
«With regard to the evidence presented in this case in relation to Slobodan Milosevic and his membership in the JCE […], the Chamber is not satisfied that there was sufficient evidence presented in this case to find that Slobodan Milosevic agreed with the common plan».

Ποιο ακριβώς είναι το ‘κοινό σχέδιο’ για το οποίο δεν βρέθηκαν επαρκείς αποδείξεις;
Η 11η κατηγορία, η ‘γενοκτονία στους δήμους’.

Πρόκειται, δηλαδή, για τη συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς σε ΕΝΑ ΜΟΝΟ θέμα από τα δεκάδες θέματα στα οποία συνήργησε με τον Κάρατζιτς και τους άλλους για την επίτευξη των εγκληματικών τους σχεδίων.
ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ, και σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.

Και για να μην μείνει αμφιβολία, ας δούμε σε ποιο ακριβώς κεφάλαιο της απόφασης περιέχεται η παράγραφος 3460. Θα πρέπει φυσικά να ανατρέξουμε στην απόφαση. Και, όπως βλέπουμε, ω του θαύματος, αγαπητοί σπουδαίοι και έντιμοι ερευνητές, βρίσκεται στο υποκεφάλαιο ‘Existence of a common plan shared by a plurality of persons’, που βρίσκεται κάτω από το τμήμα ‘Overarching JCE and the Accused’s responsibility’, που βρίσκεται κάτω από το κεφάλαιο ‘Eastern Bosnia’, που βρίσκεται κάτω από το θέμα ‘Municipalities Component’.

Αντιγράφω από τον πίνακα περιεχομένων:

A. MUNICIPALITIES COMPONENT ……………………………………………………………………………….224
1. Facts…………………………… ……………………………….. ……………………………………………………..224
a. Eastern Bosnia ………………………………………………………………………………………………………… 225
3. Overarching JCE and the Accused’s responsibility ……………………………………………………………1015
b. Existence of a common plan shared by a plurality of persons …………………………………………….. 1294
i. Common plan ………………………………………………………………………………………………………… 1294
ii. Plurality of persons …………………………………………………………………………………………………. 1298

Οποιος ανατρέξει στην απόφαση θα δει ότι η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την πολιορκία του Σαράγεβο αρχίζει στη σελίδα 1332, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την Σρεμπρένιτσα αρχίζει στη σελίδα 2030, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για τους ομήρους αρχίζει στη σελίδα 2452 κ.ο.κ. Εκεί συζητιούνται τα σχετικά θέματα, και όχι στο κεφάλαιο ‘Municipalities Component’.

Εδώ μπορείτε να δείτε το απόσπασμα που απομόνωσαν στη σχετική αφήγηση (παράγραφος 3460).

Παράγραφος 3460, σελίδα 1303 της απόφασης (ή 1328 του αρχείου pdf), πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Παράγραφος 3460, σελίδα 1303 της απόφασης (ή 1328 του αρχείου pdf), πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Από τις σελίδες 1294 και μετά, συζητιούνται οι ευθύνες των διαφόρων προσώπων που συμμετείχαν στην Joint Criminal Enterprise για την ‘γενοκτονία στους δήμους’. Κάθε παράγραφος αναφέρεται και σε ένα πρόσωπο (π.χ. Momcilo Krajisnik, Ratko Mladic, Biljana Plavsic, Nikola Koljevic, Mico Stanisic, Momcilo Mandic, Jovica Stanisic, Franko Simatovic, Zeljko Raznatovic (Arkan), και Vojislav Seselj).

Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι ο Μιλόσεβιτς ‘αθωώθηκε’, άλλες φορές λένε συνολικά για τις κατηγορίες εναντίον του, άλλες φορές λένε για την Σρεμπρένιτσα, άλλες φορές γενικά, έτσι, αόριστα, για όλα τα γεγονότα και τους πολέμους. Και όμως, αυτό που σημειώνεται για όποιον γνωρίζει γραφή κι ανάγνωση είναι, μέχρι στιγμής, πως «δεν βρέθηκαν επαρκή στοιχεία που να συνηγορούν ότι ο Μιλόσεβιτς συμφωνούσε στο ‘κοινό πλάνο’».

Σοβαρά, τώρα, η φράση «δεν βρέθηκαν στοιχεία που να συνηγορούν ότι Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς συμφωνούσαν σε κοινό πλάνο» αποτελεί … αθώωση του Μιλόσεβιτς σε όλες τις (66) κατηγορίες εναντίον του, κατηγορίες που εκτείνονται σε 12 χρόνια και σε 3 πολέμους, όπως φαίνονται εδώ;
http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/cis/en/cis_milosevic_slobodan_en.pdf

Ποιος σοβαρός άνθρωπος (και δεν λέμε ούτε καν ‘ποιος σοβαρός νομικός’) θα μπορούσε ποτέ να ισχυριστεί κάτι τέτοιο χωρίς να ντραπεί;

Ο Μπογιόπουλος, βέβαια, μεταφράζει την παράγραφο 3460 και μας λέει πως δήθεν γράφει δεν βρέθηκαν επαρκείς αποδείξεις ‘το Συμβούλιο δεν ικανοποιείται από τις ανεπαρκείς αποδείξεις για τον σφαγιασμό των μουσουλμάνων στην Σρεμπρένιτσα‘.
Αυτό το έβγαλε απ’ το μυαλό του. Απλά, δεν ξέρει για ποιο πράγμα μιλάει η απόφαση εκεί, και είπε ‘θα βάλω ότι μιλάει για τη Σρεμπρένιτσα’.
Ετσι, εν ψυχρώ. Δεν διάβασε την απόφαση.

Και είναι εντελώς παρανοϊκό:

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ στην οποία οι αρνητές ισχυρίζονται ότι γράφει πως δήθεν το δικαστήριο αθώωσε τον Μιλόσεβιτς (ψέμα ασφαλώς), ακριβώς στην προηγούμενη πρόταση λέει καθαρά ότι «ο Μιλόσεβιτς βοηθούσε τους καταδικασμένους εγκληματίες με προσωπικό (έμψυχο δυναμικό), προμήθειες και ΟΠΛΑ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, για να πραγματοποιήσουν τον στόχο τους, δηλαδή να δημιουργήσουν εθνικά καθαρές περιοχές μέσω της εθνοκάθαρσης των μη Σέρβων».

«With regard to the evidence presented in this case in relation to Slobodan Milosevic and his
membership in the JCE, the Chamber recalls that he shared and endorsed the political objective of
the Accused and the Bosnian Serb leadership to preserve Yugoslavia and to prevent the separation
or independence of BiH and co-operated closely with the Accused during this time. The Chamber
also recalls that Milosevic provided assistance in the form of personnel, provisions, and arms to the 11026
Bosnian Serbs during the conflict.»

Είναι (και) αυτό αθώωση;

Αν και αυτό και μόνο είναι αρκετό για να φανεί το μέγεθος της απάτης, ας επιστρέψουμε στο hoax.

Σε αυτήν την συζήτηση, στη δίκη του Κάρατζιτς ΔΕΝ ΤΕΘΗΚΕ, λοιπόν, θέμα ποινικής ευθύνης για τον Μιλόσεβιτς. Ας σημειωθεί ξανά, μιλάμε όλο αυτόν τον καιρό για την ατομική ποινική του ευθύνη.
Καταλαβαίνουμε όλοι για ποιον βασικό λόγο όλη αυτή η συζήτηση είναι άχρηστη ουσιαστικά, από νομικής άποψης. Ομως χρειάζονται να απαντηθούν όλα, διότι οι υποστηρικτές του σερβικού εθνικισμού πιστεύουν ότι εκεί είναι το αδύνατο σημείο της Δικαιοσύνης, κι εκεί χτυπούν με αυτίς τις ανοησίες περί ‘αθώωσης’.
Δεν έχει την παραμικρή σημασία, από νομικής απόψεως, το γεγονός ότι σε κάποια σημεία της κοινής τους πορείας ο Μιλόσεβιτς διαφώνησε, ότι εξέφρασε ‘disapproval and criticism’ σε άλλα θέματα που αναφέρονται. Είναι χωρίς αξία, δεν ενδιαφέρει κανέναν απολύτως και δεν μετράει στο παραμικρό σε μια ποινική διαδικασία με πολύ αυστηρά κριτήρια απόδειξης της ενοχής, όπως γίνεται στο ICTY (το οποίο έχει αθωώσει και πάρα πολλούς Σέρβους για τους ίδιους λόγους, ανεπάρκεια αποδείξεων, όπως έχει καταδικάσει και πάρα πολλούς μη Σέρβους όταν ήταν βέβαιο για την ενοχή τους).

Βρήκαν, λοιπόν, και απομόνωσαν κάποια σημεία στην 2.600 σελίδων ετυμηγορία Κάρατζιτς, στα οποία ο Μιλόσεβιτς, σε μία συγκεκριμένη περίπτωση παρουσιάζεται να κρατάει αποστάσεις.

Ποιες ήταν οι αποστάσεις που κράτησε; Οταν συγκρούστηκε με τους Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι σχετικά με την αποδοχή ενός σχεδίου, των Οουενς-Βανς, και δεν τους βοήθησε τότε. Εκεί, είναι γνωστό αυτό, τους πήγε κόντρα και είχαν συγκρουστεί. Δεν είναι πρώτη φορά που το ακούμε αυτό (εμείς, -διότι για τους δεινόσαυρους του Counterpunch και τους ακροδεξιούς του Ron Paul Institute ίσως και να είναι, δεν ξέρουμε).

Ομως, δεν θα ξεφύγουν τόσο εύκολα, αρνητές μαζικών εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, υποστηρικτές εθνικιστικών μεγαλοϊδεατικών καθεστώτων και απολογητές φασιστικών δολοφονικών σωβινιστικών ηγεσιών. Αυτό που κάνουν είναι χοντρή, ανήθικη, αδίστακτη διαστρέβλωση της αλήθειας (για την ακρίβεια: μιας φράσης στην απόφαση περί Κάρατζιτς) που απευθύνεται σε ηλίθιους που είναι έτοιμοι να πιστέψουν οτιδήποτε, αρκεί να ικανοποιεί τα προκατασκευασμένα τους ‘συμπεράσματα’.

Δείτε στη συνέχεια όλες τους τις λαθροχειρίες, διότι τους αξίζει μία αποδόμηση στοιχείο-στοιχείο, τόσο αδίστακτοι ψεύτες που είναι.

Ο Μιλόσεβιτς, για όσους δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται, κατηγορήθηκε στη δική του δίκη πως είχε «ατομική ποινική ευθύνη» (και το δικαστήριο δέχτηκε τα στοιχεία):

– για την προμελετημένη δολοφονία πάνω από 8.000 Βόσνιων Μουσουλμάνων ανδρών και αγοριών της Σρεμπρένιτσα, μέσω οργανωμένων και προσχεδιασμένων μαζικών εκτελέσεων.
– για τις εθνοκαθάρσεις, στις οποίες οι χασάπηδες Σέρβοι εθνικιστές εξόντωσαν πάνω από 130.000 ανθρώπους και έκαναν πρόσφυγες πάνω από 3.000.000 αμάχους (ενώ αντίθετα, οι απώλειες των επιτιθέμενων και υπεροπλισμένων σφαγέων Σέρβων ήταν ελάχιστες χιλιάδες, οι περισσότεροι στην πρώτη γραμμή, εκ των οποίων μόλις και μετά βίας ο αριθμός των αμάχων Σέρβων έφτανε σε τετραψήφιο αριθμό),
– για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την αιχμαλωσία δεκάδων χιλιάδων Βόσνιων Μουσουλμάνων και Κροατών της Βοσνίας υπό συνθήκες διαβίωσης που αποσκοπούσαν φυσική εξόντωσή τους,
– για την εισβολή και ισοπέδωση και αντικατάσταση πληθυσμού ολόκληρων χωριών, συστηματικά και ένα προς ένα, μέσω της τρομοκρατίας (πολιορκία, περικύκλωση, κατάληψη, κατοχή και εξόντωση),
– για τις πολιορκίες στο Σαράγεβο και άλλες πόλεις μεταξύ Απριλίου 1992 και Νοεμβρίου 1995, επί 3 ή 4 χρόνια,
– για τις δολοφονίες αμάχων και αθώων πολιτών, πράξεις που αποτελούσαν τμήμα της εκστρατείας τρομοκράτησης, μέσω ελεύθερων σκοπευτών και χρήσης βαρέων πυροβόλων,
– για τους νοικιασμένους σνάιπερ που έριχναν σε παιδιά (1.601 παιδιά νεκρά μόνο στο Σαράγεβο),
– για τον βομβαρδισμό σχολείων και νοσοκομείων,
– για το πλιάτσικο που ακολουθούσε πάντα τις σφαγές αμάχων από τους ‘γενναίους’ Σέρβους φασίστες,
– για την εκβιαστική ομηρία Κυανόκρανων και αξιωματούχων του ΟΗΕ,
με λίγα λόγια για την επεκτατική επιθετικότητα και τον εξοντωτικό ρατσισμό στη χειρότερη μορφή τους.

Βέβαια, οι 500 νεκροί από τους άσχημους και καταδικαστέους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ ήταν ‘σφαγείο’.
Οι περίπου 10.000 άμαχοι Αλβανοί που πήγαν από το λεπίδι του ‘αντιιμπεριαλιστή’ ναζί και φίλου της ΧΑ Σέσελι (που συγκυβερνούσε τότε με τον Μιλόσεβιτς, αυτό το ξέχασε ο Μπογιόπουλος), και οι 130.000 νεκροί των πρώτων πολέμων (ξέρετε, είχαν γίνει κι άλλοι πόλεμοι πιο πριν, το 1991-1995, υπόψη) που πήγαν από το μαχαίρι των Κάρατζιτς-Μιλόσεβιτς, οι 40.000 αγνοούμενοι (λείπουν τώρα γύρω στις 11.000), οι 3.700.000 πρόσφυγες και ένα κράτος κατεστραμμένο, όλα αυτά δεν αποτελούν απώλειες αφού δεν ωφελούν σε τίποτα, για να τους χρησιμοποιήσουν για την ανακύκλωση των ιδεοληψιών τους, οι κύριοι ‘αντιιμπεριαλιστές’ που πάνε να μας περάσουν τις απόψεις τους για γεγονότα.
Εκείνοι δεν μετρούσαν νεκροί, μόνο όσοι πήγαν απ’ το ΝΑΤΟ μετράνε, μάλιστα.

Ο ισχυρισμός πάλι, ότι ‘ο Μιλόσεβιτς δολοφονήθηκε‘; Ο Μπογιόπουλος το λέει σοβαρά, ‘ο Μιλόσεβιτς δολοφονήθηκε’.
Οχι, δεν δολοφονήθηκε, για να κάνουμε ρελάνς.
Ζωντανός είναι και τον κρύβουν, κάνε ένα ψάξιμο στο google, και θα βρείτε πολλά.

Φυσικά αστειευόμαστε. Ο λόγος για τον οποίο δεν γίνεται αντικειμενικά να γίνει σοβαρή συζήτηση δεν είναι μόνο ότι αγνοούν τα γεγονότα και έχουν μια δική τους αντίληψη για την Ιστορία.
Είναι η επιμονή στις θεωρίες συνωμοσίας.
Συνωμοσίες, παντού συνωμοσίες. Και στη Γιουγκοσλαβία που συνωμότησαν όλοι για να χτυπήσουν τους καλούς Σέρβους, συνωμότης και όποιος μιλάει γι’ αυτά και ψάχνει την αλήθεια και αλλού, συνωμοσία κι εκεί, «αμερικανοτσολιάδες» και «ευρωτσολιάδες», λέει είναι όλοι, φυράματα, «αμερικανόδουλοι», ΝΑΤΟφρονες, «ενσωματωμένοι» και πάντα δραγουμάνοι της πλουτοκρατίας. Με λίγη ωραία συνωμοσιολογία λήγει και κάθε συζήτηση στα κοινωνικά δίκτυα, όπως ίσως θα γνωρίζετε. Για να μιλάς ‘αντίθετα’, τι μπορεί να είσαι; Πράκτορας και ενεργούμενο θα είσαι, τι άλλο;

– Πρώτη λαθροχειρία:

Πρέπει κανείς να ανατρέξει στο πρωτότυπο κείμενο και να ψάξει παράγραφο-παράγραφο και υποσημείωση-υποσημείωση για να δει συνολικά αν ο Wilcoxson και ο Clark τα λένε όλα όπως είναι και δεν τα διαστρεβλώνουν, κάτι για το οποίο έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Αυτό είναι πολύ δύσκολη δουλειά, όμως όχι και ακατόρθωτη.
Την κάναμε (είχαμε αρχίσει να διαβάζουμε την ετυμηγορία των 2.600 σελίδων από τις αρχές Απριλίου 2016, οπότε και δόθηκε στη δημοσιότητα, απλά το επισπεύσαμε όταν άρχισε να διακινείται το hoax):

Επί της ουσίας, o Μιλόσεβιτς, όπως είπαμε, δικαστικά, ούτε ένοχος μπορεί να ονομαστεί, ούτε αθώος. Απλά η υπόθεση έκλεισε όταν πέθανε.
Δεν αποδείχτηκε δηλαδή beyond reasonable doubt ότι είχε προσωπική ευθύνη σαν μέλος της συγκεκριμένης Joint Criminal Enterprise που έκανε τα εγκλήματα στους δήμους (δεν ισχύει το ίδιο για την συμμετοχή του στις άλλες τρεις JCE), όχι διότι κρίθηκε και βρέθηκε αθώος, αλλά επειδή η υπόθεση σταμάτησε.

Συνεπώς, μόνο ιστορικά μπορεί να κριθεί, και πολιτικά, φυσικά, Οχι όμως δικαστικά, αν και γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο αυτό να γίνει αντιληπτό από ακροδεξιούς και εθνομπολσεβίκους, που ζουν σε κάποιο παράλληλο νομικό σύμπαν.

Μόνο ιστορικά, και η Ιστορία λέει ότι σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις μέχρι τώρα (μεγάλες δίκες όπως υπόθεση Krstic, ‘7 της Σρεμπρένιτσα’, Milan Martic, Vlastimir Dordevic, Κράιζνικ, Πλάβσιτς, και σε άλλες 42 δίκες, σαράνταδύο), στην αφήγηση της ετυμηγορίας σαφώς και αναφέρεται ο Μιλόσεβιτς σαν μέλος των JCE.

Δείτε λ.χ. εδώ, ΟΛΕΣ οι εναντίον του 66 κατηγορίες σε 3 πολέμους:
http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/cis/en/cis_milosevic_slobodan_en.pdf

Είπε κανένα δικαστήριο ποτέ ότι ο Μιλόσεβιτς δεν φέρει καμία ευθύνη για κανένα από τα εγκλήματα που αναφέρονται σε αυτή την ατελείωτη λίστα 66 κατηγοριών εναντίον του;
Οχι, βέβαια.
Αυτό οι Wilcoxson και Clark το αποκρύπτουν, όπως και ο Μπογιόπουλος, που δήθεν διάβασε ολόκληρη την απόφαση και απαξιώνει τους συνομιλητές του.

Αλλά και στην συγκεκριμένη ετυμηγορία, του Κάρατζιτς, η απόφαση λέει ότι ο Μιλόσεβιτς τους βοηθούσε, ότι ήταν μαζί τους και ότι μοιράζονταν τα ίδια σχέδια, συνολικά σε όλα από το 1991 μέχρι τον Νοέμβριο του 1995!

Λέει επίσης ότι ο Μιλόσεβιτς, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, λογίζεται σαν μέλος των υπό εξέταση JCE [Σ.Σ.: Ο Κάρατζιτς, όπως είπαμε, καταδικάστηκε για συμμετοχή σε άλλες τρεις JCE, δηλαδή 4 συνολικά], και ότι ανάλογα με την εποχή και τις εξελίξεις, σε άλλα θέματα είχε μικρότερη και σε άλλα μεγαλύτερη συμμετοχή, όπως όλοι, άλλωστε -αυτό κάνει το δικαστήριο και γι’ αυτό χρειάστηκε 2.600 σελίδες, περιγράφει λεπτομερώς όλα τα γεγονότα, όλες τις εξελίξεις και όλα τις συνομιλίες μεταξύ τους, συνεπώς, δεν υπάρχει ΜΙΑ μόνη θέση του καθενός που να ισχύει σε όλα και για όλους επί 5 χρόνια, -υπάρχουν μεταπτώσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις ανάλογα την κατάσταση, -δεν είναι τόσο δύσκολο ούτε χρειάζεται τόσο μυαλό πια, για να το καταλάβει κανείς:

Στην παράγραφο 3287 της απόφασης, το δικαστήριο δέχεται και αποδεικνύεται ότι ο Μιλόσεβιτς εγγυήθηκε στους Σερβοβόσνιους την συνέχιση της παροχής καυσίμων, και εξοπλισμού και οποιασδήποτε άλλης βοήθειας δεν θα διακινδύνευε το αξιόμαχο του στρατού των Σερβοβόσνιων, δηλαδή όπλα και παραστρατιωτικούς, και τις ειδικές μονάδες της Αστυνομίας όπως τους Crvene beretke (Red Berets) αλλά και τους διαβόητους σφαγείς Τίγρεις του Αρκάν (Zeljko Raznatovic Arkan). ‘Αθώωση’!

Παράγραφος 3287, σ. 1241: Ο Μιλόσεβιτς εγγυήθηκε στους Σερβοβόσνιους την συνέχιση της παροχής καυσίμων, και εξοπλισμού και οποιασδήποτε άλλης βοήθειας δεν θα διακινδύνευε το αξιόμαχο του στρατού των Σερβοβόσνιων, δηλαδή όπλα και παραστρατιωτικούς, και τις ειδικές μονάδες της Αστυνομίας όπως τους Crvene beretke (Red Berets) αλλά και τους διαβόητους σφαγείς Τίγρεις του Αρκάν. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Παράγραφος 3287, σ. 1241: Ο Μιλόσεβιτς εγγυήθηκε στους Σερβοβόσνιους την συνέχιση της παροχής καυσίμων, και εξοπλισμού και οποιασδήποτε άλλης βοήθειας δεν θα διακινδύνευε το αξιόμαχο του στρατού των Σερβοβόσνιων, δηλαδή όπλα και παραστρατιωτικούς, και τις ειδικές μονάδες της Αστυνομίας όπως τους Crvene beretke (Red Berets) αλλά και τους διαβόητους σφαγείς Τίγρεις του Αρκάν. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Επίσης, στην παράγραφο 3327, σ. 1280, ο Μιλόσεβιτς εγκρίνει να πάνε οι παραστρατιωτικοί φονιάδες του Σέσελι και της οργάνωσης του SRS στη Β-Ε να συνεχίσουν να κόβουν λαρύγγια όπως έκαναν μέχρι τότε στην Κροατία: ‘Αθώωση’!
– «Slobodan Milosevic approved of the SRS’s action in sending volunteers.10672»

Παράγραφος 3327, σ. 1280: Ο Μιλόσεβιτς εγκρίνει να πάνε οι παραστρατιωτικοί φονιάδες του Σέσελι και της οργάνωσης του SRS στη Β-Ε να συνεχίσουν να κόβουν λαρύγγια όπως έκαναν μέχρι τότε στην Κροατία. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Παράγραφος 3327, σ. 1280: Ο Μιλόσεβιτς εγκρίνει να πάνε οι παραστρατιωτικοί φονιάδες του Σέσελι και της οργάνωσης του SRS στη Β-Ε να συνεχίσουν να κόβουν λαρύγγια όπως έκαναν μέχρι τότε στην Κροατία. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Εδώ, ο κατήγορος ονοματίζει τον Μιλόσεβιτς σαν ‘μέλος της Joint Criminal Enterprise’ (και η έδρα δέχεται τα στοιχεία αυτά). ‘Αθώωση’!

– Κεφάλαιο iv, παράγραφος 3237, με τίτλο ‘Knowledge and acts of named alleged JCE members’, σ. 1249

«iv. Knowledge and acts of named alleged JCE members
The Accused worked together with other Serb military and political leaders to achieve the objective of the alleged Overarching JCE to permanently remove Bosnian Muslims and Bosnian Croats from Bosnian Serb-claimed territory in BiH from at least October 1991 to 30 November 1995, in concert with Momcilo Krajisnik, Ratko Mladic, [10405] Slobodan Milosevic, Biljana Plavsic, Nikola Koljevic, Mico Stanisic, Momcilo Mandic, Jovica Stanisic, Franko Simatovic, Zeljko Raznatovic (Arkan), and Vojislav Seselj.[10406]
According to the Prosecution, while the membership n the JCE fluctuated over time, each member made a significant contribution to achieving the common criminal purpose.[10407]».

Κεφάλαιο iv, παράγραφος 3237, με τίτλο 'Knowledge and acts of named alleged JCE members', σ. 1249. Ο κατήγορος ονοματίζει τον Μιλόσεβιτς σαν 'μέλος της Joint Criminal Enterprise' (και η έδρα δέχεται τα στοιχεία αυτά. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Κεφάλαιο iv, παράγραφος 3237, με τίτλο ‘Knowledge and acts of named alleged JCE members’, σ. 1249. Ο κατήγορος ονοματίζει τον Μιλόσεβιτς σαν ‘μέλος της Joint Criminal Enterprise’ (και η έδρα δέχεται τα στοιχεία αυτά. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Και εδώ, ο Μιλόσεβιτς αναφέρεται πάλι σαν μέλος της JCE. ‘Αθώωση’!

Ο ο Μιλόσεβιτς αναφέρεται πάλι σαν μέλος της JCE. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Ο ο Μιλόσεβιτς αναφέρεται πάλι σαν μέλος της JCE. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Τι παραπάνω χρειάζεται κανείς;
Οπως είπαμε, χωρίς τη βοήθεια της Σερβίας, οι Σέρβοι της Βοσνίας και της Κροατίας δεν θα μπορούσαν να κάνουν τις εθνοκαθάρσεις.
Και αυτά επίσης τα αποκρύπτουν οι Wilcoxson και Clark!

Τελικά, το όλο θέμα εδώ είναι ότι οι πλαστογράφοι βασίζονται στο γεγονός πως οι αναγνώστες τους αποκλείεται να αναζήτησουν τα πρωτότυπα κείμενα του ΔΠΔΧΓ για να τσεκάρουν και να συγκρίνουν, οπότε πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι, μάλλον ασύδοτοι, να λένε ό,τι τους κατέβει.
Κι επειδή, όπως είπαμε, κάπου αναφέρεται το ακροδεξιό τους ίνδαλμα κάπως πιο μετριοπαθής και όχι τόσο βάρβαρος και αδιάλλακτος όσο οι Σερβοβόσνιοι, σκέφτονται πονηρά ‘ποιος θα μας πάρει είδηση;’
Οπότε απομόνωσαν τα αντίστοιχα εδάφια και έφτιαξαν το τωρινό ‘αντιιμπεριαλιστικό’ τους παραμυθάκι.

Είναι σαν να λέμε:
Εγώ κι ο Γιώργος είμαστε πετυχημένο ζευγάρι serial killers.
Πάντα σκότωνα μαζί με τον Γιώργο.
Μια φορά που ο Γιώργος δεν ήρθε, εγώ σκότωσα μόνος μου.
Αρα ο Γιώργος είναι αθώος σε όλα.

Αν είναι αθώος σε όλα, τότε μάλλον πρέπει γρήγορα να προμηθευτούν για να διαβάσουν το βιβλίο ‘Αρχές Λογικής’, νομίζω διδάσκεται στην Α’ Γυμνασίου.

– Δεύτερη λαθροχειρία:

Με όλα τα παραπάνω, στην πραγματικότητα επιβεβαιώνουν ότι μέχρι το 1994 ήταν συνεργοί στα εγκλήματα πολέμου και στις εθνοκαθάρσεις (άρα αυτά υπήρξαν πέραν πάσης αμφιβολίας, «the Chamber notes that Slobodan Milosevic endorsed this objective [to permanently remove Bosnian Muslims and Bosnian Croats from Bosnian Serb claimed territory] and spoke against the independence of BiH», παράγραφος 3276), και ότι το 1994 ήρθαν σε διάσταση:

«The judges noted that Slobodan Milosevic and Radovan Karadzic both favored the preservation of Yugoslavia and that Milosevic was initially supportive, but that their views diverged over time. The judgment states that ‘from 1990 and into mid-1991, the political objective of the Accused and the Bosnian Serb leadership was to preserve Yugoslavia and to prevent the separation or independence of BiH, which would result in a separation of Bosnian Serbs from Serbia’; the Chamber notes that ‘Slobodan Milosevic endorsed this objective and spoke against the independence of BiH’» (παράγραφος 3276)

«The Karadzic trial chamber found that ‘the relationship between Milosevic and the Accused had deteriorated beginning in 1992; by 1994, they no longer agreed on a course of action to be taken. Furthermore, beginning as early as March 1992, there was apparent discord between the Accused and Milosevic in meetings with international representatives, during which Milosevic and other Serbian leaders openly criticised Bosnian Serb leaders of committing crimes against humanity and ethnic cleansing and the war for their own purposes’» (σελ 1303, υποσημείωση 11027)

Η αλήθεια είναι, δηλαδή, ότι σε κάποια σημεία διαφώνησε. Αν, όμως, πάρει κανείς τα σημεία στα οποία ο Μιλόσεβιτς παρουσιάζεται ‘καλός‘, πρέπει ταυτόχρονα να συμφωνήσει ότι οι άλλοι Σέρβοι και Σερβοβόσνιοι, όσοι είχαν διαφορετική γνώμη και στάθηκαν απέναντί του στα συγκεκριμένα ζητήματα, ότι ήταν εντελώς καθάρματα (γεγονός που είναι αλήθεια), αφού υποστήριζαν τα αντίθετα από τον ‘καλό’ Μιλόσεβιτς.

Αλλά αυτό μάλλον δεν τους νοιάζει τους ψυχροπολεμικούς δεινόσαυρους του Counterpunch.
Το σκεπτικό τους είναι «ας φαίνονται οι άλλοι (Κάρατζιτς, Μλάντιτς, Milan Martic, Κράιζνικ, Πλάβσιτς κ.ο.κ.) σατανάδες σκέτοι, αρκεί το δικό μας ‘αντιιμπεριαλιστικό’ ίνδαλμα να ξεπλυθεί», αυτή είναι η λογική τους.

– Τρίτη λαθροχειρία:

Επιπροσθέτως, πάρα πολλά στοιχεία, στα οποία επισημαίνονταν ο ρόλος του Μιλόσεβιτς στα εγκλήματα, παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης του ίδιου του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, με τις κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθησαν στην Κροατία, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στο Κοσσυφοπέδιο.
Να σημειωθεί ξανά εδώ ότι η υποτιθέμενη ‘αθώωση’ αφορά μόνο τα εγκλήματα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη 1991-1995, κι όχι σε άλλες περιοχές και άλλους χρόνους, διότι εκεί μόνο είχε εμπλοκή ο Κάρατζιτς.

Στη δίκη του ίδιου του Μιλόσεβιτς, μετά την παρουσίαση των στοιχείων από την κατηγορούσα αρχή, το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της υπεράσπισης της δίκης (curiae amicus στο πρωτότυπο) να παύσει η δίωξη και να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Στην σχετική απόφαση (Decision on the Motion for Judgment of Acquittal) στις 16/06/2004, αναφέρεται ότι «υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις ότι ο κατηγορούμενος (Μιλόσεβιτς) ήταν συμμέτοχος σε κοινή εγκληματική επιχείρηση (JCE), η οποία περιελάμβανε τη διάπραξη γενοκτονίας και άλλων εγκλημάτων κατά των Βόσνιων και Κροατών στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στην Κροατία». ‘Αθώωση’!
Η απόφαση της 16/06/2004 εδώ:
http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/tdec/en/040616.pdf

Κατά τη διάρκεια της δίκης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, εκτός από τις άφθονες αποδείξεις ότι «ο πόλεμος είχε χρηματοδοτηθεί από το Βελιγράδι» που παρουσιάστηκαν, το δικαστήριο δέχτηκε σαν στοιχεία και το γεγονός πως οι μισθοί των σερβικών στρατευμάτων στη Βοσνία και στην Κράινα (Κροατία) καταβάλλονταν συνεχώς από το Βελιγράδι, με σκοπό φυσικά να διαπράξουν τα γνωστά εγκλήματα εναντίον των μη Σέρβων στην Κροατία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. ‘Αθώωση’!

Επίσης, το δικαστήριο δέχτηκε σαν τεκμήρια της δίκης και όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν ότι οι Σερβοβόσνιοι είχαν υλικοτεχνική υποστήριξη από το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας της Σερβίας, από το Υπουργείο Εσωτερικών και από άλλες αρχές της Σερβίας και της ΟΔΓ. ‘Αθώωση’!

Υπάρχει, ιδίως, ένα εξαιρετικά σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης του Μιλόσεβιτς: Ηταν η δήλωση που έκανε ο ίδιος ο Ράντοβαν Κάραζιτς Μάιο του 1994, στην οποία ανέφερε ότι

«δεν μπορεί να υπάρξει πόλεμος χωρίς τη Σερβία, δεν έχουμε τους πόρους και δεν θα είμασταν σε θέση να διεξάγουμε μόνοι μας τον πόλεμο χωρίς τη βοήθεια της Σερβίας».

‘Αθώωση’ κι εδώ!
Βλέπε, για παράδειγμα, την ανάλυση από την οργάνωση Human Rights Watch για την βαρύτητα των αποδεικτικών στοιχείων με τίτλο ‘Διδάγματα από τη δίκη του Μιλόσεβιτς’, Weighing the Evidence, Lessons from the Slobodan Milosevic Trial
https://www.hrw.org/report/2006/12/13/weighing-evidence/lessons-slobodan-milosevic-trial

Ας περάσουμε και σε μια άλλη απόφαση ενός άλλου σημαντικού δικαστηρίου:
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι με την άλλη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου International Court of Justice [Πρόκειται για το παλιό γνωστό Διεθνές Δικαστήριο, το ICJ, και όχι για το ICTY] στη δίκη Βοσνίας εναντίον Γιουγκοσλαβίας, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η Σερβία παραβίασε τη ‘Σύμβαση για το πρόληψη και την τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας’ (‘Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide’) για δύο λόγους:
Πρώτον, διότι «δεν έκανε τίποτα για να αποτρέψει τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο 1995, αν και θα πρέπει να ήταν σαφές στη Σερβία ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος γενοκτονίας»
Και, δεύτερον, επειδή «δεν είχε τιμωρήσει όσους συμμετέχοντες στο έγκλημα της Σρεμπρένιτσα βρίσκονταν κάτω από τη δικαιοδοσία των αρχών της Δημοκρατίας της Σερβίας»
Για όσους δεν ξέρουν, αυτή η συγκεκριμένη απόφαση του ICJ ήταν η πιο σοβαρή απόφαση-κρίση στην εβδομήντα χρόνια της ιστορίας των εργασιών του Διεθνούς Δικαστηρίου, και η μοναδική που αναφέρεται ευθέως σε παραβίαση της Σύμβασης για την Πρόληψη και την Τιμωρία της Γενοκτονίας. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε λόγω των ενεργειών που θα έπρεπε αλλά δεν ανέλαβε το σερβικό κράτος, την εποχή που ήταν υπό την ηγεσία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, τις πολιτικές του οποίου τώρα κάποιοι προσπαθούν να ξεπλύνουν, αν όχι να τις δοξάσουν κιόλας. ‘Αθώωση’!

– Τέταρτη λαθροχειρία:

Ο Μιλόσεβιτς αναφέρεται σε σχέση με το ζήτημα του αν συμμεριζόταν το σχέδιο των Σερβοβόσνιων για την εθνοκάθαρση με στόχο τη ‘Μεγάλη Σερβία’, μία φορά στην παράγραφο 2628, όπου λέει ότι κατηγορήθηκε σαν μέλος της JCE, και κατόπιν παρατίθενται διάφορες συνομιλίες τους στις παραγράφους 2644-2647, 2681, 2683-2689, 2691, 2709-2711, 2761 και 2838 οπότε και τελειώνει με τις συμφωνίες του Dayton,
Σε όλες αυτές τις παραγράφους περιγράφονται συζητήσεις στις οποίες φαίνεται καθαρά ότι ο Μιλόσεβιτς τους βοηθούσε πάντα στα σχέδιά τους, εκτός από εκείνη τη μία φορά που διαφώνησε
Υποσημείωση 11027 (λέει ότι τους έκανε κριτική για τις πράξεις τους και ότι ‘καταδίκαζε’, στα λόγια φυσικά, τις εθνοκαθάρσεις).

Υποσημείωση 11027, σ. 1303. Ο Μιλόσεβιτς έκανε κριτική στους Σερβοβόσνιους για τις πράξεις τους και 'καταδίκαζε', στα λόγια φυσικά, τις εθνοκαθάρσεις. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

Υποσημείωση 11027, σ. 1303. Ο Μιλόσεβιτς έκανε κριτική στους Σερβοβόσνιους για τις πράξεις τους και ‘καταδίκαζε’, στα λόγια φυσικά, τις εθνοκαθάρσεις. Πηγή: ICTY, Karadzic Judgment, 24/03/2016

 

Οι Wilcoxson και Clark, όμως, σαν απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου και επαγγελματίες πλαστογράφοι, κρύβουν τα κάτωθι (τυχαία δείγματα, υπάρχουν δεκάδες παρόμοια ακόμη), που αποδεικνύουν ότι Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς συμφωνούσαν σε όλα για την εφαρμογή του σχεδίου για τη ‘Μεγάλη Σερβία’, παράγραφοι 2691, 2645, 2644, 2689:

«In December 1991, Milosevic told the Accused that ‘he should not give in to Izetbegovic and that they had to stick to their line and that If they want to fight, we’ll fight, given that the Serbs were stronger’» (Παράγραφος 2691).

«In other conversations, Slobodan Milosevic told the Accused that the Serbs would not be divided into many states, and that this ‘should be the basic premise for your thinking’» (Παράγραφος 2645).

«In May 1991, Slobodan Milosevic told the Accused that his position should be that they were against the secession and wanted BiH to remain in Yugoslavia, to which the Accused agreed, in another conversation in July 1991, Milosevic told the Accused that their objective was to ‘have disintegration in line with our inclinations’ and that they ‘should take radical steps and speed the things up’» (Παράγραφος 2644).

«Despite these words of caution, Slobodan Milosevic, in meetings with international representatives, did not accept the independence of BiH and spoke of the desire of all Serbian people to live together» (Παράγραφος 2689).

Συνεπώς, ό,τι και να λέει ο Μιλόσεβιτς, αν έχει βγει σχετική ετυμηγορία σε 50 περίπου δίκες και αν υπάρχουν δεκάδες άλλα εδάφια μέσα στην απόφαση Κάρατζιτς που να αποδεικνύεται αυτό, ότι δηλαδή συμφωνούσαν στο όραμα της Μεγάλης Σερβίας και ότι τους βοηθούσε στις εθνοκαθάρσεις με προσωπικό, όπλα, χρήματα και παραστρατιωτικούς, τι σημασία έχει αν το δικαστήριο σημειώνει ότι σε μια συζήτηση πήρε αποστάσεις; ‘Αθώωση’ κι εδώ;

– Πέμπτη λαθροχειρία:

Ολοι ξέρουν ότι είναι προπαγανδιστές και ότι αυτά που θέλει να ακούει η (άκου τώρα) ‘φιλοΜιλοσεβιτσική αριστερά‘, (γίνεται αυτό το πράγμα;), αυτά της δίνουν.

Τα πράγματα, όμως, τα βάζει στη θέση τους με εξαιρετική ακρίβεια ίσως ο πλέον ειδικός σε ολόκληρο τον πλανήτη: Ο Βρετανός κατήγορος στη δίκη Μιλόσεβιτς:Sir Geoffrey Nice.
http://www.b92.net/eng/news/crimes.php?yyyy=2016&mm=08&dd=17&nav_id=98927

«Δεν μπορείς να παίρνεις μια φράση από μια ετυμηγορία 2.600 σελίδων, να τη βγάζεις απ’ το context της (to take a paragraph from the whole judgment, citing it incorrectly and using it out of context) για να κατασκευάσεις έναν τέτοιο ντροπιαστικό ισχυρισμό που σκοπό έχει μόνο να αποκαταστήσει τον Μιλόσεβιτς.
Απλά, δείτε το σημείο στο τέλος της παρουσίασης των τεκμηρίων της κατηγορούσας αρχής κατά τη δίκη Μιλόσεβιτς. Το Δικαστήριο ΤΑ ΔΕΧΤΗΚΕ, και όλα τα στοιχεία έγιναν αποδεκτά από την έδρα, το μόνο που ο θάνατος του Μιλόσεβιτς εμπόδισε την ετυμηγορία».

– Geoffrey Nice, once a deputy prosecutor at the Hague trial of Slobodan Milosevic, sees disgraceful and unfounded attempts to rehabilitate the former president.
‘There is no shortcut for people like Clark, who are trying to rehabilitate Milosevic, to take a paragraph from the whole judgment, citing it incorrectly and using it out of context,’ said Nice.
Nice claims that, although all sides committed war crimes, it is ‘a simple and irrefutable fact’ that it was Serbia that committed by far the most crimes during the conflicts of the 1990’s – ‘both by number and severity’ – and that they ‘lead to Milosevic.’
According to him, this is something that was also concluded by the trial chamber at the end of the presentation of the prosecution’s evidence – ‘but Milosevic’s death prevented a verdict.’

– Εκτη λαθροχειρία:

Να μην το ξεχάσουμε αυτό, είναι σημαντικό διότι έχει να κάνει με την αξιοπιστία τους:

Πως γίνεται οι εχθροί του ΔΠΔΧΓ να το εμπιστεύονται τώρα, τόσο πολύ, και να παίρνουν τοις μετρητοίς τη γνώμη του;
Δηλαδή, ξαφνικά, αγαπητοί απολογητές δικτατόρων, το ΔΠΔΧΓ έγινε σε μια νύχτα καλό και τίμιο και άξιο εμπιστοσύνης;
Δεν είναι το ‘δικαστήριο-καγκουρό‘, δεν είναι το ‘ΝΑΤΟϊκό σφαγείο των λαών‘, δεν είναι ‘όργανο του ιμπεριαλισμού και των διεθνών τοκογλύφων, ίσως και τον σιωνιστών‘;
Είναι δίκαιο και τίμιο και το εμπιστευόμαστε τώρα που δήθεν ‘απάλλαξε’ το ίνδαλμά μας;

– Εβδομη λαθροχειρία:

Να μην ξεχάσουμε να ρίξουμε μια ματιά στον βίο και στην πολιτεία όσων διακινούν το νέο μύθευμα.
Γνωρίζετε το Ron Paul Institute;
Είναι ένα ακροδεξιό θινκ-τανκ, σφηκοφωλιά αντισημιτών, φίλων της Κου-Κλουξ-Κλαν, οπαδών θεωριών συνωμοσίας και δικτατορικών καθεστώτων.
http://www.thedailybeast.com/articles/2013/04/25/the-ron-paul-institute-be-afraid-very-afraid.html

Ρατσιστικό, ομοφοβικό, φιλικό προς τις αμερικανικές μιλίτσιες, και πολλά άλλα στραβά και ακροδεξιά, όπως και ο ιδρυτής του:
https://newrepublic.com/article/98883/ron-paul-incendiary-newsletters-exclusive

– Τελευταία παρατήρηση:

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι, δεξιά κι αριστερά, που προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους ιδεολογικούς τους αγώνες, δεν διστάζουν να αγνοούν την ιστορική αλήθεια και τα γεγονότα. Οπως λέγεται πολύ πετυχημένα, ‘δεν αφήνουν την πραγματικότητα να τους χαλάσει μια καλή προπαγανδιστική ιστορία‘. Η παραποίηση, όμως, δηλαδή η πλαστογράφηση είναι εντελώς άλλης τάξεως θέμα. Αλλωστε, ο Μιλόσεβιτς, σύμφωνα με έναν άλλο λενινιστή, τον Παπακωνσταντίνου, είχε πάλι ‘αθωωθεί’ το 2007.
Ηταν μια δίκη τότε, ενώπιον του ICJ (και όχι του ICTY) όπου η Βοσνία, μετά τις πρώτες ηχηρές καταδίκες για γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα, υπόθεση Krstic, Κράιζνικ, Πλάβσιτς κά, είπε να ρίξει μια μεγάλη ζαριά μήπως μπορέσει να καταδικάσει συνολικά το σερβικό κράτος (κι όχι μεμονωμένα άτομα) για την επίθεση εναντίον της, και πιθανόν να ζητήσει μετά και αποζημίωση.
Το δικαστήριο είπε όχι, δεν της κάθησε της Βοσνίας η ζαριά, αλλά οι δικοί μας εδώ το ερμήνευσαν όπως ερμηνεύουν τα πάντα πάντοτε, δηλαδή όπως ‘κάθεται’ σε αυτούς καλύτερα
Με λίγα λόγια, την άποψή τους προσαρμόζουν στα γεγονότα, κι όχι το αντίθετο όπως λένε οι κανόνες της κοινής λογικής, της Λογικής (της επιστήμης Λογικής), αλλά και της δημοσιογραφίας, θέλουμε να πιστεύουμε. Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε. Προτιμάμε τα δικά μας συμπεράσματα, και συνεπώς την δική μας στάση, να τα βασίζουμε πάντα σε αποδείξεις και στοιχεία και γεγονότα, και όχι σε ευσεβείς πόθους.

Ενας δημοσιογράφος οφείλει να ξέρει ότι ένας κατηγορούμενος μπορεί να χαρακτηριστεί ένοχος ή αθώος, ΜΟΝΟ έπειτα από δίκη.
Δίκη που να ειναι αυτοτελώς ο ίδιος και οι πράξεις του το αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας.
Δίκη που να ακολουθεί όλους τους κανόνες, παρουσίαση κατηγορητηρίου, παρουσίαση αποδείξεων, μάρτυρες, εξέταση, αντεξέταση, απολογίες κ.ο.κ.
Και μόνο όταν το δικαστήριο πειστεί ότι ‘πέραν πάσης αμφιβολίας’ κάποιος είναι ένοχος να καταδικαστεί.
Ποτέ κανείς δεν μπορεί να συζητήσει για ‘αθωότητα’ ή ‘ενοχή’ ενός προσώπου Α στη δίκη ενός προσώπου Β.

Αυτό δεν το γνωρίζουν οι Ελληνες ενημερωτές της κοινής γνώμης;
Διότι αν ένας υπάλληλος ΜΜΕ δεν το γνωρίζει, τότε είναι ανεπαρκής και αστοιχείωτος και δεν κάνει για δημοσιογράφος.
Αν πάλι το γνωρίζει και το αποκρύπτει, τότε δεν αξίζει να λέγεται δημοσιογράφος.
Είναι πολύ απλό.

Αν μετά από όλα τα παραπάνω, δεν τους φτάνουν, μόνο αυτό έχουμε να απαντήσουμε, εδώ:
https://www.facebook.com/note.php?note_id=1231523970199539

 

[UPDATE 09/08/2016]

Η διευθύντρια του RFE/RL Balkan Service και πρώην διευθύντρια της ιστορικής εφημερίδας Oslobodjenje του Σαράγεβο, βραβευμένη δημοσιογράφος Gordana Knezevic είδε τα παραπλανητικά κομμάτια των Wilcoxson και Clark και απευθύνθηκε στην πηγή για να πάρει απαντήσεις: Ρώτησε το ίδιο το δικαστήριο: Το ΔΠΔΧΓ απάντησε, λοιπόν, και είπε το προφανές.
http://www.rferl.org/content/milosevic-war-crime-deniers-feed-receptive-audience/27910664.html

«Πρώτον, δεν δικαζόταν ο Μιλόσεβιτς για να πούμε ότι είναι ένοχος ή αθώος, και δεύτερον, στην αμέσως προηγούμενη πρόταση της ίδια παραγράφου λέμε ξεκάθαρα ότι ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΟΥΣΕ γενικά, εκτός από τη μία αυτή περίπτωση που διαφώνησε μαζί τους σε ένα επιμέρους θέμα. Αυτό δεν αποτελεί ‘αθώωση’».

«The Trial Chamber of the Karadzic case found, at paragraph 3460, page 1303, of the Trial Judgement, that ‘there was no sufficient evidence presented in this case to find that Slobodan Milosevic agreed with the common plan’. The Trial Chamber found earlier in the same paragraph that ‘Milosevic provided assistance in the form of personnel, provisions and arms to Bosnian Serbs during the conflict.
The Trial Chamber did not in fact make any determination of guilt with respect to Milosevic in its verdict against Karadzic. Indeed, Milosevic was not charged or accused in the Karadzic case. The fact that a person is, or is not, found to be part of a joint criminal enterprise in a case in which he is not charged has no impact on the status of his own case or his own criminal responsibility.
In short, the trial against Karadzic was against him and him only, and therefore has no impact on the separate case against Slobodan Milosevic. Karadzic, meanwhile, was found guilty of crimes against humanity and genocide, in case Clark has any reservations about Karadzic’s role in the Balkan wars».

[UPDATE 17/08/2016]

Ο (Σέρβος) ειδικός Caslav Ninkovic από το (σερβικό) Humanitarian Law Centre στο Βελιγράδι εστιάζει ακριβώς ό,τι σε ό,τι εστιάσαμε κι εμείς: Οτι οι περιγραφές περί Μιλόσεβιτς στην ετυμηγορία Κάρατζιτς γίνονται για να κατανοηθεί το context της ενοχής Κάρατζιτς κι ότι αν είναι να αρχίσουμε να μετράμε δίκες που στο δικό τους context ο Μιλόσεβιτς ήταν μέλος των JCE δεν θα τελειώσουμε ούτε αύριο:
http://www.balkaninsight.com/en/article/milosevic-s-old-allies-celebrate-his-innocence–08-16-2016

«Clark’s article has been widely quoted by pro-Milosevic politicians, but Nemanja Stjepanovic from the Belgrade-based Humanitarian Law Centre argued that the conclusion that the former leader was innocent was taken out of the context of Karadzic’s verdict.
– ‘At Karadzic’s trial, nobody judged Milosevic, nor was evidence presented against him or the Serbian state. Milosevic’s role was just illustrated briefly for the sake of understanding the context,’ Stjepanovic told BIRN.

He said that if the verdicts from other ICTY cases were selectively quoted, such as the case against Milan Martic, former president of the self-proclaimed wartime rebel statelet the Republic of Serbian Krajina, Milosevic could be declared guilty of involvement in a joint criminal enterprise to commit genocide and crimes against humanity in Croatia.

– ‘Of course, that is not legally correct, since every case is considered separately. As for Milosevic, at his trial there was so much evidence… If you want to judge his case, you need to check what the ICTY did up until his death,’ he added».

Επίσης, και επειδή Σέρβοι αξιωματούχοι έκαναν δηλώσεις σύμφωνα με τις οποίες ο ‘αθώος’ πλέον Μιλόσεβιτς πρέπει τώρα να αποκαταστεθί, και γιατί όχι, να του στήσουμε κι ένα άγαλμα, ο Ninkovic έστειλε επιστολή στην Σερβική κυβέρνηση με την οποία την καλεί, αντί να μιλάει για αγάλματα, να φροντίσει να γραφτεί σωστά η Ιστορία της χώρας:
http://www.peacefare.net/2016/08/19/no-exoneration-2/

«Caslav Ninkovic of the Humanitarian Law Center (HLC) in Belgrade sent this letter out, in response to statements by Serbian government ministers Ivica Dacic and Aleksandar Vulin claiming exoneration for Slobodan Milosevic,
Regarding statements by Ministers in the Serbian government Ivica Dacic and Aleksandar Vulin
– Instead of «exonerating» Milosevic, better to Establish the Facts about the Past
Belgrade, August 17, 2016 […]»

[UPDATE 24/08/2016]

Επίσης, ο Serge Brammertz, ο chief prosecutor του ΔΠΔΧΓ (International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia, ICTY) απάντησε:
http://www.aljazeera.com/indepth/opinion/2016/08/slobodan-milosevic-hero-160823124808287.html

«Οι αποδείξεις για την ενοχή του Μιλόσεβιτς βρίσκονται όλες στα αρχεία του ICTY. Καταθέσεις από περισσότερους από 350 μάρτυρες και 5.700 τεκμήρια που απλώνονται σε 150.000 σελίδες δείχνουν την ποινική του ευθύνη και τον κεντρικό του ρόλο στις εθνοκαθάρσεις της δεκαετίας του 1990. Παρακαλώ, μην προσβάλετε τα θύματα και μην κρατάτε την κοινωνία αιχμάλωτη στο παρελθόν με τον αναθεωρητισμό σας, απλά για μικροπολιτικούς λόγους»

«Insulting the victim
[…] the key point is that these arguments ignore historical facts established by the evidence. Revisionism not only insults victims; it holds a society back.
The ICTY Office of the Prosecutor indicted Milosevic for genocide, crimes against humanity and war crimes committed in Bosnia and Herzegovina, Croatia and Kosovo.
Our prosecutors introduced immense evidence -more than 350 witnesses and 5,700 documents comprising 150,000 pages- demonstrating his alleged criminal responsibility. Regretfully, he died in 2006 before his trial could be completed and a verdict entered.
Yet, while Milosevic did not face final judgment in the courtroom, the facts and evidence remain. Today, any member of the public -and any government official- can access the ICTY’s judicial records and read the evidence. Vital information can also be found in Serbia’s state archives.
Even in the absence of a criminal verdict, history’s judgment will be that Milosevic played a central role in fostering ethnic cleansing campaigns throughout the former Yugoslavia».

[UPDATE 18/10/2016]

Τότε επικεφαλής ερευνήτρια του ICTY στη δίκη Μιλόσεβιτς, σήμερα καθηγήτρια σε ολλανδικό πανεπιστήμιο, η Nevenka Tromp έγραψε βιβλίο για τα 6 χρόνια που έζησε από μέσα την εξέλιξη της δίκης. Ενα καλό ανάγνωσμα, σύμφωνα με τη διευθύντρια του RFE/RL Balkan Service Gordana Knezevic, για όλους τους ανυπόληπτους που προσπαθούν να μας πείσουν ότι το μαύρο είναι άσπρο:

– Gordana Knezevic, An Inside Account Of Milosevic’s Unfinished Trial, Balkans Without Borders, 18/10/2016
http://www.rferl.org/a/inside-account-of-milosevic-unfinished-trial/28061440.html

Απόσπασμα από το άρθρο της Gordana Knezevic:

– His Own Worst Advocate
In her book, Tromp argues that all the evidence gathered in the course of a trial for mass atrocities – regardless of whether or not it is brought to a conclusion – establishes a record of past events, contributes to the interpretation of a historical period, and influences a shaping of collective memory.
With admirable clarity and attention to detail, Tromp takes the reader inside Hague courtrooms, through the maze of legal, political, and historical aspects of a complex case.
One of her conclusions is that Milosevic’s decision to represent himself in the trial did him no favors, and frequently undermined his denials of guilt.
Tromp cites the court’s viewing of a video recording from a Kula concentration camp of a 1997 celebration in honor of the so-called Red Berets, a Serbian paramilitary unit deployed in the Croatian war. The video remains one of the prosecution’s strongest pieces of evidence against Milosevic. It shows Milosevic listening without complaint to speeches that detail the crimes committed by the Serbian Red Berets in 1991. He knew that this constituted evidence of his complicity that he could neither justify nor explain. Yet Milosevic could not refrain from noting that the commander of the Red Berets was wrong about the date of the unit’s creation.
The video – and Milosevic’s reaction to it in the courtroom – suggest that by May 1991 the Serbian state was financing the Red Berets and was fully aware of the nature of the paramilitary unit’s operations. This involved the use of paramilitary force in Croatia and Bosnia with the apparent objective of carrying out ethnic cleansing through mass violence.
According to Tromp, a lawyer would have advised Milosevic to say nothing. Instead, he appeared to reveal the extent of his own knowledge of, and role in, a criminal operation.
In Serbia, on the other hand, Milosevic’s courtroom performance was seen in a particularly positive light. No doubt this was due mainly to his readiness to put up a good fight against the international community and The Hague tribunal.

– Το βιβλίο:
Nevenka Tromp, Prosecuting Slobodan Milosevic: The Unfinished Trial, Routledge, 2016, ISBN: 1138961353
https://www.routledge.com/Prosecuting-Slobodan-Milosevic-The-Unfinished-Trial/Tromp/p/book/9781138961357

This book offers a comprehensive analysis of the trial of former Serbian leader Slobodan Milosevic at the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY).
With the premature death of Milosevic in March 2006 his trial was left unfinished. Although the traditional objectives of criminal law, such as retribution, justice for victims, and deterrence, were not achieved, the Milosevic trial archive is a significant historical resource for researchers from various fields. This book extracts details from the collection of documentary and transcript evidence that makes up the trial record – sources which would be almost impossible to extricate without an insider’s guiding hand – to allow readers to trace the threads of several historical narratives. The value of this methodology is particularly evident in the Milosevic case as, acting as his own defence counsel, he responded to, and interacted with, almost all witnesses and evidence presented against him. By providing snapshots of the behaviour displayed by Milosevic in court while conducting his defence, in combination with passages of carefully selected evidence from an immense archive familiar to few scholars, this volume reveals how these trial records, and trail records in general, are a truly invaluable historical source. The book underlines the premise that any record of a mass atrocities trial, whether finished or unfinished, establishes a record of past events, contributes to interpretations of a historical period and influences the shaping of collective memory.
This book will be of much interest to students of the Former Yugoslavia, war crimes, international law, human rights, international relations and European politics.

[UPDATE 06/12/2016]

Την δεύτερη μέρα αγόρευσης του Κατήγορου στη δίκη Μλάντιτς, δεν παρέλειψε να απευθυνθεί στις ευθύνες Μιλόσεβιτς, και συνεπώς και σε όσους μας πήραν τα αυτιά με το hoax περί δήθεν ‘αθώωσης Μιλόσεβιτς’.
Χειρουργείο ο Προσεκιούτορ, λίγα και καλά:

FROM ETHNIC CLEANSING TO GENOCIDE, 06/12/2016.
Today the prosecutor didn’t neglect to stress that ‘Belgrade contributed’ to the accomplishment of the goals of joint criminal enterprise. Slobodan Milosevic, the then Serbian president and another participant of the various joint criminal enterprises in Croatia and BH, contributed to a significant degree to the effort to arm and train the Serb troops which ultimately implemented the ethnic cleansing. Milosevic initiated the transformation of the army that ended with the establishment of the VRS. Also, the Serbian president attended the meeting at which the decision was made to appoint Mladic the commander of the Main Staff. Milosevic shared the goals of the Bosnian Serb leadership, including the idea that all Serbs should live in an ethnically homogenous state comprising the largest part of BH. In order for the goal to be achieved, all non-Serbs had to be forcibly removed from those territories.
The prosecutor quoted entries from Mladic’s war diary which indicate that Belgrade continued supporting the accomplishment of those goals even after Milosevic launched his charm offensive against the West. Milosevic told the Western players that he condemned the Bosnian Serb crimes while on the other hand he allowed Mladic to proceed with the ethnic cleansing by providing military and other assistance.
http://www.sense-agency.com/icty/from-ethnic-cleansing-to-genocide.29.html?news_id=17149&cat_id=

Επίλογος, με μια πικρή γεύση:

Είναι καταπληκτικό, πάντως. Εντάξει, με τους Ελληνες υπαλλήλους εφημερίδων και ΜΜΕ (αυτούς που καταχρηστικά αυτοαποκαλούνται ‘δημοσιογράφοι’) δεν μπορεί κανείς να έχει πολλές απαιτήσεις. Ό,τι τους βάζουν μπροστά, ό,τι βρίσκουν, ό,τι τύχει να μάθουν δεξιά-αριστερά σερφάροντας στο ίντερνετ, θα το πάρουν και χωρίς πολλά-πολλά, ελέγχους και διασταυρώσεις, θα μπαζώσουν ό,τι πρέπει να μπαζώσουν κάθε μέρα, για να πάνε το απόγευμα σπίτι τους και να πέφτει ο μισθός. Ακου τώρα, μπανάλ πράγματα, οπισθοδρομικές γραφικότητες, ‘διασταύρωση’ από πηγές και έλεγχος γεγονότων προτού να πούμε την αποψάρα μας. Αυτά δεν γίνονται στην Ελλάδα.

Ενας, όμως, πραγματικά πάει για μετάλλιο: Οχι μόνο διαστρεβλώνει την αλήθεια, αλλά στην κυριολεξία παραθέτει κατασκευασμένα εδάφια που ουδέποτε υπήρξαν. Γράφει:

«Η απόφαση για τον Κάρατζιτς αναφέρει ρητά:
The UN war crimes tribunal has determined that the late Serbian president was not responsible for war crimes committed in Bosnia during the 1992-95 war. The judges determined that Slobodan Milosevic was not part of a ‘joint criminal enterprise’ to victimize Bosnian Muslims and Croats».
https://archive.is/e3LUM#selection-1055.0-1061.285

Υποθέτουμε, αν του ζητήσει κάποιος να υποδείξει τη σελίδα και την παράγραφο της απόφασης Κάρατζιτς στην οποία ‘αναφέρεται’ και μάλιστα ‘ρητά‘ το συγκεκριμένο απόσπασμα, θα μπορέσει εντός λεπτού να το υποδείξει ο καλός δημοσιογράφος, έτσι δεν είναι;

Αστεία πράγματα. Πουθενά δεν υπάρχει μέσα στην απόφαση για τον Κάρατζιτς τέτοιο απόσπασμα.
Είναι, φυσικά, η λεζάντα στη φωτογραφία στο σχετικό άρθρο στην ιστοσελίδα του Μιλόσεβιτς, δείτε και μόνοι σας, το μαρκαρισμένο εδώ:
https://archive.is/8CtVk#selection-25.1-25.286

Οπως επίσης, στο ίδιο ‘ρεπορτάζ’, φροντίζει να αναφέρει ότι υπήρξε αντίδραση στην παραπλανητική είδηση περί ‘αθώωσης Μιλόσεβιτς’ από την διευθύντρια του RFE/RL Balkan Service και πρώην διευθύντρια της ιστορικής εφημερίδας Oslobodjenje του Σαράγεβο, βραβευμένη Gordana Knezevic, αλλά μόνο για να χρησιμοποιήσει επίθετα και χαρακτηρισμούς εναντίον της («φερέφωνο, αντιδραστικοί κύκλοι, της αμερικανικής προπαγάνδας, η καλή αυτή κυρία» κά).

Παραλείπει το πιο σημαντικό σημείο του άρθρου της Gordana Knezevic, εκεί που λέει ότι ζήτησε για το ζήτημα τη γνώμη του ΔΠΔΧΓ και ότι πήρε την απάντηση που υπάρχει λίγο πιο πάνω (‘Πρώτον, δεν δικαζόταν ο Μιλόσεβιτς για να πούμε ότι είναι ένοχος ή αθώος, και δεύτερον, στην αμέσως προηγούμενη πρόταση της ίδια παραγράφου λέμε ξεκάθαρα ότι ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΟΥΣΕ γενικά, εκτός από τη μία αυτή περίπτωση που διαφώνησε μαζί τους σε ένα επιμέρους θέμα». Αυτό δεν αποτελεί ‘αθώωση’).

# Αλλος αχταρμάς, στο γόνατο, και με το google translator να τους εκθέτει. Θαυμάστε ‘δημοσιογραφία’:

«Την περασμένη Δευτέρα, ένας άλλος θεσμός της διεθνούς δικαιοσύνης, το Διεθνές Δικαστήριο για τα Εγκλήματα στην Πρώην Γιουγκοσλαβία, που λειτουργεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, απάλλαξε μετά θάνατον τον Μιλόσεβιτς και τη χώρα του από την κατηγορία της γενοκτονίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπάρχουν πειστήρια που να αποδεικνύουν ότι το Βελιγράδι είχε υπό τον έλεγχό του τον στρατό των Σερβοβοσνίων και απέρριψε την καταβολή οικονομικής αποζημίωσης από τη Σερβία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Αξίζει να σημειωθεί πως το ίδιο Δικαστήριο που έκρινε τον πρώην Σερβο-βόσνιο πρόεδρο Ράντοβαν Κάρατζιτς, ένοχο για εγκλήματα πολέμου, καταδικάζοντας τον, σε 40 χρόνια φυλακή, αποφάσισε, παμψηφεί, πως ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς δεν ήταν μέλος της εγκληματικής οργάνωσης με θύματα Μουσουλμάνους και Κροάτες στον πόλεμο της Βοσνιας.
https://archive.is/0CBEH#selection-1503.0-1509.326

Τι ακριβώς έγινε την περασμένη Δευτέρα (εννοεί 8 Αυγούστου 2016);
Ή μήπως τη Δευτέρα 01 Αυγούστου 2016;
Εγινε κάποια ανακοίνωση από το ICTY, σωστά;
Για κάποια δίκη.
Ποια δίκη ήταν αυτή;

Μάλιστα, ο συγκεκριμένος υπάλληλος ΜΜΕ λέει καθαρά, πως «Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπάρχουν πειστήρια που να αποδεικνύουν ότι το Βελιγράδι είχε υπό τον έλεγχό του τον στρατό των Σερβοβοσνίων και απέρριψε την καταβολή οικονομικής αποζημίωσης από τη Σερβία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη».
Ωστε υπήρχε δίκη όλο αυτόν τον καιρό, ας πούμε, Βοσνία-Ερζεγοβίνη εναντίον Σερβίας με διακύβευμα καταβολή οικονομικής αποζημίωσης;
Αλλά τελικά το δικαστήριο αποφάσισε κάτι άλλο, «να αθωώσει τον Μιλόσεβιτς και τη χώρα του από την κατηγορία της γενοκτονίας».
Και ότι «ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς δεν ήταν μέλος της εγκληματικής οργάνωσης με θύματα Μουσουλμάνους και Κροάτες στον πόλεμο της Βοσνίας».

Εδώ είναι που φωνάζει ο μέσος αναγνώστης ‘Ελεος’.

Κι εδώ είναι εκεί που το google translator σε ρεζιλεύει ανεπανόρθωτα:

«Οι δικαστές έκριναν πως Κάρατζιτς και Μιλόσεβιτς ήταν ευνοημένοι από τη διατήρηση της Γιουγκοσλαβίας»
https://archive.is/0CBEH#selection-1555.0-1555.101

Τι να σημαίνει άραγε ‘Κάρατζιτς και Μιλόσεβιτς ήταν ευνοημένοι από τη διατήρηση της Γιουγκοσλαβίας’;
Αυτό σημαίνει:
Οτι το μηχάνημα μετέφρασε το ‘favored’ σε … ‘ήταν ευνοημένοι’!
(‘The judges noted that Slobodan Milosevic and Radovan Karadzic both favored the preservation of Yugoslavia’)

Αλήθεια, αυτά μαθαίνουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα;
Να μην συγκρίνουν ποτέ πηγές, να μην διασταυρώνουν ποτέ πληροφορίες με γεγονότα, να παραλείπουν ό,τι δεν τους αρέσει ή ό,τι τους διαψεύδει την αποψάρα τους, να αποκρύπτουν τα πιο σημαντικά σημεία μιας υπόθεσης και να χειραγωγούν τους αναγνώστες τους σύμφωνα με τις δικές τους πολιτικές προτιμήσεις;

Καλά, εδώ, θα μου πείτε, άλλοι έβγαλαν και τον … Κάρατζιτς αθώο! Ετσι, χωρίς ίχνος ντροπής, οχτάστηλο ‘Αθωώθηκε για την κατηγορία της γενοκτονίας’ και ξανά με τη λέξη γενοκτονία σε εισαγωγικά, ‘Αθώος ο Ρ.Κάρατζιτς για τη «γενοκτονία» στη Σερβία και Βοσνία’, να τραβάς τα μαλλιά σου, να λες ‘γιατί να γεννηθώ σ’ αυτή τη χώρα που οι ψεύτες μόνο επιβραβεύονται;’. Εδώ:
https://archive.is/awbk3#selection-1885.166-1895.24

Αλλά από Ελληνες ‘δημοσιογράφους’ και διαμορφωτές της κοινής γνώμης (στο γόνατο), τι να περιμένει κανείς. Οτι θα τσεκάρουν και θα ελέγξουν τους συναδέλφους του στο εξωτερικό, ακόμα κι αν είναι γνωστό πως πρόκειται για αρνητές και απολογητές δικτατόρων και για διαστρεβλωτές πλαστογράφους με πιστοποίηση ISO, με λίγα λόγια απατεώνες και κομπογιαννίτες όπως οι Wilcoxson και Clark;
Πραγματικά, η υπόθεση προκαλεί κατάθλιψη
Γι’ αυτό ο κόσμος δεν τους αποκαλεί πλέον δημοσιογράφους. Σιγά μην είναι δημοσιογράφοι αυτοί όλοι, το πολύ-πολύ γραφιάδες που μπαζώνουν λευκές σελίδες με ό,τι βρουν και βία-βία υπάλληλοι εφημερίδων και ΜΜΕ να τους πει κανείς. Οχι δημοσιογράφοι, πάντως, γιατί θα τρίζουν πολλά κόκκαλα.

# Δείτε στη συνέχεια και τα σχόλια στην αρχική σημείωση, είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα
https://www.facebook.com/note.php?note_id=1229869253698344

# Τα γεγονότα έχουν τεκμηριωθεί εκτενώς σε προηγούμενες εργασίες του XYZ Contagion, λ.χ.

Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ
https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

Ολη η αλήθεια για τη Σρεμπρένιτσα: Οι οκτώ συν μία αποδείξεις για το προσχεδιασμένο της οργανωμένης σφαγής
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/

Οι ‘αριστεροί αντιιμπεριαλιστές’ συνήγοροι των Σέρβων, οι ακροδεξιοί δωσίλογοι τσέτνικ και η σερβική ‘Μεγάλη Ιδέα’ (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #03)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/03/yugo-03/

Τα γεγονότα: Ο εθνικισμός διαλύει μια χώρα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #04)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #05)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

Εθνοκάθαρση και γενοκτονία σε ευρωπαϊκό έδαφος στον 20ό αιώνα: Οταν το ‘Ποτέ ξανά!’ ακουγόταν σαν ανέκδοτο (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #06)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

Ο ρόλος των ΜΜΕ και τα πραγματικά ψέματα της Δύσης (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #07)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/07/yugo-07/

Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #08)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ: Εργο Μιλόσεβιτς. Αυτές τις εικόνες αντίκρισαν και συνεχίζουν να αντικρίζουν οι ερευνητές εγκλημάτων πολέμου του ΟΗΕ, από το καλοκαίρι του 1995 μέχρι σήμερα. Συγκλονιστικές φωτογραφίες, οι οποίες δεν χρειάζονται σχόλια. Αυτή η ανθρώπινη θηριωδία, που φαίνεται πως δεν θα πάψει ποτέ να μας κάνει να αναρωτιόμαστε τι ήταν αυτό που πήγε τόσο λάθος στην ανθρωπότητα. Οι Ελληνες ναζί που έφεραν στην Ελλάδα το γνωστό σερβικό σύνθημα ‘Noz, zica, Srebrenica’ (‘Μαχαίρι, Σύρμα, Σρεμπρένιτσα’), αυτές ακριβώς τις σφαγές εξυμνούν και αυτήν ακριβώς τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα εγκωμιάζουν.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’”

  1. laskaratos said

    https://roides.wordpress.com/2014/04/29/29apr14/

    Απάντηση στον κομμουνιστή-«πατριώτη» Ν.Μπογιόπουλο
    29/04/2014
    Υπάρχουν Έλληνες στην Τουρκία, στην Αλβανία και παντού και Τούρκοι στην Ελλάδα

    Αντιγράφω από την εθνική έπαλξη του Ινφογνόμωνα (του πρώην πράκτορα της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη) ένα πατριωτικής υφής άρθρο του κομμουνιστή κ.Ν.Μπογιόπουλου, που πρωτοδημοσιεύτηκε στο enikos.gr του κ.Ν.Χατζηνικολάου (25/4) και έτυχε θερμής υποδοχής από πλειάδα εθνικώς σκεπτομένων διαδικτυακών σελίδων. Το άρθρο ευτύχησε να αναδημοσιευθεί και στην επαναστατική Iskra του κ. Π.Λαφαζάνη, παλαιού διαμαρτυρόμενου για τη δίκη του χασάπη Μιλόσεβιτς στη Χάγη (δεν είχε σφάξει Έλληνες). Επισημαίνω τον ακραιφνή ενωτικό και εθνικολαϊκό χαρακτήρα του πονήματος Μπογιόπουλου, που του επέτρεψε να αρθεί υπεράνω ταξικών διαχωρισμών και υπογραμμίζω το λακωνικό και απότομο ύφος του προς τους (αντεθνικώς) διαφωνούντες («τελεία και παύλα», «κομμένη η πλάκα» κλπ), που αναδεικνύει με δωρικό τρόπο την πανεθνική μας αποφασιστικότητα, την ευγένεια, τον αριστερό πολιτισμό και την παιδεία του αρθογράφου, αρετές που θα τις ζήλευε και ο διορισμένος με πολυέξοδο ρουσφέτι (16 υπεράριθμοι!) υπερπατριώτης γιός του Μπαλτάκου:

    «Θράκη: Παιδιά, κομμένη η «πλάκα»!

    Πρώτο:Στη Θράκη υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα. Δεν υπάρχει καμία «τουρκική» μειονότητα. Τελεία. Και παύλα! (sic)
    …………………………………

    Β) Η Ελλάδα είναι (ευτυχώς) χώρα της Ε.Ε., του παράδεισου των ατομικών δικαιωμάτων (συγκριτικά με την Κόλαση που επικρατεί στην Ανατολή και βέβαια δεν αναφέρομαι στις κοινωνικές ανισότητες και στα εργασιακά προβλήματα που αφθονούν και στη Δύση), όπου ισχύει η ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού, όσο κι αν το δικαίωμα αυτό δεν γίνεται ακόμη, στο βαθμό που θα έπρεπε, στη χώρα μας σεβαστό, ίσως και λόγω κάποιων ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν. Στο καταληκτικό Κείμενο της συνδιάσκεψης της ‘Διάσκεψης για της Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη’ (ΔΑΣΕ), που έγινε στην Κοπεγχάγη (29.6.1990), ορίζεται σαφώς ότι, «το να ανήκει κανείς σε μια (εθνική) μειονότητα είναι ζήτημα που αναφέρεται στην προσωπική του επιλογή» (άρθρο 32.6). Αντιλαμβάνομαι πως έννοιες όπως Ευρώπη, ανθρώπινα δικαιώματα κλπ δεν αρέσουν ιδιαίτερα στον κ.Μπογιόπουλο, αλλά δεν θα τον ρωτήσουμε.

    Γ) Ο κ.Μπογιόπουλος επικαλείται τη συνθήκη της Λωζάννης. Πιστεύει προφανώς ότι μπορεί να επικαλείται επιλεκτικά όποια συνθήκη συμφωνεί με τις απόψεις του και να πετάει τις υπόλοιπες (συμφωνίες ένταξης της Ελλάδας στην Ε.Ε και στο ΝΑΤΟ, Μάαστριχτ κλπ) στα σκουπίδια. Όμως:

    α. Πάνω από κάθε συνθήκη βρίσκονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και με αυτό το κριτήριο ελέγχεται η νομιμότητα των άρθρων της.

    β. Ο χαρακτηρισμός της μειονότητας της Θράκης ως μουσουλμανικής, δεν εμποδίζει κανένα μέλος της, αν το θέλει, να αυτοπροσδιορίζεται ως Τούρκος. Είναι νομίζω άλλωστε φανερό πως η ιδιότητα του Μουσουλμάνου δεν αποκλείει την ιδιότητα του Τούρκου, όπως και η ιδιότητα του Ορθόδοξου αυτή του Έλληνα (αν και επί του τελευταίου, θα μπορούσαν να υπάρξουν-όχι από εμένα-και ιστορικής και φιλοσοφικής φύσεως αντιρρήσεις).
    …………………

    Ζ) Ο κ.Μπογιόπουλος αναφέρεται σε «ΝΑΤΟικές σφαγές στο Κοσσυφοπέδιο», ξεχνώντας πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν για σχοινί. Ξέρει πολύ καλά πως τέτοιες σφαγές δεν υπήρξαν. Υπήρξαν όμως αυτές οι χιλιάδες που διέπραξαν οι Σέρβοι Ορθόδοξοι κρατικοί και παρακρατικοί με τις ευλογίες της Εκκλησίας τους ακόμη και σε βάρος ανήλικων Αλβανών, που δυστυχώς είχαν και έχουν τη στοργή και τη συνηγορία σχεδόν όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας από τη Χρυσή Αυγή και την Εκκλησία έως, δυστυχώς, τον ευσεβή κ.Φ. Κουβέλη και το ΚΚΕ.
    ………………………….

    Κ) Πατριωτισμός δεν είναι να αδικείς ανθρώπους και να επιβαρύνεις έτσι την πατρίδα σου με εχθρούς, με κακή φήμη και με κινδύνους. Πατριωτισμός είναι να φέρεσαι με δικαιοσύνη, να συμφιλιώνεις τους ανθρώπους, να ενσωματώνεις με ειρηνικό τρόπο χωρίς διακρίσεις τις διαφορετικότητες στον κοινωνικό κορμό, να κάνεις τους πολίτες καλύτερους και ευτυχείς, να κάνεις τη χώρα σου αγαπητή και σεβαστή στους γείτονές της και εκτιμώμενη από όλον τον πολιτισμένο κόσμο.
    ……………………

    https://roides.wordpress.com/2016/08/31/31aug16/

    Ο χασάπης Μιλόσεβιτς δεν αθωώθηκε
    31/08/2016


    …………………………………

    Τιμής ένεκεν αναδημοσιεύω ελάχιστα από το επίσημο σάιτ της χιτλερικής συμμορίας «της σποράς των ηττημένων του ’45»: «Μετά θάνατον αθώωση για τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς: Τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών πότε θα εκδικαστούν; Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016 – 17:42 Άλλη μία σκοτεινή σελίδα της ιστορίας του ΝΑΤΟ κλείνει με τον πλέον αηδιαστικό τρόπο για το ποιόν της ‘δυτικής συμμαχίας’…».

    ……………. Η ‘Ισκρα’ βέβαια, είχε αναδημοσιεύσει λίγο πριν (8.7.2016) από τον ιστότοπο του Ν.Χατζηνικολάου (http://www.enikos.gr/stathis/398563,O-pi8hkas-kai-to-trelo-pontiki.html), άρθρο του Γελοιογράφου Στάθη, υποστηρικτικό του αδικημένου Μιλόσεβιτς: «Δεκάδες χιλιάδες αργυρώνητες πέννες (και πολλές στην Ελλάδα που εξακολουθούν να γράφουν ακόμα χωρίς να ντρέπονται) γουρούνι ανέβαζαν τον Μιλόσεβιτς….».
    http://www.enikos.gr/stathis/398563/o-pithikas-kai-to-trelo-pontiki

    Είχε προηγηθεί από το 2007 η αθώωση Μιλόσεβιτς, «προφητικά» θα έλεγα, στην ‘Καθημερινή’ του κ.Αλαφούζου από το πρώην ηγετικό στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέτρο Παπακωνσταντίνου, που το 2015 («όμοιος ομοίω…») προσχώρησε στο κόμμα Λαφαζάνη. Το άρθρο είχε αναδημοσιεύσει μάλιστα η ευλαβέστατη «Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας» (ΟΟΔΕ):
    http://oodegr.com/oode/istoria/servia/athwosi1.htm

    «Αθώος ο Μιλόσεβιτς Και τώρα, τι θα γίνωμεν χωρίς βαρβάρους; Αθώωση μετά θάνατον του Μιλόσεβιτς και της Σερβίας από την κατηγορία της γενοκτονίας. Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή της Κυριακής 4-3-2007 σελ. 18
    http://www.kathimerini.gr/279332/article/epikairothta/kosmos/kai-twra-ti-8a-ginwmen-xwris-varvaroys
    ………………………………….

Γράψτε ελεύθερα, αν σκεφτήκατε κάτι :)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: