XYZ Contagion

Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα

Archive for the ‘Φωτογραφία’ Category

ΕΠΟΝίτες και Αετόπουλα στην Πλατεία Αριστοτέλους, άνδρες του ΕΛΑΝ και Εφεδροελασίτες στη Λεωφόρο Νίκης και Ινδοί Σιχ στο λιμάνι: Οι άγνωστες φωτογραφίες του Jean Lieberg από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, 30 Οκτωβρίου 1944

Posted by Κλέων Ι. στο 2016/10/17

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου -ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες].

Οι άγνωστες φωτογραφίες του Jean Lieberg από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, 30 Οκτωβρίου 1944:
ΕΠΟΝίτες και Αετόπουλα στην Πλατεία Αριστοτέλους, άνδρες του ΕΛΑΝ και Εφεδροελασίτες στη Λεωφόρο Νίκης και Ινδοί Σιχ στο λιμάνι

Στις 30 Οκτωβρίου του 1944 απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τους Ναζί κατακτητές. Η προσπάθεια φορέων της Θεσσαλονίκης να γιορτάζουμε πλέον την απελευθέρωση της πόλης, –δηλαδή το τέλος του πολέμου κι όχι την αρχή– έχει αποδώσει, (βλ. λ.χ. ‘Ετοιμη να γιορτάσει για πρώτη φορά η Θεσσαλονίκη την απελευθέρωση της από τους ναζί‘, ThessNews, 09/09/2016), συνεπώς μια μικρή συνεισφορά με μια σειρά μάλλον άγνωστων -τουλάχιστον διαδικτυακά- φωτογραφικών ντοκουμέντων θα είναι, υποθέτουμε, ευπρόσδεκτη.

Πρόκειται για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του Jean Lieberg (καθηγητής και τελωνειακός επιθεωρητής, 1897-1985), του Σουηδού εκπροσώπου της ‘Ελληνικής Επιτροπής’ του Ερυθρού Σταυρού και διευθυντή των γραφείων του στην κατοχική Θεσσαλονίκη, από τον Μάιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1944. Προέρχονται από το βιβλίο ‘Θεσσαλονίκη 1944, Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του Jean Lieberg’ (Φωτογράφιση: Jean Lieberg, Επιμέλεια: Mats Lieberg & Ευάγγελος Χεκίμογλου), εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 1999, 139 σελ., ISBN 960-12-0758-9

Το εξώφυλλο της έκδοσης: Θεσσαλονίκη 1944, Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του Jean Lieberg (Φωτογράφιση: Jean Lieberg, Επιμέλεια: Mats Lieberg & Ευάγγελος Χεκίμογλου), εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 1999, 139 σελ., ISBN 960-12-0758-9.

Το εξώφυλλο της έκδοσης: Θεσσαλονίκη 1944, Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του Jean Lieberg (Φωτογράφιση: Jean Lieberg, Επιμέλεια: Mats Lieberg & Ευάγγελος Χεκίμογλου), εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 1999, 139 σελ., ISBN 960-12-0758-9.

 

Σπάνιο φωτογραφικό υλικό του Jean Lieberg, εκπροσώπου του σουηδικού Ερυθρού Σταυρού στη Θεσσαλονίκη του 1944, παρουσιασμένο και σχολιασμένο από το γιο του και τον Ευάγγελο Χεκίμογλου. Το υλικό του συνοδεύουν τρία γραπτά ντοκουμέντα: μία αναφορά στον Ερυθρό Σταυρό, αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Lieberg και ένα κείμενο από την επίσκεψή του στο Αγιο Όρος.

Η ‘Ελληνική Επιτροπή’ του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού ήταν μια σουηδική πρωτοβουλία για το ‘σπάσιμο’ του αποκλεισμού που είχε επιβληθεί απ’ τους συμμάχους την πρώτη περίοδο της Κατοχής. Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία ζήτησαν από την Σουηδία εχέγγυα ώστε η αποστολή τροφίμων και ανθρωπιστικής βοήθειας να μην ευνοήσει τις κατοχικές δυνάμεις. Οι Γερμανοί δεν είχαν κάποια αντίρρηση, όμως οι Ιταλοί δεν ήθελαν να αναλάβουν το έργο αποκλειστικά μόνοι τους οι άνθρωποι της σουηδικής κυβέρνησης. Οι Σουηδοί πρότειναν να συμπεριληφθούν στη διοίκηση της ‘Ελληνικής Επιτροπής’ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Ελβετίας, συμφώνησαν όλοι σε αυτό, κι έτσι η κοινή σουηδο-ελβετική οργάνωση ήταν γεγονός, με έδρα τη Γενεύη, με 30 Σουηδούς και Ελβετούς αντιπροσώπους στο ελληνικό έδαφος, και με πάνω από 5.000 Ελληνες εργαζόμενους, συνολικά, μέχρι τη λήξη του πολέμου, η προσφορά της στην αντιμετώπιση της πείνας και στη σωτηρία χιλιάδων ζωών ήταν πολύ σημαντική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εθνική Αντίσταση, Ιστορία, Κατοχή, Ντοκουμέντα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , | 7 Σχόλια »

Τέσσερα χρόνια πόλεμος, 50 φωτογράφοι, 248 φωτογραφίες – Βοσνία 1992-1995

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2015/04/09

Το 2012 ορισμένοι δημοσιογράφοι και φωτογράφοι που είχαν καλύψει τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αποφάσισαν να ξαναγυρίσουν στις 6 Απριλίου 2012 στο Σαράγεβο, για να μην αφήσουν να ξεχαστεί η επέτειος από τα 20 χρόνια από την αρχή του πολέμου και την διάλυση της χώρας. Μαζί, έφτιαξαν κι ένα φωτογραφικό λεύκωμα με 248 φωτογραφίες από 50 φωτογράφους, από την αρχή του πολέμου, τον Απρίλιο του 1992 μέχρι τη συμφωνία του Dayton, στα τέλη του 1995.

Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μουσουλμάνων στη Manjaka κοντά στο Σαράγεβο, Αύγουστος 1992. Φωτογραφία Patrick Robert.

Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μουσουλμάνων στη Manjaka κοντά στο Σαράγεβο, Αύγουστος 1992. Φωτογραφία Patrick Robert.

 

Οι συντελεστές του Project και του βιβλίου ήταν οι Jon Jones (project photo editor), Gary Knight (project production in collaboration with photographer Ziyah Gafic) and Remy Ourdan (project text editor).

Και οι 50 Βόσνιοι και ξένοι φωτογράφοι, μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Μπεχράκης:

Odd Andersen, Darko Bandic, Yannis Behrakis, Nina Berman, Alexandra Boulat, Eric Bouvet, John F. Burns, Christophe Calais, Patrick Chauvel, Rachel Cobb, Steve Connors, Enrico Dagnino, Jerome Delay, Janine Di Giovanni, Amel Emric, Wade Goddard, Antoine Gyori, Benoit Gysembergh, Tom Haley, Jean Hatzfeld, Ron Haviv, Filip Horvat, Roger Hutchings, Morten Hvaal, Srdjan Ilic, Olivier Jobard, Jon Jones, Thomas Kern, Gary Knight, Rikard Larma, Paul Lowe, Anthony Loyd, Santiago Lyon, Enric Marti, James Mason, Christopher Morris, James Nachtwey, Anja Niedringhaus, Peter Northall, Remy Ourdan, Gilles Peress, Michael Persson, Ariane Quentier, Noel Quidu, Laurent Rebours, Andrew Reid, Patrick Robert, David Rohde, Laurent Sazy, Kurt Schork, Tom Stoddart, Laurent Van der Stockt.

Δύο δευτερόλεπτα για κάθε φωτογραφία, εννέα λεπτά σύνολο, για να πάρουμε μια ιδέα μόνο για το πως πραγματικά είναι ο πόλεμος. Οχι όπως στα βιβλία και στις ταινίες, ούτε το 1940 ή το 1821, αλλά σε μια ευρωπαϊκή χώρα, στην τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα, 248 συγκλονιστικές φωτογραφίες από ένα πόλεμο που θα μπορούσε να αποφευχθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Διεθνή, Ιστορία, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 130 Σχόλια »

Αγνωστο σπάνιο φιλμ από τις μέρες της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς, Οκτώβριος 1944

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2015/03/05

Τα αμερικανικά Εθνικά Αρχεία (‘National Archives’), που βρίσκονται στο Μέριλαντ των ΗΠΑ, έδωσαν πρόσφατα στη δημοσιότητα ένα φιλμ του αμερικανικού στρατού, από το 1944, διάρκειας 9.54», με ημερομηνία 29/11/1944 και περιγραφή ‘Athens Greece / Surrender of 50,000 German Soldiers, Beaugency, France (Nov. 29, 1944)’, τμήμα της συλλογής ‘WWII Archive’, και με κωδικό ‘National Archives Identifier: 17222‘.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Στο ίδιο φιλμ, υπάρχουν στην αρχή και σκηνές διάρκειας περίπου 4.30», των οποίων η λήψη είχε γίνει στην Ελλάδα, κατά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς. Πρόκειται, σε μεγάλο βαθμό, για σκηνές άγνωστες μέχρι τώρα.

Το φιλμ:

 

Και με μια πρόχειρη ταυτοποίηση (κάθε προσθήκη και κάθε διόρθωση ευπρόσδεκτες) μπορούμε να κάνουμε μια σύντομη περιγραφή του τι ακριβώς βλέπουμε.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εθνική Αντίσταση, Ιστορία, Κατοχή, Κινηματογράφος, Ντοκουμέντα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | 41 Σχόλια »

Οι δωσίλογοι δημοσιογράφοι της Θεσσαλονίκης – 1942: «Αρκετά εβραϊκά όντα έμειναν στον τόπο» – 1943: «Αι ελληνικαί γεννεαί θα εορτάσουν όταν αποκαθαρθή η γάγγραινα με τους κίτρινους αστέρας» (Από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας, το «Μαύρο Σάββατο» της 11ης Ιουλίου 1942)

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2015/01/13

Οι δωσίλογοι δημοσιογράφοι της Θεσσαλονίκης
1942: «Αρκετά εβραϊκά όντα έμειναν στον τόπο»
1943: «Αι ελληνικαί γεννεαί θα εορτάσουν όταν αποκαθαρθή η γάγγραινα με τους κίτρινους αστέρας»
(Από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας, το ‘Μαύρο Σάββατο’ της 11ης Ιουλίου 1942)

Η Απογευματινή (της Θεσσαλονίκης), εφημερίδα που στήριζε προπολεμικά το Λαϊκό Κόμμα, ήταν η μοναδική προπολεμική εφημερίδα που κυκλοφορούσε στη διάρκεια της Κατοχής, μαζί με τη Νέα Ευρώπη, η οποία στήθηκε ταυτόχρονα με την είσοδο των Γερμανών στην πόλη. Κυκλοφόρησαν ανελλιπώς επί 3,5 χρόνια, με το τελευταίο τους φύλλο να εκδίδεται στις 29 Οκτωβρίου του 1944. Το τελευταίο διάστημα της Κατοχής συγχωνεύτηκαν και κυκλοφορούσε ένα κοινό φύλλο, με πολύ παράξενο -τετράγωνο- σχήμα, λόγω έλλειψης χάρτου, προφανώς. Στις δυο εφημερίδες έγραφαν, εκτός από τους στρατευμένους στη ναζιστική υπόθεση δημοσιογράφοι, και γνωστοί ένοπλοι δωσίλογοι όπως ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Πούλος και ο Κύρος Γραμματικόπουλος.

Συνεκδότης της Απογευματινής ήταν από το 1933 ο Αλέκος Ωρολογάς, μαζί με το Δημήτριο Τσούρκα. Μαζί με τον αδερφό του Πέτρο Ωρολογά (με τα ψευδώνυμα «Βραδυνός» και «Τριάστερος»), τον Μιχάλη Παπαστρατηγάκη, τον Νίκο Φαρδή της «Μακεδονίας» που είχε παίξει σημαντικό ρόλο στα γεγονότα του εμπρησμού του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ το 1931 από την οργάνωση ΕΕΕ, τον Νίκο Καμμώνα, τον Ευρυπίδη Χειμωνίδη, τον Ξενοφώντα Φον Γιοσμά κ.ά. ήταν ανάμεσα στους 17 δημοσιογράφους που δικάστηκαν για δωσιλογικές πράξεις το 1945. Ολοι οι παραπάνω ήταν αρθρογράφοι και στις δύο εφημερίδες, όπως επίσης και στο βραχύβιο έντυπο «Νέοι Καιροί», ιδιοκτησία του Πέτρου Ωρολογά με διευθυντή τον Γρηγόρη Γραμματικόπουλο, που κυκλοφόρησε από τον Αύγουστο του 1942 μέχρι τον Μάρτιο του 1943.

Εχοντας την πλήρη συμπαράσταση των γερμανικών αρχών, που μέχρι και κοινές ελληνογερμανικές εταιρείες χάρτου είχαν συστήσει με τους υποτακτικούς τους δωσίλογους (όταν δεν έβαζαν από κοινού χέρι στις αντίστοιχες εβραϊκές επιχειρήσεις, όπως του Σολομών Κοέν που τον έκλεισαν οικογενειακώς στο στρατόπεδο Παύλου Μελά και μετά του απέσπασαν και σεβαστό αριθμό λιρών, για να μην τον ελευθερώσουν παρά μόνο όταν υπέγραψε ότι παραχωρεί τις αποθήκες και τα εργοστάσιά του στον Φαρδή), έτσι ώστε οι τελευταίοι να πλουτίζουν ευκολότερα, οι τρεις αυτές εφημερίδες έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο στη διάχυση της γερμανικής προπαγάνδας και στην εφαρμογή της «τελικής λύσης» στην Ελλάδα, τελειοποιώντας σε ελληνική μετάφραση την ναζιστική αντισημιτική παραφιλολογία, αλλά, επίσης, πρόσφεραν μεγάλες ευκαιρίες πλουτισμού σε εκδότες και δημοσιογράφους, όπως και σημαντικά απτά υλικά κέρδη και περίοπτες θέσεις για τους συνεργάτες τους στους καταλόγους των «μεσεγγυούχων» των εβραϊκών περιουσιών της Υπηρεσίας Διαχείρισης Ισραηλιτικών Περιουσιών (ΥΔΙΠ).

Η Νέα Ευρώπη στις 11 Απριλίου 1941 ανακοινώνει το κλείσιμο όλων των εφημερίδων, μεταξύ αυτών και των τριών εβραϊκών, της L’ Independant και Progres που κυκλοφορούσαν στη γαλλική και της El Messagero που κυκλοφορούσε στην ισπανοεβραϊκή. Την Κυριακή 20 Απριλίου, ημέρα των γενεθλίων του Χϊτλερ, και ενώ ήδη η ηγεσία της Κοινότητας -εκτός από τον αρχιραββίνο Κόρετς που έλειπε στην Αθήνα- έχει συλληφθεί από τις 15 Απριλίου, εμφανίζεται το πρώτο σκληρό αντισημιτικό άρθρο, στο οποίο κατηγορούνται οι Εβραίοι πως κατέστρεψαν τη φτωχή Γερμανία και δίνεται η υπόσχεση:

«[…] θα εξωσθούν από την κοινωνικήν και πολιτικήν ζωή οι εβραίοι. Και δεν θα υπάρχη πλέον πρόσφορον έδαφος δι’ αιματοχυσίας μεταξύ των λαών προς εξυπηρέτησιν πλουτοκρατικών συμφερόντων. Με τον θρίαμβο του Γερμανικού Στρατού, ο εβραϊκός δαίμων θα εξαφανισθή».

Την επομένη, εθελοντές με δική τους πρωτοβουλία αναλαμβάνουν να τοιχοκολλήσουν σε όλα τα εστιατόρια, καφενεία, ζαχαροπλαστεία και άλλα καταστήματα την δίγλωσση πινακίδα σύμφωνα με την οποία «οι Εβραίοι είναι ανεπιθύμητοι».

 

Αυτές οι πινακίδες εμφανίστηκαν σε εβραϊκά καταστήματα ήδη από τις 21 Απριλίου του 1941, μόλις 12 ημέρες μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης απ' τους Γερμανούς.

Αυτές οι πινακίδες εμφανίστηκαν σε εβραϊκά καταστήματα ήδη από τις 21 Απριλίου του 1941, μόλις 12 ημέρες μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης απ’ τους Γερμανούς.

 

Στις 12 Μαΐου, η Νέα Ευρώπη ανακοινώνει την ανασύσταση της ΕΕΕ, κάτω από την καθοδήγηση του Sonderkommando Rosenberg και της Γκεστάπο, ασφαλώς, η οποία «θα συνεχίση το έργον της εναντίον των κρυφών εχθρών της Ελλάδος» σαν οργάνωση με δυναμικά τάγματα κρούσης, με αντισημιτικό και αντικομμουνιστικό και αντισυμμαχικό χαρακτήρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Δωσίλογοι, Εις μνήμην, Ιστορία, Κατοχή, ΜΜΕ + Δημοσιογράφοι, Μειονότητες, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 13 Σχόλια »

Μετά 69 χρόνια, η μοναδική ανφάς χαμένη φωτογραφία με το κομμένο κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη από τον φανοστάτη της πλατείας στα Τρίκαλα + Βιβλιογραφία

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2014/02/17

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες].

«Γύρω από τα κρεμασμένα κεφάλια οι παρακρατικοί βάραγαν νταούλια και κέρναγαν από νταμιζάνες κρασί. Aς μην επιχαίρουν οι εχθροί του. Κανείς δεν δικαιούται να υπερηφανευτεί ότι έπιασε ζωντανό, ότι νίκησε ή ότι σκότωσε τον αρχηγό του ΕΛΑΣ. O Άρης αποχώρησε μόνος του. H αυτοκτονία είναι μια πράξη οριστική και τελεσίδικη, που ουδείς δικαιούται να κρίνει, να εξάρει ή να καταδικάσει. Είναι απολύτως προσωπική και μυστηριώδης. Και επειδή ποτέ δεν στερείται νοήματος, ήταν το ύστατο διάβημα του αυτόχειρα προς τους Έλληνες.Tα τρία χρόνια ελευθερίας στα βουνά δεν ήταν όνειρο, αλλά μια υποθήκη για το μέλλον».

Ετσι περιγράφει ο Διονύσης Χαριτόπουλος την γνωστή σκηνή στην πλατεία των Τρικάλων (από ένα πολύ καλό αφιέρωμα, εδώ), και σήμερα, που προσγειώθηκε στο γραφείο μας αυτή η χαμένη φωτογραφία, η πρώτη μας σκέψη, ασφαλώς, ήταν πως θα έπρεπε να μοιραστούμε αυτό το μοναδικό ντοκουμέντο ιστορικής/ταξικής μνήμης.

Το κομμένο κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη. Φαίνεται και το οριζόντιο δοκάρι του φανοστάτη

Το κομμένο κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη. Στη φωτογραφία, φαίνεται και το οριζόντιο δοκάρι του φανοστάτη

___

Δεν έχουμε να προσθέσουμε πολλά. Γνωρίζουμε ότι είχε σταλεί γύρω στις 18-20 Ιουνίου 1945 στην εφημερίδα ‘Ακρόπολις’ από τον ανταποκριτή της, με σκοπό να δημοσιευτεί.

[UPDATE 20/03/2014:
Τελικά, όπως μάθαμε λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του άρθρου, πράγματι η φωτογραφία είχε δημοσιευτεί στο φύλλο της ‘Ακρόπολης’ στις 21/06/1945. Να σημειώσουμε εδώ, ότι αυτό το γεγονός (πως τελικά δημοσιεύτηκε) το γνωρίζαμε, αλλά δεν το είχαμε διασταυρώσει εκείνη την στιγμή που γράφαμε το άρθρο μας, γι αυτό και προτιμήσαμε τη διατύπωση «[…] με σκοπό να δημοσιευτεί», που ισχύει σε όλα τα ενδεχόμενα.
Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε πως η ποιότητα στην αυθεντική εκτύπωση του φύλλου της ‘Ακρόπολης’ είναι πολύ χαμηλή, σε σχέση με την ποιότητα της φωτογραφίας που δημοσιεύσαμε εμείς, που είναι πολύ καθαρότερη, κι αυτό διότι η ‘δική’ μας φωτογραφία προέρχεται από ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ και ΔΕΝ ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ στις λεπτομέρειες με εκείνη από την Ακρόπολη (Προσοχή εδώ: Λέμε ‘στις λεπτομέρειες‘ και όχι στο ίδιο το κεφάλι, που είναι 100% όμοιο). Μαζί φαίνεται η πινακίδα που είχαν κρεμάσει στο δοκάρι, όπου διαβάζουμε (η ορθογραφία διατηρείται):

– ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ Ο Αρχηδίμιος του Ελληνικού Λαού

Τέλος UPDATE]

Το μόνο βέβαιο είναι, πως από το 1974 μέχρι τώρα, απ’ όταν επιτράπηκαν τα βιβλία για τον ΕΛΑΣ και για την Εθνική Αντίσταση και για τον Αρη Βελουχιώτη, ποτέ δεν έτυχε να δούμε τη συγκεκριμένη φωτογραφία, ούτε σε βιβλία, ούτε σε ντοκιμαντέρ, ούτε σε φωτογραφικά αφιερώματα, και, σίγουρα, δεν υπάρχει πουθενά στο διαδίκτυο, όπως όλες οι άλλες γνωστές φωτογραφίες από εκείνη την ημέρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εθνική Αντίσταση, Ιστορία, Κατοχή, Ντοκουμέντα, Σπάνιες εκδόσεις, Σκελετοί στη ντουλάπα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 38 Σχόλια »

Μικρό καλοκαιρινό κουίζ – Ποιοι είναι οι δύο 14χρονοι;;;

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2013/08/05

Ενα καλοκαιρινό, μικρό, διπλό κουίζ (καθώς η όλη ατμόσφαιρα δεν μας επιτρέπει ν’ ασχοληθούμε σοβαρά και να τελειώσουμε τα δεκάδες σημειώματα που έχουμε αρχίσει, τα οποία παίρνουν αναβολή για τον Σεπτέμβρη).

Οι φίλοι επισκέπτες του ιστολογίου γνωρίζουν ότι τα κουίζ που βάζουμε δεν είναι (τόσο) for fun, όσο επειδή θέλουμε να ‘αξιοποιήσουμε’ (ας πούμε) τυχόν αρχειακό υλικό που έτυχε να έχουμε στην κατοχή μας. Πρόκειται για άγνωστες και σπάνιες φωτογραφίες (συνήθως, αλλά όχι μόνο), οι οποίες μάλλον 100% δεν βρίσκονται στο διαδίκτυο, και μάλλον πολύ δύσκολα βρίσκονται σε βιβλία ή περιοδικά. Θέλουμε να δημοσιεύσουμε το υλικό αυτό, για να γίνει γνωστό στην παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια που τείνει να γίνει το διαδίκτυο, και προτιμούμε την μέθοδο των κουίζ, για νάχει και λίγο fun.

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι δύο εικονιζόμενοι;;;

14 ετών

14 ετών

 

_________

Και ο δεύτερος: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Ιστορία, Κόμικ + Γελοιογραφία + Χιούμορ, Μεσοπόλεμος, Μικρά Ασία 1919-1922, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | 12 Σχόλια »

Από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας, Ιωάννινα, 25 Μαρτίου 1944, όλη η σειρά των 19 φωτογραφιών

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2013/05/25

Ηταν ημέρα Σάββατο και Εθνική Εορτή, 25η Μαρτίου. Μέσα σε λίγες ώρες, μια πανάρχαιη ιστορική κοινότητα εξοντώθηκε ολοκληρωτικά. Τα γεγονότα και το χρονικό μπορείτε να τα βρείτε σε βιβλία και στο διαδίκτυο. Εμείς θα προσθέσουμε δυο στοιχεία μόνο:

– Η σύλληψη και ακολούθως η αποστολή με τρένα των περίπου 1.960 Εβραίων των Ιωαννίνων δεν θα ήταν τόσο επιτυχής και τόσο γρήγορη, αν δεν υπήρχε η βοήθεια κάποιων ελληνικών υπηρεσιών προς τους Γερμανούς, όπως λ.χ. η Αστυνομία/Χωροφυλακή. Αναφέρεται σε πολλές πηγές, ακόμα και σε εκθέσεις των Ναζί, και γνωρίζουμε σήμερα πως πρόκειεται για γεγονός. Εγιναν συσκέψεις, ακόμη και λίγο πριν χαράξει εκείνη η ημέρα, για τον καταμερισμό ενστόλων στα σημεία του κυκλωτικού μπλόκου.

– Λίγη ώρα μόνο μετά που έφυγε και το τελευταίο φορτηγό, ήδη από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, υπήρχαν αναφορές για πλιάτσικο στις περιουσίες των ΕΒραίων συμπατριωτών μας από τους Χριστιανούς της πόλης.

Εδώ μπορείτε να δείτε ολοκληρωμένη την σειρά των 19 φωτογραφιών από εκείνο το πρωινό στα Γιάννενα. Θα προτείναμε στον αναγνώστη να μην προσπεράσει στα γρήγορα τις εικόνες, αλλά να σταθεί για λίγα δευτερόλεπτα στα πρόσωπα των ανθρώπων. Πολύ λίγοι επέζησαν, γύρω στους 110 από τους συνολικά περίπου 1.960.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Θα αναρωτηθεί κανείς, για ποιο λόγο θα πρέπει σήμερα ν’ ασχολούμαστε με ιστορίες 70 χρόνων. Οπωσδήποτε, είναι η ώρα της πνευματικής αντεπίθεσης (κλικ εδώ), όμως θα πρέπει να προσέξουμε ένα λεπτό σημείο. Κοιτάξτε το μικρό κοριτσάκι που περιμένει να το ανεβάσουν στο φορτηγό, και κρατάει από το χέρι ένα ακόμη μικρότερο νήπιο, όταν γυρίζει το προσωπάκι του για να δει τον φακό της κάμερας και τον Γερμανό που φωτογραφίζει. Κάτα πάσα πιθανότητα, ήταν η τελευταία φωτογραφία της πολύ σύντομης ζωής του. Δεν είχε κάνει τίποτα. Οπως δεν είχε κάνει τίποτα, επίσης, και η κοπέλα που κλαίει και σπαράζει στη μέση του δρόμου (λέγεται ότι ίσως είναι η μόνη από την οικογένειά της που επέζησε, γύρισε στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια και πέθανε πριν λίγα χρόνια).

[UPDATE Φεβρουάριος 2015]
Το 2010, η Marcia Haddad Ikonomopoulos (διευθύντρια του μουσείου Kehila Kedosha Janina Museum, που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη) κατόρθωσε να βρει την ταυτότητα της κοπέλας. Ηταν η Fani Haim (Svolis), γεννημένη το 1925, δηλαδή 19 ετών στην φωτογραφία. Επέζησε από τα στρατόπεδα θανάτου, η μοναδική από την οικογένειά της, παντρεύτηκε Χριστιανό, κι ευτύχησε να γίνει γιαγιά προτού πεθάνει το 2008. Το σχετικό άρθρο της Haddad Ikonomopoulos με τίτλο ‘The Crying Woman‘, 2010, εδώ.]

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Επικαιρότητα, Εις μνήμην, Ιστορία, Κατοχή, Μειονότητες, Ντοκουμέντα, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | 18 Σχόλια »

Σπάνιες φωτογραφίες από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τη ναζιστική Κατοχή, 30 Οκτωβρίου 1944

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2012/10/30

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες].

Επετειακή η ημέρα, 30 Οκτωβρίου του 1944, απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τους Ναζί κατακτητές. Μερικές σχετικά σπάνιες φωτογραφίες από την ημέρα εκείνη, κάποιες εκ των οποίων προέρχονται από το βρετανικό War Imperial Museum, κάποιες από τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ).και κάποιες από προσωπικές συλλογές.

Αρχικά, 26 Οκτωβρίου 1944, η διάβαση του ποταμού Αξιού με σχεδίες:

26/10/1944: Η διάβαση του ποταμού Αξιού με σχεδίες. Στο βάθος η ανατιναγμένη από τους Γερμανούς γέφυρα. Διακρίνονται ο Ιωακείμ Κοζάνης, ο επιτελής του ΕΛΑΣ Λαγγουράνης, ο επιτελάρχης της Χ Μεραρχίας Καστανάς κά

26/10/1944: Η διάβαση του ποταμού Αξιού με σχεδίες. Στο βάθος η ανατιναγμένη από τους Γερμανούς γέφυρα. Διακρίνονται ο Ιωακείμ Κοζάνης, ο επιτελής του ΕΛΑΣ Λαγγουράνης, ο επιτελάρχης της Χ Μεραρχίας Καστανάς κά

 

Το λιμάνι της πόλης και η παραλιακή (σημερινή Λεωφόρος Νίκης): Ελαφρά οχήματα της RAF αποβιβάζονται [Σ.Σ.: Από το ίδιο σημείο υπάρχει και φιλμ τραβηγμένο από τους Εγγλέζους].

1944-10-30-Θεσσαλονίκη Λιμάνι – Οχήματα της RAF αποβιβάζονται

1944-10-30-Θεσσαλονίκη Λιμάνι – Οχήματα της RAF αποβιβάζονται

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εθνική Αντίσταση, Ιστορία, Κατοχή, Ντοκουμέντα, Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια »

Μια συγκλονιστική (αντιπολεμική) φωτογραφία που αξίζει εκατομμύρια λέξεις

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2012/08/31

Απολύτως χωρίς κανένα σχόλιο.

Αγνώστου φωτογράφου, Του Evaldas Ivanauskas, με τίτλο ‘inVisIblE dAd – What are the effects of war at home?

Του Evaldas Ivanauskas, με τίτλο 'inVisIblE dAd - What are the effects of war at home?'

Του Evaldas Ivanauskas, με τίτλο ‘inVisIblE dAd – What are the effects of war at home?’

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Τέχνες και πολιτισμός, Φωτογραφία | Με ετικέτα: , , | 8 Σχόλια »

 
Αρέσει σε %d bloggers: