XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Posts Tagged ‘Human Rights Watch’

Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’

Posted by Κλέων Ι. στο 2017/03/15

Αυτό το σημείωμα δεν είχε ποτέ τις προϋποθέσεις να γίνει ξεχωριστό άρθρο στο XYZ Contagion, και ο λόγος γι’ αυτό ήταν πως από τότε που κάποιοι σκαρφίστηκαν στο εξωτερικό το hoax με την δήθεν ‘αθώση Μιλόσεβιτς‘, κανένα σοβαρό δυτικό μέσο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί ποτέ με αυτή την ανοησία. Απασχόλησε κυρίως μόνο περιθωριακές ακροδεξιές, φασιστικές, αντισημιτικές σελίδες, αν και ξεκίνησε από ανθρώπους της ψεύτικης ‘αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς’. Οι μόνες φορές που υπήρξαν αναφορές σε δυτικά σοβαρά μέσα ήταν για την διάψευση του hoax. Ετσι, το XYZ Contagion προτίμησε να γράψει μία ‘Σημείωση’ (‘Note’) στην σελίδα του στο Facebook, αυτήν, «Για τη δήθεν ‘αθώωση Μιλόσεβιτς’ που διακινείται από ψευτοαριστερούς ψευτοαντιιμπεριαλιστές», για όποιον ήθελε να ενημερωθεί σχετικά, και πέραν αυτού ουδέν.

Ανοιξη του 1999, αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις, διοργανωμένες με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Αριστερά οι θρησκόληπτοι και οι ευσεβείς, δεξιά οι ΚΟΒες του ΚΚΕ. Τους ενώνουν τα πορτρέτα του Μιλόσεβιτς.

Ανοιξη του 1999, αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις, διοργανωμένες με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Αριστερά οι θρησκόληπτοι και οι ευσεβείς, δεξιά οι ΚΟΒες του ΚΚΕ. Τους ενώνουν τα πορτρέτα του Μιλόσεβιτς.

 

Δεν υπολογίσαμε όμως στη δύναμη του hoax και σε εκείνη την βασική ιδιότητά τους, που λέει ότι αφού ένα hoax είναι κάτι που ευχαριστεί τους αναγνώστες του να το διαβάζουν, αυτό θα επανέρχεται συχνά. Πράγματι, φαίνεται ότι η ψεύτικη είδηση έχει πολλούς κύκλους ζωής, συχνά σε συνδυασμό με επετείους, κι έτσι το ξαναείδαμε πρόσφατα, από τον Νίκο Μπογιόπουλο και τον Ημεροδρόμο. Ο Μπογιόπουλος, στην πραγματικότητα, έχει το ίδιο άρθρο, τις ίδιες σημειώσεις, λ.χ. εδώ στον Ριζοσπάστη το 2009, εδώ στο Press Project τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν πήρε είδηση πρώτη φορά το hoax, κι εδώ το πρόσφατο στον Ημεροδρόμο.

Είναι η πολλοστή φορά που γράφονται τα ίδια πράγματα, και, συνεπώς, καταλαβαίνει κανείς ότι όλα αυτά που λέει τα περί Κοσόβου το 1999, τα έχει μπαζωμένα κάπου ο κ. Μπογιόπουλος, τα έχει εκεί δίπλα του, έτοιμα να τα χρησιμοποιήσει όποτε του δινόταν ευκαιρία σαν αιχμή του δόρατος των επιχειρημάτων του για την κακιά Δύση. Αυτά είχε, με αυτά μπάζωσε τη στήλη του κατά 99%, αν και υποτίθεται ότι η δήθεν αθώωση αφορούσε μια άλλη εποχή (8 με 4 χρόνια πριν, 1991-1995), σε μια άλλη περιοχή (τη Βοσνία, ίσως και την Κροατία) και άρα κάποια άλλα γεγονότα. Δηλαδή, αφιερώνει το 1% του κειμένου στην αρχή και μας ‘ενημερώνει’ (…) πως ο Μιλόσεβιτς ‘αθωώθηκε’ δήθεν για τη Σρεμπρένιτσα (λάθος, ούτε αυτός ο ισχυρισμός είναι αληθεια, όπως θα δούμε στη συνέχεια) και το υπόλοιπο 99% αφορά ό,τι έγινε από το Ραμπουγιέ και μετά, πράγματα μάλλον άσχετα με την υπόθεση εδώ.

Ηταν άσχημο, όμως, να βλέπει κανείς στη σελίδα του Ημεροδρόμου στο Facebook, τις απαντήσεις και τους χαρακτηρισμούς του κ. Μπογιόπουλου και του διαχειριστή σε όσους επισκέπτες έφερναν αντιρρήσεις και προσπαθούσαν να εξηγήσουν με επιχειρήματα το προφανές: Οτι καμία αθώωση και καμία καταδίκη ενός προσώπου Α δεν μπορεί να συμβεί στη δίκη ενός άλλου προσώπου Β. ‘Γκεμπελίσκοι’, ‘αργόσχολοι’, ‘μην γελοιοποιήστε’, ‘σας παραδίδω στη χλεύη’, ‘κοιταχτείτε στον καθρέφτη αν θέλετε να δείτε Γκεμπελίσκους’ και άλλα τέτοια ωραία. Αλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ρίσκαρε την αξιοπιστία της, για να το πούμε κομψά. Οποιος θυμάται ένα άλλο μεγάλο hoax, ‘Η πλαστογραφία 19χρονου ψεκασμένου Σέρβου ακροδεξιού ψευτοδημοσιογράφου με τη μαϊμού συνέντευξη του πρώην πράκτορα της CIA για τη Γιουγκοσλαβία και τα ερωτηματικά για τα έγκριτα ΜΜΕ‘, καταλαβαίνει τι εννοούμε.

Το χειρότερο ήταν το σηκωμένο δάχτυλο του Ημεροδρόμου/Μπογιόπουλου στους σχολιαστές του: «Αν είχες διαβάσει την πολλών χιλιάδων σελίδων απόφαση, τότε θα έβρισκες αναφορές […]» κ.λπ. κ.λπ., θαρρείς και ο Ημεροδρόμος την διάβασε την απόφαση. Το πιο αστείο ήταν η κατηγορία στους επισκέπτες πως χρησιμοποιούν ‘νομικίστικα τεχνάσματα‘, ενώ στην πραγματικότητα ο μοναδικός που επιδίδεται σε αυτό το άθλημα είναι εκείνος που ανακαλύπτει ‘αθωώσεις’ σε άσχετα κείμενα, για να μην αναφέρουμε εδώ και τα διπλά κριτήρια, πως δηλαδή ξαφνικά το ICTY έγινε καλό και αξιόπιστο, τώρα που ‘αθώωσε’ το ίνδαλμά μας, ενώ όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν το ‘δικαστήριο-καγκουρό’ και προέκταση ‘ΝΑΤΟϊκού σφαγείου’.
Δείγμα:

«Ανθρωπέ μου, είσαι -σε όλες τις γλώσσες- πολιτικά αναλφάβητος. Είναι δύσκολο να αντιληφθείς και τι έγραψα και τι ομολογεί το δικαστήριο. Οσο θα προσπαθείς με νομικιστικές προσεγγίσεις να αντικρούσεις πολιτικά επιχειρήματα και αποδείξεις, φρόντισε τουλάχιστον να μην γελοιοποιείσαι. Τελειώσαμε. Γεια σου.
– Νίκος Μπογιόπουλος»

Λένε ότι μια από τις χειρότερες μορφές δημοσιογραφίας είναι εκείνη στην οποία ο αρθρογράφος προσπαθεί να ‘περάσει’ την άποψή του για γεγονός. Οχι, δεν είναι έτσι, δεν το δεχόμαστε αυτό, κι έτσι αποφασίσαμε να μεταφέρουμε την σημείωση εδώ στο ιστολόγιο, ώστε να υπάρχει και να βρίσκεται από τις μηχανές αναζήτησης. Ακολουθεί το άρθρο, όπως είχε γραφτεί τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2016, αλλά με σημαντικές προσθήκες, ουσιαστικά ξαναγραμμένο.

 

Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’

Λογικά, θα το έχετε δει, και με μεγάλα γράμματα σε πολλά ελληνικά μέσα: ‘Ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε, το κρύβουν, βόμβα μεγατόνων, στα μουλωχτά, ούτε ένα μονόστηλο, διαδώστε‘ κ.λπ. Στο εξωτερικό, κανένα σοβαρό δυτικό μέσο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί με αυτή την ανοησία.

Στην Ελλάδα, το είπε λ.χ. και η έγκυρη ‘Δημοπρασία‘:

Και αφού το λέει και η ναζιστική συμμορία, δε μπορεί, αλήθεια θα είναι:

«Εν τέλει, σε πλήρη σιγή, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε μία απόφαση κόλαφο που αριθμεί πάνω από 2600 σελίδες.
Η αθώωση αυτή έγινε στις 24 Μαρτίου του 2016 και προκαλεί πολλά ερωτηματικά το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε σε αυτήν ούτε ένα μονόστηλο. Ούτε μία λέξη δεν γράφτηκε στον Τύπο ή ειπώθηκε στην τηλεόραση ή τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Γιατί άραγε; Πάντως σε κάθε περίπτωση, έστω και μετά θάνατον, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε. Άραγε πότε θα γίνει η αντίστοιχη δίκη για τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών στην διάρκεια της νατοϊκής επιχείρησης;»
https://archive.is/yXdrU#selection-761.0-775.125

Καλά, αυτοί που σαν ψεύτες και πλαστογράφοι είναι εντελώς αδίστακτοι, ανακάλυψαν και συγκεκριμένη ‘απόφαση-κόλαφο’ με ημερομηνία 24/03/2016 που αθωώνει αποκλειστικά τον Μιλόσεβιτς και που είναι μάλιστα 2.600 σελίδες. Τα λένε αυτά όλα χωρίς καν να γνωρίζουν ότι αυτά που διάβασαν δεξιά κι αριστερά και αντιγράφουν χωρίς στοιχειώδη έλεγχο, μιλάνε στην πραγματικότητα για την απόφαση Κάρατζιτς. Αλλά δεν είναι οι μόνοι που κάνουν το ίδιο λάθος. Και στην πραγματικότητα, δεν φταίνε οι ναζί σε αυτό· φταίνε εκείνοι οι δήθεν αριστεροί που διαστρεβλώνουν εν γνώσει τους τόσο πολύ την αλήθεια και δίνουν το δικαίωμα στους ναζί να παρουσιάζονται ηθικά ανώτεροι και να βγαίνουν και από πάνω.

Ο Μπογιόπουλος πάλι, σε έναν μνημειώδη φιλιππικό χοντροκομμένης πολεμικής τοποθετεί την ‘αθώωση’ τον Αύγουστο του 2016. Αυτό σημαίνει η φράση ‘πριν ένα μήνα’ που γράφει στο άρθρο του στο Press Project. 17/09/2016.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία, Διεθνή, Ιστορία, Μεταπολίτευση, Ντοκουμέντα, Σρεμπρένιτσα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Srebrenica Massacre | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 5 Σχόλια »

Ντοκουμέντο #11: Οι υποστηρικτές των σφαγέων, στο φως και στο σκοτάδι – Προτεινόμενα αναγνώσματα με ιδιαίτερο νομικό ενδιαφέρον (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα’)

Posted by Κλέων Ι. στο 2016/07/11

Ντοκουμέντο Νο #11 (και τελευταίο) στη νέα σειρά στοιχείων ‘Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα’. Τα ντοκουμέντα αυτά αποτελούν συνέχεια ή νέα και συμπληρωματικά στοιχεία στο βασικό σώμα των στοιχείων της υπόθεσης για την εμπλοκή Ελλήνων εθελοντών και μισθοφόρων στην σφαγή της Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995. Εδώ η πρώτη έρευνα του Ιουνίου 2015 σε αρχείο e-book/pdf. Δημοσιεύτηκαν έντεκα report με νέα άγνωστα τεκμήρια, ένα τη μέρα, από την 1η Ιουλίου μέχρι σήμερα, 11 Ιουλίου, την επέτειο της σφαγής. Οποιος, θέλει, μπορεί να διαβάσει όλα τα δημοσιεύματα με τα νέα ντοκουμέντα συγκεντρωμένα στη σελίδα ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία για την συμμετοχή Ελλήνων υπηκόων στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα: Οι δεσμοί αίματος του ελληνικού με τον σερβικό εθνικισμό και της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς με τη Χρυσή Αυγή‘.

Οσοι τυχόν θέλουν να ενημερωθούν για τις εξελίξεις ή έχουν χάσει επεισόδια από τις δημοσιεύσεις μας μετά τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2015, στην εισαγωγή από το πρώτο δημοσίευμα αυτής της σειράς (‘Η μαρτυρία του αστυνομικού που είδε στα χέρια των εθελοντών τις φωτογραφίες με τους σφαγμένους μουσουλμάνους’) θα μάθουν όσα χρειάζονται. Το προηγούμενο δημοσίευμα-ντοκουμέντο βρίσκεται αριστερά επάνω από τον τίτλο της ανάρτησης.
Για γρήγορη πρόσβαση, ολόκληρη η νέα αυτή σειρά σε αντίστροφη χρονολογική ταξινόμηση (πρώτα τα νεότερα), κάτω από την κατηγορία ‘Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα‘. Στο τέλος του κειμένου, υπάρχουν links για όλες τις σχετικές μας έρευνες, νέες και παλαιότερες, και όλα τα κείμενα σχετικά με την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, τα γεγονότα στη Γιουγκοσλαβία και, φυσικά, την ελληνική εμπλοκή.

Το τελευταίο report έχει τίτλο: ‘Οι υποστηρικτές των σφαγέων, στο φως και στο σκοτάδι‘. Μαζί, η απαραίτητη Βιβλιογραφία και ‘Προτεινόμενα αναγνώσματα με ιδιαίτερο νομικό ενδιαφέρον‘.

Ντοκουμέντο #11: Οι υποστηρικτές των σφαγέων, στο φως και στο σκοτάδι

Λέγαμε στο υποκεφάλαιο ‘Η Πινακοθήκη των εθελοντών: Οταν έβγαιναν σε τακτική βάση στην τηλεόραση και στις εφημερίδες’, στο B’ Μέρος της έρευνας

«# Τέλος, πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθεί και το εξής: Τον Ιούνιο του 2005, το παράρτημα Σαράγεβο του ICTY έκανε το λάθος να στείλει στις ελληνικές αρχές ένα έγγραφο με ημερομηνία 12/06/2005 και υπογραφή ‘Ολε Χάικε‘. Το έγγραφο αυτό είχε στηριχτεί σε μια αναφορά εν είδει κατηγορητηρίου με ημερομηνία 16/05/2005 και υπογραφή ‘Κάρλα Ντελ Πόντε‘, και εντός του υπάρχουν επτά απ’ τα γνωστά μας ονόματα με πολλά λάθη, όμως (π.χ. ο Τζανόπουλος αναγράφεται Canapulas), συν τρία άγνωστα ονόματα, τα οποία όμως, μπορεί να είναι και απλά λάθη στη μεταγραφή, τα εξής:

Stefanos Makrakis
Dimitrios Sotiris
S. Kanelopoulos

Απλά το αναφέρουμε. Δεν είναι τα ονόματα αυτό που έχει ενδιαφέρον εδώ. Είναι οι περιγραφές των πράξεων των δέκα αυτών Ελλήνων, και, παν’ απ’ όλα, είναι η τύχη του εγγραφου αυτού».

Γράφει το Vice.gr (‘Οι Έλληνες που Κατηγορήθηκαν από την Ελληνική Δικαιοσύνη για τη Σρεμπρένιτσα’)

‘Υπάρχει κάτι κρίσιμο. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, ICTY), είχε επίσης συντάξει ένα προ-κατηγορητήριο για συμμετοχή Ελλήνων στην ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα. Το έγγραφο παραθέτει ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής», Σταύρος Τζίμας, στο βιβλίο του με τίτλο «Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις. Ελλάς-Σερβία-Ορθοδοξία» (2014, εκδόσεις Επίκεντρο, σελ. 107). Το έγγραφο του ICTY μάλιστα κατονομάζει δέκα Έλληνες, αναφέροντας:

«[…] ελληνικές παραστρατιωτικές ομάδες, μαζί με άλλες μονάδες του σερβοβοσνιακού στρατού και του Υπουργείου Εσωτερικών και μονάδες που αναφέρονται σε αυτό το κατηγορητήριο, συμμετείχαν σε Κοινή Εγκληματική Οργάνωση, κύριος στόχος της οποίας ήταν -μεταξύ άλλων: η δια της βίας μεταφορά γυναικών και παιδιών εκτός του θύλακα της Σρεμπρένιτσα, προς το Κλάντανι, στις 12 και 13 Ιουλίου 1995, η σύλληψη, κράτηση και μαζική εκτέλεση, από εκτελεστικό απόσπασμα, ο ενταφιασμός και ο επανενταφιασμός χιλιάδων μουσουλμάνων ανδρών και αγοριών, ηλικίας 16 έως 60 ετών, από τον θύλακα της Σρεμπρένιτσα, από τις 12 έως τις 19 Ιουλίου 1995 […]».

Άγνωστο για ποιον λόγο, το ICTY δεν προχώρησε την υπόθεση. Το κρίσιμο είναι ότι το παραπάνω έγγραφο συντάχθηκε τον Μάιο του 2005, δηλαδή πολύ πριν το χρονικό διάστημα της κύριας ανάκρισης από τις ελληνικές αρχές, που θα μπορούσαν επομένως να το αξιοποιήσουν. Ωστόσο, από τη σύγκριση προκύπτει ότι μόνο τρία πρόσωπα στο έγγραφο του ICTY ταυτίζονται με εκείνα που εξέτασε η Ελληνική Δικαιοσύνη και περιλαμβάνονται στο βούλευμα. Να σημειωθεί ότι Έλληνες που φέρονται να πολέμησαν στη Βοσνία εμφανίστηκαν αργότερα ως μέλη της Χρυσής Αυγής και άλλοι εμπλεκόμενοι σε ποινικές υποθέσεις’.

Το Vice.gr έθεσε υπόψη ανώτερων δικαστικών το έγγραφο με το οποίο η εισαγγελέας της πρώτης δικογραφίας του 2005 πρότεινε «να μη γίνει κατηγορία» σε βάρος των επτά ‘πολεμιστών’, τα ονόματα των οποίων είχαν προκύψει από την τότε έρευνα, με δηλωμένες τότε διευθύνσεις κατοικίας σε Γέρακα, Ζωγράφου και Καλλιθέα Αττικής, Γιάννενα, Πάτρα, και δύο στην Ορεστιάδα. Θυμίζουμε ότι η πρόταση της εισαγγελέως υιοθετήθηκε από τους τρεις δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, οι οποίοι εξέδωσαν απαλλακτικό βούλευμα. Αυτοί οι ανώτεροι δικαστικοί στους οποίους το VICE έθεσε υπόψη το έγγραφο, δήλωσαν «έκπληξη από τον μικρό αριθμό σελίδων του βουλεύματος», αλλά και το σκεπτικό των δικαστών, που «αφιέρωσαν μόλις δώδεκα γραμμές για μία τόσο σοβαρή υπόθεση».
http://www.vice.com/gr/read/srebrenica-ellhnes-bosnia

ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ: Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, Πρόταση Εισαγγελέα 2233/2011 και Απαλλακτικό Βούλευμα για 7 κατηγορούμενους για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συρροή στην Σρεμπρένιτσα ως μέλη της ‘ομάδας Μλάντιτς-Ντρίνα’ (τόσο καλά, ούτε το όνομα του στρατού που υποτίθεται ερευνούσαν δεν ήξεραν). Κατόπιν αυτού, συσκέφθησαν κ.λπ. κ.λπ. Σε μόλις επτά σελίδες, και η απόφαση σε μόλις 12 γραμμές. Η όγδοη σελίδα είναι η απάντηση που είχε πάρει σε ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης η Μαρία Γιαννακάκη, 15/07/2014, με θέμα ‘Δικαστική διερεύνηση για συμμετοχή Ελλήνων σε μη παραγραφόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Σρεμπρένιτσα’.

Επίσης, ο συντάκτης του Vice.gr απευθύνθηκε μέσω ημέηλ στον δικηγόρο του Κάραζιτς. Οπως διαβάζουμε:

‘Τη δική του εκδοχή, μιλώντας αποκλειστικά στο VICE, δίνει ο δικηγόρος του Κάραζιτς, Πίτερ Ρόμπινσον. Ο Αμερικανός νομικός, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εξηγεί ότι επικοινώνησε με τον πρώην ηγέτη των Σερβο-βόσνιων, πριν απαντήσει στα ζητήματα που τού τέθηκαν. «Ο πρόεδρος Κάραζιτς είναι πολύ απογοητευμένος από την καταδίκη του και την ποινή και έκπληκτος από το σκεπτικό των δικαστών. Είμαστε σε διαδικασία να προσφύγουμε κατά της απόφασης», δήλωσε αρχικά ο Ρόμπινσον. Στην ερώτηση, αν υπήρχαν ελληνικές δυνάμεις στην περιοχή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995, καθώς επίσης ποιος ήταν ο διοικητής και η κωδική τους ονομασία, ο ίδιος απάντησε: «Δεν υπήρχαν στη Σρεμπρένιτσα. Ίσως υπήρχαν μια ντουζίνα Έλληνες στρατιώτες στην περιοχή της Βλασένιτσα. Ο πρόεδρος Κάραζιτς δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο διοικητής τους και η κωδική ονομασία τους». Υπάρχουν έγγραφα του ICTY σχετικά με Έλληνες στη Σρεμπρένιτσα; ρωτήσαμε. «Κανένα» απάντησε μονολεκτικά ο Ρόμπινσον. Επίσης μονολεκτικά απάντησε στην ερώτηση αν υπήρξε οποιαδήποτε σχετική αναφορά κατά τη διάρκεια της δίκης, από τον Κάραζιτς, τους δικαστές ή στρατιωτικούς-μάρτυρες: «Ποτέ», είπε’.

Αλλά δεν είναι ακριβές αυτό το ‘ποτέ’ του Ρόμπινσον. Και έγγραφο του ICTY υπήρξε (βλ. λ.χ. Σταύρος Τζίμας, ‘Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις. Ελλάς-Σερβία-Ορθοδοξία’, εκδόσεις Επίκεντρο, 2014, σελ. 107), και αναφορές υπήρξαν στις δίκες, και μάλιστα πάνω από δύο φορές. Μία στην κατάθεση Zβόνκο Μπάγιαγκιτς υπέρ Κάρατζιτς, και μία στην κατάθεση Vujadin Popovic, -δείτε αναλυτικά :

– Ντοκουμέντο #03: Το βίντεο από την κατάθεση του Σερβοβόσνιου διοικητή της ΕΕΦ Zβόνκο Μπάγιαγκιτς υπέρ του Ράντοβαν Κάρατζιτς στη Χάγη και η πιεστική ανάκριση από τον κατήγορο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Βοσνία’)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/03/srebrenica-more-evid-03/

– Ντοκουμέντο #04: Ο Α2 αξιωματικός του VRS Vujadin Popovic επιβεβαιώνει το περιστατικό με τους Ελληνες εθελοντές και την κάμερα και την διαταγή να εκτελεστούν οι αιχμάλωτοι και οι άμαχοι που φωτογραφίζονταν από την ΕΕΦ στο γήπεδο της Nova Kasaba (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Βοσνία’)
https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/04/srebrenica-more-evid-04/

Αλλά και άλλες πολλές αναφορές υπήρξαν στον πρώτο τόμο από την απόφαση για τον Κάρατζιτς, -αυτός εκδόθηκε μέχρι στιγμής-, με ημερομηνία 24/03/2016. Με λίγα λόγια, το περιστατικό με την ΕΕΦ, την κάμερα, τον Μπάγιαγκιτς και τον Popovic έχει κυρωθεί και επίσημα, αφού αναφέρεται παραπάνω από μία φορές στην ετυμηγορία για Κάρατζιτς:

«[Σε τρία αποσπάσματα, όπως είχαμε δείξει και εδώ, ‘Ο Α2 αξιωματικός του VRS Vujadin Popovic επιβεβαιώνει το περιστατικό με τους Ελληνες εθελοντές και την κάμερα και την διαταγή να εκτελεστούν οι αιχμάλωτοι και οι άμαχοι που φωτογραφίζονταν από την ΕΕΦ στο γήπεδο της Nova Kasaba‘]: Στο πρώτο, σελίδα 2144 βλέπουμε την περιγραφή του γεγονότος. Στο δεύτερο, το οποίο ασχολείται με το ταξίδι του Μπάγιαγκιτς στο Πάλε τη νύχτα 14 προς 15 Ιουλίου, για να συναντήσει τον Κάρατζιτς και να τον ενημερώσει για την πρόοδο των εκτελέσεων, το δικαστήριο είναι απολύτως βέβαιο πως, άσχετα με το τι κατέθεσαν, η συνάντησή τους είχε αυτό ακριβώς το αντικείμενο και πως γνώριζαν και οι δύο, αλλά προσπαθούν να εξαπατήσουν τους δικαστές. Και στο τρίτο, σελίδα 491, ο Ζβόνκο, από την πρώτη φορά που αναφέρεται, ανακηρύσσεται πανηγυρικά ο πλέον αναξιόπιστος, ανειλικρινής και ψεύτης από τους μάρτυρες. Μεγάλη τιμή για έναν άνθρωπο που υποχρέωνε ολόκληρο το δικαστήριο να ακούσει πριν κάθε του κατάθεση προσευχές και ευχές και άλλα παρόμοια παραπλανητικά θρησκευτικά, αν θυμάστε από τη βασική μας παρουσίαση του Ζβόνκο».

Συγκλονιστική φωτογραφία του forensic photographer Tim Loveless με όνομα 'Excavations 1996'. Αυτό το θέαμα αντίκρυσαν οι ανθρωπολόγοι που έψαχναν μαζικούς τάφους. Φέτος, στην καθιερωμένη τριήμερη πορεία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων με κατάληξη το μνημείο στο Potocari, για να τιμήσουν τη μνήμη των δολοφονημένων, άλλα 127 θύματα θα προστεθούν στο νεκροταφείο, με το μικρότερο στην ηλικία των 14 ετών. Μαζί του, ο παππούς του, 77 ετών τότε και ο εξάδερφός του, 16 ετών. Οι συγγενείς θάβουν τους ανθρώπους τους 'σε δόσεις', πολύ συχνά με ένα ή δύο οστά μόνο. Διαβάστε στη συνέχεια την ιστορία της μητέρας που έχασε 22 μέλη της οικογένειάς της, με το κουτάκι κρέμα NIVEA, όπως και της συγχωριανής της που έθαψε μόνο έξι οστά ή θραύσματα τα οποία είχαν βρεθεί σε πέντε διαφορετικούς μαζικούς τάφους, με απόσταση 32 χιλιομέτρων μεταξύ τους. Στην Ελλάδα φέτος, σχεδόν κανείς δεν θυμήθηκε την επέτειο, με τη φωτεινή εξαίρεση του κόμματος 'Πράσινοι-Αλληλεγγύη'. Η αλήθεια, όμως, -και συγχωρέσετε μας την παρομοίωση εδώ-, όπως και τα δεμένα με χειροπέδες οστά των αδικοχαμένων, και ειδικά των αθώων παιδιών, πάντοτε θα ξεπροβάλλει από το έδαφος και από όπου αλλού προσπαθούν κάποιοι να την κρύψουν.

Συγκλονιστική φωτογραφία του forensic photographer Tim Loveless με όνομα ‘Excavations 1996’. Αυτό το θέαμα αντίκρυσαν οι ανθρωπολόγοι που έψαχναν μαζικούς τάφους. Φέτος, στην καθιερωμένη τριήμερη πορεία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων με κατάληξη το μνημείο στο Potocari, για να τιμήσουν τη μνήμη των δολοφονημένων, άλλα 127 θύματα θα προστεθούν στο νεκροταφείο, με το μικρότερο στην ηλικία των 14 ετών. Μαζί του, ο παππούς του, 77 ετών τότε και ο εξάδερφός του, 16 ετών. Οι συγγενείς θάβουν τους ανθρώπους τους ‘σε δόσεις’, πολύ συχνά με ένα ή δύο οστά μόνο. Διαβάστε στη συνέχεια την ιστορία της μητέρας που έχασε 22 μέλη της οικογένειάς της, με το κουτάκι κρέμα NIVEA, όπως και της συγχωριανής της που έθαψε μόνο έξι οστά ή θραύσματα τα οποία είχαν βρεθεί σε πέντε διαφορετικούς μαζικούς τάφους, με απόσταση 32 χιλιομέτρων μεταξύ τους. Στην Ελλάδα φέτος, σχεδόν κανείς δεν θυμήθηκε την επέτειο, με τη φωτεινή εξαίρεση του κόμματος ‘Πράσινοι-Αλληλεγγύη’. Η αλήθεια, όμως, -και συγχωρέσετε μας την παρομοίωση εδώ-, όπως και τα δεμένα με χειροπέδες οστά των αδικοχαμένων, και ειδικά των αθώων παιδιών, πάντοτε θα ξεπροβάλλει από το έδαφος και από όπου αλλού προσπαθούν κάποιοι να την κρύψουν.

 

Για επίλογο, και προτού περάσουμε στις πολιτικές πτυχές του ζητήματος για όποιον τυχόν ενδιαφέρεται (βλ. τη μεγάλη έρευνα με τίτλο ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα’), αφήσαμε μια πολύ ωραία ιστορία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Διεθνή, Επικαιρότητα, Ιστορία, Μεταπολίτευση, Ντοκουμέντα, Σρεμπρένιτσα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Srebrenica Massacre | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 21 Σχόλια »

Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #08)

Posted by Κλέων Ι. στο 2016/04/08

Μια νέα σειρά δημοσιεύσεων, μόνο για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά να μάθουν τι συνέβη στη Γιουγκοσλαβία στα χρόνια της δεκαετίας του 1990, από τη νέα μας έρευνα με τίτλο ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα‘ …
… η οποία απαντά -πιστεύουμε- εις βάθος σε όλες τις πιθανές απορίες και αποδομεί όλα τα ψέματα και τις πλαστογραφίες των ελληνικών ΜΜΕ, των ακροδεξιών θυτών και των απολογητών τους, από δεξιά κι αριστερά.
Η πρώτη ενότητα (όπου και μία απαραίτητη σημείωση, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, σχετικά με τη χρήση του όρου ‘η σερβική πλευρά’ και ποιους εννοούμε) βρίσκεται εδώ, ‘Πρόλογος: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #01)‘, ενώ η προηγούμενη και η επόμενη, αντίστοιχα αριστερά και δεξιά επάνω από τον τίτλο της ανάρτησης.
Ολόκληρη η νέα αυτή σειρά θα βρίσκεται κάτω από την κατηγορία ‘Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία‘. Στο τέλος του κειμένου, υπάρχουν links για όλες τις σχετικές μας έρευνες, νέες και παλαιότερες, και όλα τα κείμενα σχετικά με την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα και την ελληνική εμπλοκή.

Η σημερινή ενότητα έχει τίτλο: ‘Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής’. Τμήματά της ίσως έχουν συμπεριληφθεί στο κείμενο με τίτλο ‘Ολη η αλήθεια για τη Σρεμπρένιτσα: Οι οκτώ συν μία αποδείξεις για το προσχεδιασμένο της οργανωμένης σφαγής‘.

 

— $$$ Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής

Κυκλοφορεί μια ανιστόρητη άποψη πως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία ICTY δικάζει και καταδικάζει αποκλειστικά και μόνο Σέρβους. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψάξει στο διαδίκτυο και να δει ότι ένας τέτοιος ξεδιάντροπος ισχυρισμός είναι 100% ψέμα.

Πάρα πολλοί Κροάτες, Βόσνιοι και Αλβανοί έχουν καταδικαστεί και συνεχίζουν να καταδικάζονται. Υπάρχουν εξειδικευμένα πρακτορεία ειδήσεων όπως το Sense Agency και το BIRN, στα οποία βρίσκει κανείς καθημερινά πλήρη ενημέρωση για την τιμωρία των μη Σέρβων, είτε από το ICTY, είτε από τα αντίστοιχα τοπικά δικαστήρια. Το γεγονός ότι οι Σέρβοι ηγέτες έχουν την μερίδα του λέοντος στα κατηγορητήρια δεν οφείλεται σε μεροληψία: Οφείλεται (και είναι μια παραπάνω απόδειξη) στο αδιαμφισβήτητο γεγονός πως αυτοί ήταν οι επιτιθέμενοι, οι εισβολείς και οι τρομοκράτες. Μιλώντας για υποκρισία, ας μην ξεχνάμε ότι το 1995, με τις συμφωνίες του Dayton, ο Μιλόσεβιτς αναγνώρισε το ICTY και δεσμεύτηκε πως θα κυνηγήσει τους εγκληματίες πολέμου. Πολύ αργότερα μεταβλήθηκε σε πολέμιό του, όταν συνειδητοποίησε πως υπάρχουν ισχυρές πιθανότητες να δικαστεί κι ο ίδιος, σε μια δίκαιη δίκη στις πιο άνετες φυλακές της υφηλίου, προνόμιο που μάλλον δεν είχαν την τύχη να απολαύσουν τα θύματά του σε ολόκληρη τη δεκαετία του 1990, ούτε οι σφαγμένοι στη Σρεμπρένιτσα. Αρκεί εδώ να θυμηθούμε ποιοι ήταν οι πολέμιοι και ποιοι οι υποστηρικτές του ICTY σε Σερβία και Κροατία. Οι πρώτοι ήταν οι φασίστες και οι ακροδεξιοί των δύο χωρών, και οι δεύτεροι οι αντιεθνικιστές, οι δημοκράτες και οι αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολύ απλά.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που αν ρωτήσει κάποιος 100 ανθρώπους στο δρόμο «πότε έγινε ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία και ποιοι πήραν μέρος», οι ενενήντα θα απαντήσουν «το 1999 και ήταν απ’ τη μια η ηρωικοί Σέρβοι αδελφοί μας κι απ’ την άλλη το ΝΑΤΟ και οι κατσαπλιάδες του UCK». Λογικότατον, αφού αυτό έδειχνε η τηλεόραση, και αφοί οι συγκρούσεις 1991-1995 (για όσους τυχόν τις ξέρουν) δεν ήταν κανονικός πόλεμος, αφού οι Σέρβοι κέρδιζαν και «έπαιρναν πίσω τα εδάφη που δικαιούνταν».

Είναι φυσιολογικό, συνεπώς, να είναι αρκετά δημοφιλής (σε όσους Ελληνες γνωρίζουν τη Σρεμπρένιτσα) ένας άλλος ισχυρισμός που προωθείται από την σερβική προπαγανδιστική μηχανή:

Πως η Σρεμπρένιτσα είναι «μουσουλμανική προβοκάτσια, απάτη, μύθος» (μερικοί θα πουν και «όπως το Ολοκαύτωμα») ή αντίποινα επειδή οι δυνάμεις του Νάσερ Οριτς σφαγίαζαν επί χρόνια Σέρβους αμάχους στα διπλανά χωριά -κάποιοι θα πουν «μαζί με εισαγόμενους μουτζαχεντίν».

Μια συγκλονιστική φωτογραφία από μαζικό τάφο, πριν την ανασκαφή του, Μάιος του 1996. Τα υπολείμματα από το πτώμα ενός εκτελεσμένου. Διακρίνονται τα οστά της λεκάνης του και το παντελόνι με τα παπούτισα, τα οποία δεν έχουν λειώσει (The remains of a slaughtered man lies in a mass gravesite where Serb forces attacked in Srebrenica, Bosnia and Herzegovina). Credit: Scott Peterson και Getty Images.

Μια συγκλονιστική φωτογραφία από μαζικό τάφο, πριν την ανασκαφή του, Μάιος του 1996. Τα υπολείμματα από το πτώμα ενός εκτελεσμένου. Διακρίνονται τα οστά της λεκάνης του και το παντελόνι με τα παπούτισα, τα οποία δεν έχουν λειώσει (The remains of a slaughtered man lies in a mass gravesite where Serb forces attacked in Srebrenica, Bosnia and Herzegovina). Credit: Scott Peterson και Getty Images.

 

Για να τελειώνουμε πρώτα με το ρατσιστικό ισλαμοφοβικό παραμύθι με τους μουτζαχεντίν και με την υποτιθέμενη Αλ Κάιντα που έστειλε δήθεν χιλιάδες μαχητές να κόβουν κεφάλια Χριστιανών. Ή πως δήθεν στη Σρεμπρένιτσα οι εκτελέσεις των 8.000+ ήταν αντίποινα επειδή υποτίθεται το προηγούμενο διάστημα Μουτζαχεντίν με βάση τον αποκλεισμένο θύλακα έκαναν εξορμήσεις με τη βοήθεια των Κυανόκρανων και για να επιδοθούν σε γενοκτονία εναντίον των Σέρβων των διπλανών χωριών.

Πρόκειται για προπαγάνδα, γεμάτη ισλαμοφοβικά ψέματα και ρατσιστικές θεωρίες συνωμοσίας, -συγχωρέστε μας- για ηλίθιους. Προπαγάνδα που ούτε οι Σερβοβόσνιοι, ούτε ο Μιλόσεβιτς, ούτε ο Σέσελι πλέον δεν χρησιμοποιεί πια, αφού το ρατσιστικό κρυφό χαρτί-‘επιχείρημα’ τύπου ‘μουσουλμάνος=κακός=Τούρκος=βάρβαρος=τζιχαντιστής’ δεν πιάνει πλέον. Και πρέπει να χαρακτηρίσουμε ρατσιστικό αυτό το συγκεκριμένο παραμύθι διότι απ’ την αρχή, 25 χρόνια τώρα, εκεί στόχευε πάντα: Το υστερικό μίσος για την μουσουλμανική ταυτότητα να μετασχηματιστεί σε θανατηφόρο φυλετικό μίσος και να γίνει δικαιολογία για γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις. Αφού ο άλλος είναι μουσουλμάνος -και άσχετα, τώρα, αν απλά πρόκειται για ολόιδιους Σλάβους που εξισλαμίστηκαν για λόγους προστασίας πριν 500 χρόνια-, τότε υποχρεωτικά θα πρέπει να είναι και τζιχαντιστής, ταλιμπάν, φανατικός, τρομοκράτης που κόβει κεφάλια, σφάζει αμάχους και εξολοθρεύει γυναικόπαιδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία, Διεθνή, Ιστορία, Μεταπολίτευση, Ντοκουμέντα, Σρεμπρένιτσα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Srebrenica Massacre | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 45 Σχόλια »

Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #05)

Posted by Κλέων Ι. στο 2016/04/05

Μια νέα σειρά δημοσιεύσεων, μόνο για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά να μάθουν τι συνέβη στη Γιουγκοσλαβία στα χρόνια της δεκαετίας του 1990, από τη νέα μας έρευνα με τίτλο ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα‘ …
… η οποία απαντά -πιστεύουμε- εις βάθος σε όλες τις πιθανές απορίες και αποδομεί όλα τα ψέματα και τις πλαστογραφίες των ελληνικών ΜΜΕ, των ακροδεξιών θυτών και των απολογητών τους, από δεξιά κι αριστερά.
Η πρώτη ενότητα (όπου και μία απαραίτητη σημείωση, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, σχετικά με τη χρήση του όρου ‘η σερβική πλευρά’ και ποιους εννοούμε) βρίσκεται εδώ, ‘Πρόλογος: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #01)‘, ενώ η προηγούμενη και η επόμενη, αντίστοιχα αριστερά και δεξιά επάνω από τον τίτλο της ανάρτησης.
Ολόκληρη η νέα αυτή σειρά θα βρίσκεται κάτω από την κατηγορία ‘Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία‘. Στο τέλος του κειμένου, υπάρχουν links για όλες τις σχετικές μας έρευνες, νέες και παλαιότερες, και όλα τα κείμενα σχετικά με την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα και την ελληνική εμπλοκή.

Η σημερινή ενότητα έχει τίτλο: ‘Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού’

 

— $$$ Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού

Ισως ο αναγνώστης έχει ακούσει έναν νέο χρυσαυγίτικο μύθο σύμφωνα με τον οποίο «κανένας Σέρβος δεν λιποτάκτησε όπως λιποτακτούν σήμερα οι Σύριοι λαθρομετανάστες». Εντάξει, από τις χρυσαυγίτικες γραφίδες ξέρουμε όλοι ότι παράγονται μόνο ψέματα, διαστρεβλώσεις και πλαστογραφίες. Στην πραγματικότητα, τόσο στον πρώτο πόλεμο 1991-1995, όσο και στον δεύτερο του Κοσόβου, πολλοί Σέρβοι είχαν αρνηθεί να καταταγούν και πολλές χιλιάδες φυγάδες είχαν βρει καταφύγιο στην Ελλάδα. Στον πόλεμο του Κοσόβου, για τον οποίο υπάρχουν κάποια αποσπασματικά στοιχεία, γνωρίζουμε ότι οι υποθέσεις φυγοστράτων στα στρατιωτικά δικαστήρια ήταν τουλάχιστον 23.000, και, μάλιστα, με την απειλή κάθειρξης 20 ετών «για προδοσία», όπως δημοσιεύτηκε από τη Διεθνή Αμνηστία.
http://www.refworld.org/docid/3ae6a9cdc.html

Για τους πρώτους πολέμους 1991-1995 δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι αριθμοί σχετικά με τους αριθμούς λιποτακτών και φυγοστράτων, όμως γνωρίζουμε τα εξής:
Στην Ελευθεροτυπία, 20/07/1994, είχε δημοσιευτεί ένα άρθρο από την Ελληνική Επιτροπή Υπεράσπισης Λιποτακτών και Ανυπότακτων της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με την υπογραφή των Σίσσυ Βωβού, Δημήτρη Σωτηρόπουλου και Γιάννη Φελέκη, με τίτλο ‘Πρώην Γιουγκοσλαβία: Ο μεγαλύτερος στρατός είναι οι λιποτάκτες‘. Μόνο το 24% όσων κλήθηκαν στα όπλα παρουσιάστηκαν. Στο Βελιγράδι το ποσοστό ήταν μόνο 12%. Ο αριθμός όσων αρνήθηκαν να καταταγούν είναι ένας μεγάλος εξαψήφιος αριθμός. Επίσημα στοιχεία δεν υπάρχουν διότι θα ήταν, πρώτον, σαν να παραδέχονται οι μιλιταριστές σωβινιστές εθνικιστές ηγέτες ότι η Σερβία συμμετέχει σε πόλεμο, και δεύτερον, σαν να παραδέχονται την αποτυχία των ‘ιδεών’ τους, πράγμα που θα οδηγούσε σε πνεύμα ηττοπάθειας και τραυματισμού του δήθεν ‘μαχητικού πνεύματος’. Γι’ αυτό, οι στρατιωτικές και πολιτικές αρχές προτιμούσαν να μιλάνε γενικά κι αόριστα για «φυγάδες με οικονομικά κίνητρα» που μετανάστευσαν στο εξωτερικό (κάποιοι τους υπολογίζουν σε 300.000) και να μην λένε κουβέντα για τους ανυπότακτους και τους λιποτάκτες. Στην πραγματικότητα, το κίνημα ενάντια στη στράτευση υπό τα σερβικά και τα σερβοβοσνιακά χρώματα, όπως και οι διαμαρτυρίες εφέδρων, οι μαζικές λιποταξίες και οι αποσκιρτήσεις από τα διάφορα μέτωπα, ήταν μια καθημερινή πραγματικότητα, ειδικά την περίοδο 1991-1993. Οι γονείς των στρατιωτών εισέβαλλαν για διαμαρτυρίες μέσα στο Κοινοβούλιο ενώ έφεδροι που καλούνταν για επανακατάταξη και στρατεύσιμοι που καλούνταν για πρώτη φορά συχνά έκλειναν δρόμους, έκαναν μαζικές διαμαρτυρίες και απεργίες πείνας ενώ υπήρχαν και ολόκληρα χωριά που αρνήθηκαν με μαζική διαμαρτυρία να στρατευθούν στο σύνολό τους. Ενας Σέρβος έφεδρος στο Κνιν (Κράινα) έκλεψε ένα τανκ και το πήγε μέχρι το Βελιγράδι. Το πάρκαρε έξω από την ομοσπονδιακή Βουλή -και δεν ήταν ο μόνος που με ανορθόδοξες μεθόδους ήθελε να δείξει την αντίθεσή του στον πόλεμο. Στο χωριό Τρέζνιεβατς ανακήρυξαν την ‘Πνευματική Δημοκρατία της Πιτσαρίας Ζίτσερ’ (το όνομα της πιτσαρίας του χωριού) και ανάγκασαν με μη βίαια μέσα τις αρχές να ακυρώσουν τη στράτευση, παρότι κάποιοι διώχθηκαν και φυλακίστηκαν. Μια χαρακτηριστική στιγμή του αισθήματος δυσαρέσκειας μεταξύ των Σέρβων εφέδρων ήταν η ανταρσία τριών μεγάλων σωμάτων στρατού στη Μπάνια-Λούκα, επί πολλές μέρες, τον Σεπτέμβριο του 1993. Εκαναν κατάληψη στα κτίρια του επιτελείου και στην τοπική τηλεόραση και ζητούσαν να τιμωρηθούν οι λαθρέμποροι και οι μαυραγορίτες. Αν και δεν ήταν κίνηση σε αντιπολεμική κατεύθυνση, τη δουλειά της την έκανε. Σταμάτησε τον πόλεμο επί δέκα μέρες και ταπείνωσε τους ένστολους γραφειοκράτες, αφού αναγκάστηκαν στο τέλος να διαπραγματευτούν.
Το μεγαλύτερο, όμως, μυστικό των εξουσιοφρενών μιλιταριστών ήταν η τύχη των προσφύγων που έρχονταν στη Σερβία από τις εμπόλεμες περιοχές. Αυτοί, αν και προστατεύονταν από τις διεθνείς συμβάσεις, υποχρεώνονταν να επιστρέφουν στο μέτωπο και στην πρώτη γραμμή του πυρός. Αυτό συνέβαινε χωρίς διακοπή από το 1991 μέχρι και το φθινόπωρο του 1995 και την εθνική εκκαθάριση της Κράινα από τους Κροάτες. Ο στρατός κατοχής του Κάρατζιτς προσπαθούσε να συλλάβει τους άνδρες στρατεύσιμης ηλικίας προτού μπουν με τις οικογένειές του στη Νέα Γιουγκοσλαβία, ενώ οι υπηρεσίες του Μιλόσεβιτς περίμεναν στα τρία σημεία εισόδου στη Σερβία, προχωρούσαν σε συλλήψεις και κατόπιν έστελναν τους πρόσφυγες στις μονάδες του Μλάντιτς. Σημειώθηκαν ύποπτες δολοφονίες από Σέρβους στρατονόμους, ενώ όσοι αρνούνταν, καταδικάζονταν σε τουλάχιστον δέκα χρόνια κάθειρξη. Τα κυβερνητικά ΜΜΕ έδειχαν συνεχώς 500 πρόσφυγες από την πόλη Νις δήθεν ως εθελοντές που έκαναν όλο το μεγάλο ταξίδι μέχρι τη Σερβία μόνο για να ξαναγυρίσουν στο μέτωπο, ενώ ανεξάρτητα ραδιόφωνα και ξένοι ανταποκριτές διαβεβαίωναν ότι στάλθηκαν εκεί με τη βία και με την απειλή φυλακίσεων ή και εκτελεστικών αποσπασμάτων, ακόμα.

Η επόμενη μέρα του Σαράγεβο. Ο τοίχος από το 'Welcome to Sarajevo' (η κλασική φωτογραφία του Ron Haviv) βομβαρδισμένος.

Η επόμενη μέρα του Σαράγεβο. Ο τοίχος από το ‘Welcome to Sarajevo’ (η κλασική φωτογραφία του Ron Haviv) βομβαρδισμένος.

 

Μικρές αριστερές οργανώσεις προσπαθούσαν να τους βοηθήσουν, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Ευρωβουλής και του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι οποίες όριζαν ότι λιποτάκτες και ανυπότακτοι ήταν ‘προστευόμενα πρόσωπα’. Οι ελληνικές αρχές, βέβαια, με τη βοήθεια της ΚΥΠ και με σερβικές ‘λίστες κατάταξης’ στα χέρια, τους έψαχναν, τους έβρισκαν ή τους απαγόρευαν την είσοδο, και όταν τους συλλάμβαναν, τους έστελναν πακέτο στον Μιλόσεβιτς και στον Κάρατζιτς.
Στην Κροατία, επίσης, υπήρξαν αντιπολεμικά κινήματα που προσπαθούσαν να βρουν το χώρο τους και να απευθυνθούν στην κοινωνία εν μέσω της εθνικιστικής παράνοιας. Π.χ. κάποιοι αναρχικοί, σρκετά φανζίν περιοδικά, οι ‘Μητέρες των Φαντάρων’ που πήγαιναν έξω από τα στρατόπεδα και ζητούσαν τους γιους τους πίσω, πανκ και underground μουσικές κοινότητες που μιλούσαν για συμβίωση, δίκτυα που υποστήριζαν Σέρβους εντός της Κροατίας να μην τους πάρουν τα σπίτια τους οι αρχές και άτυπες οργανώσεις πολιτών που βοηθούσαν λιποτάκτες και φυγόστρατους. Στη Βοσνία, το καλοκαίρι του 1992, σε ένα χωριό κοντά στο Γκόραζντε, συγκινεί ακόμα και σήμερα η ιστορία του Amir Reko ή ‘Makedonac’, ενός Βόσνιου πρώην αξιωματικού του JNA, ο οποίος με τη βοήθεια ενός Σέρβου συναδέλφου του, που διακινδύνεψε τη ζωή του γι’ αυτό, μπόρεσε να περάσει τα σύνορα προς το χωριό του στη Β-Ε, μόνο για να βρει ότι η μητέρα του και άλλα έξι μέλη της οικογένειας του είχαν δολοφονηθεί από Σερβοβοσνιακές δυνάμεις. Και παρά το σοκ, κατόρθωσε να αποτρέψει τη δολοφονία 44 Σέρβων συγχωριανών του από τους συμπολεμιστές του και υφισταμένους τους Βόσνιους που ζητούσαν εκδίκηση για τους δικούς τους νεκρούς -ένα συγκινητικό φιλμάκι με την ιστορία του ‘Μακεδόνα’, και με τους επιζώντες Σέρβους να τον ευχαριστούν για τη ζωή τους 20 χρόνια μετά, εδώ.

Μετά τη λύση της πολιορκίας του Σαράγεβο και την χαλάρωση της ασφυκτικής σερβικής λογοκρισίας, έγιναν, επίσης, γνωστές συγκινητικές ιστορίες Σέρβων κατοίκων που αρνούνταν να φύγουν ή να στρατευτούν και έμεναν στην πόλη, υπερασπιζόμενοι τον πολυεθνικό χαρακτήρα της, και έκρυβαν επί τρία ή τέσσερα χρόνια Κροάτες και μουσουλμάνους γείτονές τους. Σήμερα αυτοί οι Σέρβοι είναι σχεδόν ελεύθεροι να πουν τις ιστορίες τους σαν ‘Obicni heroji’ (‘Ordinary heroes’), όταν με κίνδυνο της ζωής τους έκρυψαν και έσωσαν αλλόθρησκους συμπολίτες τους. Αλλά και το αντίστροφο, πάλι, μετά τη λήξη του πολέμου: Σέρβοι που δεν ήθελαν να υπακούσουν στις εντολές των εθνικιστών του Κάρατζιτς να φύγουν από την πόλη καίγοντας τα πάντα πίσω τους, και κρύβονταν με τη βοήθεια Κροατών και μουσουλμάνων, αφού πλέον καταζητούνταν επειδή θεωρούνταν προδότες· αυτοί οι Σέρβοι και αυτή τους η στάση ήταν ό,τι χειρότερο για τους φασίστες του Πάλε, αφού αποδείκνυε στην πράξη τη δυνατότητα της συμβίωσης με τον ‘άλλο’.

Φυσικά, αποκλείεται ο Ελλην τηλεθεατής να το γνωρίζει αυτό, αλλά υπήρξαν εκατοντάδες χιλιάδες Σερβοβόσνιοι που θεωρούσαν τους Μιλόσεβιτς-Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι-σύζυγο Μιλόσεβιτς εγκληματίες και πολεμοκάπηλους φασίστες. Η εγκληματική τους οργάνωση μπορούσε να επιβληθεί και να τους κάνει να σιωπήσουν μόνο με την τρομοκρατία, τις φυλακίσεις και την αναγκαστική στρατολόγηση. Ηταν ένας μικρός εμφύλιος πόλεμος. Το καλοκαίρι του 1995 μεγάλωσε τόσο η απέχθεια στο καθεστώς του Πάλε, ώστε το στράτευμα του Μλάντιτς να έχει μειωθεί από 135.000 σε μόλις 75.000 και οι φαντάροι στην πρώτη γραμμή να καταριούνται πλέον τον Κάρατζιτς. Οι αντιεθνικιστές Σερβοβόσνιοι είχαν δημιουργήσει το ‘Φόρουμ Σέρβων Πολιτών’ της Β-Ε, με τη συμμετοχή μεγάλων προσωπικοτήτων, πολιτικών και διανοούμενων της χώρας, ακόμη και με βετεράνους παρτιζάνους του Β’ΠΠ, με σκοπό όλοι μαζί να καταγγείλουν σαν εγκληματίες και φασίστες τους Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς, Μλάντιτς και Σέσελι. Εκπροσωπούσαν 160.000 με 200.000 Σέρβους που ήθελαν να παραμείνουν στην ενωμένη πολυεθνική Βοσνία και έλεγαν από την πρώτη στιγμή την αλήθεια, απέναντι στη μαύρη προπαγάνδα των τσέτνικ: Πως ο πόλεμος ήταν εισβολή και όχι ‘εμφύλιος’ ή ‘διακοινοτικός’. Στις περιοχές τους είχαν μείνει μόνο δύο ορθόδοξοι ιερείς (ο ένας ήταν μάλιστα στέλεχος και αντιπρόσωπος του Φόρουμ) και η έκκλησή τους στην Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία να στείλει περισσότερους απορρίφθηκε από τον Πατριάρχη Παύλο και τους μητροπολίτες που είχαν ταχθεί όλοι ανεξαιρέτως υπέρ των φασιστών τσέτνικ. Ο Πατριάρχης διοργάνωνε επίσημες εκκλησιαστικές τελετουργικές πομπές στους δρόμους του Βελιγραδίου, με τιμώμενο πρόσωπο τον αρχιμαφιόζο εγκληματία πολέμου Αρκάν και έστελνε ιερείς να λειτουργήσουν σε όλες τις παραστρατιωτικές μιλίτσιες πριν τις σφαγές αμάχων (θυμηθείτε και την αρχή του γνωστού βίντεο με τους Σκόρπιονς).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία, Διεθνή, Ιστορία, Μεταπολίτευση, Ντοκουμέντα, Σρεμπρένιτσα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Srebrenica Massacre | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 46 Σχόλια »

«Ανθρωποι πεθαίνουν. Πρέπει να δράσουμε»

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2015/10/20

«Ανθρωποι πεθαίνουν. Πρέπει να δράσουμε», δήλωσε ο εκπρόσωπος της οργάνωσης Human Rights Watch κ. Peter Bouckaert, μετά την επίσκεψή του στη Λέσβο.

A Greek coast guard diver pulls the body of a refugee child away from a sunken wooden boat near the Greek island of Lesbos October 15, 2015. A baby, two children and a woman drowned on Thursday after their wooden boat and a coast guard vessel crashed during a migrant rescue operation off the island of Lesbos, the Greek coast guard said. The boat, which the coast guard said was old, sank after the crash and 31 persons were rescued. The coast guard did not provide further details on the incident or the nationality of the victims. (Photo by Giorgos Moutafis/Reuters)

A Greek coast guard diver pulls the body of a refugee child away from a sunken wooden boat near the Greek island of Lesbos October 15, 2015. A baby, two children and a woman drowned on Thursday after their wooden boat and a coast guard vessel crashed during a migrant rescue operation off the island of Lesbos, the Greek coast guard said. The boat, which the coast guard said was old, sank after the crash and 31 persons were rescued. The coast guard did not provide further details on the incident or the nationality of the victims. (Photo by Giorgos Moutafis/Reuters)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ντοκουμέντα | Με ετικέτα: , , , , , , , | 3 Σχόλια »

 
Αρέσει σε %d bloggers: