XYZ Contagion

Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα

Posts Tagged ‘Nationalsozialistischen Deutschen Arbeiterpartei NSDAP’

«Το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, αλλά ήταν φοβερό και οι Εβραίοι το άξιζαν!»: Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος και η ταινία ‘Denial’ (2016)

Posted by TJ Stretch στο 2017/01/27

Για όσους τον ξέρουν, ο Dr Nicholas Terry είναι ένας σύγχρονος ήρωας των ψηφιακών καιρών του 21ου αιώνα μας. Ο νεαρός Αγγλος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Exeter, με ειδικότητα στις σπουδές του Β’ΠΠ και του Ολοκαυτώματος, κάνει ένα τιτάνιο έργο εδώ και πολλά χρόνια, και μάλλον δύσκολα μπορεί να βρεθεί άλλος διανοούμενος που να μπορεί να συγκριθεί μαζί του, στην Αγγλία σίγουρα, ίσως και παγκοσμίως. Είναι ο άνθρωπος που παρακολουθεί κάθε προσπάθεια των ‘αναθεωρητών‘ -δηλαδή των αρνητών- του Ολοκαυτώματος να βρουν νέα ‘στοιχεία’ (ή να ανακυκλώνουν παλαιότερα με νέες μεθόδους) που να στοιχειοθετούν ότι «το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη», και δεν διστάζει να μπαίνει στον βούρκο τους για να τα αποδομεί και να αποδεικνύει σε όλους πόσο μεγάλοι ψεύτες και πλαστογράφοι είναι. Και αυτό, σε επίπεδο συμβάντος, προσώπου, εγγράφου, μαρτυρίας, τεχνικής λεπτομέρειας, -οτιδήποτε.

– New online generation takes up Holocaust denial, Conspiracy theorists are flocking to outlandish websites, warns lecturer, The Guardian, 22/01/2017
https://www.theguardian.com/world/2017/jan/22/online-conspiracy-theories-feed-holocaust-denial

– Holocaust Memorial Day: Why Denouncing Deniers Is More Important Than Ever, The Huffington Post, 27/01/2017
http://www.huffingtonpost.co.uk/entry/holocaust-denial_uk_588a41bbe4b02af0a3d5c594

Σε λίγες μέρες, πρόκειται να κυκλοφορήσεις κι ένα βιβλίο σε επιμέλεια δική του, που βάζει στο στόχαστρο αυτό ακριβώς: την άρνηση του Ολοκαυτώματος.

Ο Dr Terry είναι και άνθρωπος με χιούμορ. Εδώ και χρόνια, έχει σε περίοπτη θέση στο ιστολόγιό του μια ‘πρόκληση προς αρνητές’: Αφορά τις πρώτες φάσεις του Ολοκαυτώματος το 1941-1942, στις ανατολικές περιοχές. Εκεί μεταφέρθηκαν πάνω από 1.400.000 Εβραίοι, οι οποίοι δολοφονήθηκαν όλοι. Οι αρνητές υποστηρίζουν ότι τα στρατόπεδα εκεί ήταν μόνο στρατόπεδα μεταφοράς και όχι στρατόπεδα θανάτου. Αφού λοιπόν οι Εβραίοι ‘απλά μεταφέρθηκαν’, λογικά θα υπάρχουν κάποιοι από το 1,5 εκατομμύριο που τελικά επέζησαν. Ο Dr Terry προσφέρει 4.000$ σε όποιον παρουσιάσει ακλόνητα στοιχεία έστω τεσσάρων κρατουμένων που τελικά δεν πέθαναν. Η πρόκληση στέκει αναπάντητη μέχρι σήμερα, επτά χρόνια μετά.

Οποιος έχει δει την ταινία ‘Denial‘ (2016), με θέμα την δικαστική διαμάχη το 2000, μεταξύ του David Irving απ’τη μια, και της Deborah Lipstadt και του αγγλικού εκδοτικού της οίκου Penguin Books Ltd και τεσσάρων άλλων πωλητών βιβλίων απ’ την άλλη, για το βιβλίο της ‘Denying the Holocaust: The Growing Assault on Truth and Memory‘, εκδόσεις New York Free Press/Penguin, 1993, γνωρίζει ότι η παρανοϊκή θέση «το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, και είναι ψέμα, μύθος, hoax» δεν διαγράφηκε ποτέ από τη δημόσια σφαίρα, παρά την πρόοδο των ιστορικών σπουδών και τα εκατομμύρια των αποδείξεων που έρχονται συνεχώς στο φως. Είχε πάντα οπαδούς από τότε που ξεκίνησε συστηματικά, κατά τη γνώμη μας τη δεκαετία του 1960· βρήκε μεγαλύτερα ακροατήρια στη δεκαετία του 1990, με την εφεύρεση του ίντερνετ και την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών μέσων· και ζει μια νέα ζωή, ίσως την μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη στην Ιστορία, τώρα που μιλάμε, εξαιτίας -ως προς το ‘τεχνικό’ κομμάτι- των κοινωνικών δικτύων, και, εξαιτίας, κατά τη γνώμη μας πάλι, της επιτυχίας των τηλεοπτικών σειρών τύπου CSI.

Ναι, ακούγεται παράξενο, αλλά είναι αλήθεια, και αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν όλοι οι μάχιμοι υπερασπιστές της αλήθειας στις ψηφιακές λεωφόρους. Φυσικά, δεν είναι μόνο αυτοί οι δύο λόγοι: Υπάρχει κι ένας τρίτος, διαχρονικός και αδιαμφισβήτητος: Ο αντισημιτισμός και το αντιεβραϊκό μίσος, συνήθως συνδυασμένα με τον θαυμασμό στον εθνικοσοσιαλισμό.

Οι πραγματικοί ιστορικοί συχνά αναφέρονται στο συνονθύλευμα ψευτοϊστορικών, νεοναζί, οπαδών θεωριών συνωμοσίας και απλά ηλίθιων που στεγάζονται κάτω από την ταμπέλα ‘αναθεωρητές/ρεβιζιονιστές/αρνητές του Ολοκαυτώματος‘ με τη λέξη ‘Bewegung‘ (στα γερμανικό ‘κίνημα’). Η λέξη χρησιμοποιείται με συγκεκριμένο σκοπό, αφού ‘Bewegung’ ήταν η λέξη που χρησιμοποιούσαν οι χιτλερικοί του NSDAP για το ‘κίνημά’ τους τη δεκαετία του 1920. Σχηματικά, όποιον ρόλο έπαιζε τη δεκαετία του 1990 η Deborah Lipstadt, απέναντι στο μεγαλύτερο μέχρι τότε ‘Bewegung’ αρνητών, με προεξάρχοντες τότε τον αυτοδίδακτο ιστορικό David Irving, τον Mark Weber με το ψευδοακαδημαϊκό Institute of Historical Review και τον (εβραϊκής καταγωγής) ‘ειδικό’ επί των τεχνικών θεμάτων David Cole, τον ίδιο ακριβώς ρόλο παίζει σήμερα ο Dr Terry απέναντι στους αστοιχείωτους και άμυαλους οπαδούς της Alt-Right, τους memes shitlords και τα τρολ που βρίσκονται κυριολεκτικά κατά χιλιάδες στα σχόλια κάθε σχετικής σημαντικής ανάρτησης με θέμα την άρνηση, λ.χ. πάρτε για παράδειγμα τα σχεδόν 5.000 σχόλια κάτω από το τρέηλερ της ταινίας στο Youtube.

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Το 1996, ο Irving μήνυσε σε αγγλικό δικαστήριο την Lipstadt και την Penguin, για συκοφαντική δυσφήμιση, διότι τον είχε χαρακτηρίσει, μεταξύ άλλων, ‘αρνητή του ολοκαυτώματος, παραχαράκτη της ιστορίας, ρατσιστή και αντισημίτη‘. Η Lipstadt τον κατηγόρησε ότι διαστρεβλώνει τα ιστορικά στοιχεία για να εξυπηρετήσουν την δική του ιδεολογική ατζέντα, τον αντισημιτισμό του και τις φιλοναζιστικές του πεποιθήσεις. Ο Irving αντέτεινε ότι η (εβραϊκής καταγωγής) Lipstadt είχε ‘συνωμοτήσει’ για να καταστρέψει τη φήμη του και να απειλήσει τον τρόπο που έβγαζε ‘τα προς το ζην του’. Υπόψη, το βιβλίο είχε εκδοθεί το 1993, αλλά ο Irving δεν είχε κάνει μήνυση τότε. Περίμενε μέχρι να εκδοθεί από αγγλικό εκδοτικό οίκο, όπως και έγινε το 1996, και μόνο τότε προχώρησε στη μήνυση. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η μήνυση είχε και μια κερδοσκοπική πλευρά, επειδή τότε αντιμετώπιζε πολλά οικονομικά προβλήματα αφού δεν μπορούσε να βρει εκδότη για τα δικά του βιβλία, και είχε ξεκινήσει τον ιδωτικό εκδοτικό οίκο ‘Focal Point’, με χρηματοδότηση από το κοινό, εγχείρημα που δεν πήγε καλά. Αν η μήνυσή του είχε κατατεθεί σε αμερικανικό δικαστήριο, τότε το βάρος της απόδειξης θα έπεφτε στον μηνυτή, ο οποίος θα έπρεπε να αποδείξει όχι μόνο ότι η Lipstadt τον συκοφάντησε και είπε ψέματα, αλλά και ότι το έκανε εσκεμμένα και με πλήρη αδιαφορία για την αλήθεια. Στα βρετανικά δικαστήρια, το βάρος της απόδειξης είναι αντίστροφα: πέφτει στον εναγόμενο, γεγονός που σημαίνει ότι η Lipstadt έπρεπε να αποδείξει ότι οι δηλώσεις της ήταν αληθινές και καλώς χαρακτήρισε τον Irving ‘αρνητή του ολοκαυτώματος, παραχαράκτη της ιστορίας, ρατσιστή και αντισημίτη’. Δεν αναφέρεται στην ταινία, αλλά η Penguin αρνήθηκε εξωδικαστικό διακανονισμό, με τον Irving να ζητάει 500 μόνο λίρες για ηθική βλάβη, τις οποίες θα έδινε σε ίδρυμα παιδιών ΑμΕΑ, όπως είναι, άλλωστε, η μία από τις κόρες του. Με αμοιβαία συμφωνία ενάγοντος και εναγομένου, η υπόθεση κρίθηκε ενώπιον ενός μόνο δικαστή, και όχι από Σώμα Ενόρκων, ενώ ο Irving αποφάσισε να υποστηρίξει την υπόθεση μόνος του, σαν δικηγόρος του εαυτού του, χωρίς άλλους συνηγόρους. Στην τελική του αγόρευση, ο Irving, σε μια στιγμή κούρασης απευθύνθηκε στον δικαστή με την προσφώνηση ‘Mein Fuhrer’. Δεν θα ήταν spoiler, όλοι γνωρίζουν ότι ο Αγγλος αυτοδίδακτος ιστορικός έχασε τελικά την υπόθεση, υπέστη συντριπτική ήττα, κι έτσι με σφραγίδα δικαστηρίου μπορεί κάποιος πλέον να τον αποκαλέσει ‘αρνητή, αντισημίτη, ρατσιστή και φιλοναζί’. Υποχρεώθηκε να πληρώσει εκατομμύρια λίρες για τα έξοδα της δίκης. Οταν το δικαστήριο έμαθε ότι σχεδίαζε να δηλώσει πτώχευση και να κάνει έφεση, τον υποχρέωσε σε άμεση πληρωμή. Το αίτημα για την έφεση δεν έγινε δεκτό.

Ιστορικά, δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι ‘οι Ναζί ήταν οι πρώτοι αρνητές του Ολοκαυτώματος‘. Π.χ. φρόντισαν να καταστρέψουν όλα τα στοιχεία και όλες τις αποδείξεις της δολοφονικής φρενίτιδας μεταξύ 1941-1944 στα ανατολικά κατεχόμενα εδάφη της Πολωνίας και της ΕΣΣΔ (αλλά και στην Σερβία), στα στρατόπεδα Belzec, Sobibor και Treblinka, συμπεριλαμβανομένων των γεγονότων στο Babi Yar, στην επιχείρηση που έμεινε γνωστή ως ‘Aktion 1005‘. Το 1943, σε μια ομιλία του στους στρατηγούς των SS στο Poznan (Posen), ο Reichsfuhrer των SS Heinrich Himmler προειδοποιεί τους υφισταμένους του και τους διατάζει να κρατήσουν μυστική την επιχείρηση εξόντωσης των Εβραίων και να προσέχουν να μην καταγράφεται τίποτε.

Με την πάροδο του χρόνου, δημιουργήθηκε ένας κώδικας. Οι Γερμανοί είχαν μια κωδικοποιημένη γλώσσα, με μια συγκεκριμένη ορολογία, η οποία, μάλιστα εξελισσόταν όσο περνούσε ο καιρός. Ποτέ δεν μίλησαν για ‘εξόντωση’ ή ‘θανάτωση’. Στα έγγραφά τους και σε όλες τις κρατικές και στρατιωτικές διαταγές, πάντοτε μιλούσαν για ‘ειδική μεταχείριση’, ‘ειδική δράση’ ή ‘εκκένωση’ κ.ο.κ. Ενας λόγος για αυτή την πολύ σαφή πολιτική ήταν πως όταν μαθεύτηκε το πρόγραμμα εξόντωσης 70.000 τουλάχιστον ΑμΕΑ ‘Aktion T4‘, υπήρξαν αντιδράσεις και κατακραυγή, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας, και η ηγεσία των Ναζί δεν ήθελε να επαναληφθούν αυτές και με την ‘Τελική Λύση‘. Λέξεις όπως ‘θάλαμος αερίων’ και ‘θάνατος μέσω δηλητηρίασης’ κ.λπ. ήταν απαγορευμένες και δεν έπρεπε επ’ ουδενί να χρησιμοποιηθούν. Ωστόσο, υπήρξαν κάποιες σπάνιες εξαιρέσεις σε αυτή την τακτική, κυρίως διότι στην κατασκευή και στην τροφοδοσία των θαλάμων αερίων εμπλέκονταν πολλοί φορείς και άνθρωποι. Ετσι, σε μια επιστολή 29/01/1943, από τον λοχαγό του αρχιτεκτονικού γραφείου των SS Karl Bischoff προς τον συνταγματάρχη των SS Hans Kammler, σχετική με την πρόοδο που είχε σημειωθεί στις εργασίες στο Krematorium II, υπάρχει η λέξη ‘Vergasungskeller‘, η οποία περιγράφει ακριβώς το ‘κελάρι αερίου’, ‘gassing cellar’, δηλαδή έναν ανθρωποκτόνο θάλαμο αερίων. Αυτό ήταν ένα μικρό λάθος που όχι μόνο αποδεικνύει ότι υπήρχε θάλαμος αερίων στο Krema ΙΙ, αλλά ότι ο λοχαγός αρχιτέκτονας Bischoff ήξερε ακριβώς για ποια δουλειά ήταν αυτή η κατασκευή.

Οι Ναζί, λοιπόν, ήταν οι πρώτοι αρνητές του Ολοκαυτώματος. Επειδή αρνήθηκαν ακόμη και στους εαυτούς τους ότι η βιομηχανική εξόντωση εκατομμυρίων θυμάτων ήταν μια πραγματικότητα και συνέβαινε. Ο αρνητισμός εμφανίστηκε ακριβώς την επόμενη μέρα από την λήξη του Β’ΠΠ. Για την πορεία του Bewegung στην Ευρώπη μέχρι τη δίκη Irving-Lipstadt, δεν χρειάζεται να επεκταθούμε ιδιαιτέρως. Τα γεγονότα έχουν καταγραφεί αρκετά ικανοποιητικά από τον Ιό:

Οι αντισημίτες της προόδου

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος ως στράτευση σε έναν απροκάλυπτο αντισημιτισμό συνδέεται ιστορικά με τη φιλοναζιστική ακροδεξιά. Στην πορεία ωστόσο της συγκρότησης αυτού του ρεύματος υπήρξαν ορισμένες περιπτώσεις ατόμων αριστερής προέλευσης που υιοθέτησαν τις απόψεις των αρνητιστών ισχυριζόμενοι ότι η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος δεν συνεπάγεται αυτόματα την πολιτική τους μετατόπιση. Στην πραγματικότητα όμως, όλοι οι ‘αριστεροί’ αρνητιστές σχετίστηκαν στενά με τις νεοναζιστικές ομάδες και τις εκδόσεις τους, ενώ χρησιμοποίησαν στο έπακρο τις διεθνείς τους διασυνδέσεις.
Ο αρνητισμός εμφανίστηκε την επαύριο της λήξης του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και στηρίχθηκε εξαρχής σε ένα αναπόδεικτο αξίωμα: ο εθνικοσοσιαλισμός ουδέποτε επιδίωξε τη συστηματική εξόντωση των Εβραίων, ενώ το Ολοκαύτωμα συνιστά μια γιγαντιαία πολιτικό-οικονομική παραχάραξη της ιστορίας καθοδηγούμενη από το κράτος του Ισραήλ. Στη Γαλλία, οι απόψεις αυτές διατυπώθηκαν για πρώτη φορά προς το τέλος της δεκαετίας του ’40 από τον φιλοναζιστή Μορίς Μπαρντές, ο οποίος υποστήριξε ότι οι νικητές επιβάλλουν τη δική τους εκδοχή για τα γεγονότα και ότι το μοναδικό σφάλμα της Γερμανίας υπήρξε ότι έχασε τον πόλεμο. Περιθωριακές σε μια κοινωνία που διατηρούσε ακόμη έντονα τα αντιφασιστικά ανακλαστικά της, οι θέσεις αυτές θα αποκτούσαν στη Γαλλία μεγαλύτερο ακροατήριο κατά τη δεκαετία του ’50. Στη διαδικασία αυτή σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του Πολ Ρασινιέ, παλιού στελέχους του Κομμουνιστικού Κόμματος και κρατούμενου των ναζιστικών στρατοπέδων. Ξεκινώντας από την ‘απομυθοποίηση’ της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ο Ρασινιέ προχώρησε στη σταδιακή αμφισβήτηση των δεδομένων του Ολοκαυτώματος: οι θάλαμοι αερίων ήταν λιγότεροι από ό,τι πιστεύεται, τα θύματα της γενοκτονίας δεν έφθασαν ποτέ τα έξι εκατομμύρια, ο πόλεμος υπήρξε αποτέλεσμα συνωμοσίας εμπόρων όπλων και σκοτεινών ομάδων αποτελούμενων από μασόνους και Εβραίους. Σύντομα, ο ‘αριστερός’ Ρασινιέ θα συνδεόταν στενά με τους γαλλικούς και γερμανικούς νεοναζιστικούς κύκλους και τα έντυπά τους. Από το 1955 μάλιστα επέλεξε ως εκδότη του τον Μορίς Μπαρντές, τον άνθρωπο που το 1967 θα εκφωνούσε και τον επικήδειό του.
Η επόμενη φουρνιά αρνητιστών (ο Ελβετός Ζ. Αμοντρίζ, ο Γάλλος Ροκ, κ.ά.) ήταν άτομα συνδεδεμένα εξαρχής με τον ευρωπαϊκό νεοναζισμό. Να ξεχωρίσουμε τον Γερμανό Τις Κριστόφερσεν, έναν παλιό στρατιώτη των Ες-Ες που υπηρέτησε στο Αουσβιτς και μετά τον πόλεμο εμφανίστηκε ως δημοσιογράφος: Το βιβλίο του ‘Το ψέμα του Αουσβιτς’ κυκλοφόρησε το 1973, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και πούλησε ένα με δύο εκατομμύρια αντίτυπα, αποτελώντας την κύρια ‘πηγή’ των μεταγενέστερων αρνητιστών. Λίγο αργότερα θα εμφανιζόταν ο Γάλλος Φορισόν, ειδικός σε θέματα λογοτεχνίας, ο οποίος ομολόγησε κάποτε ότι άρχισε να ασχολείται με τους θαλάμους αερίων μόλις διάβασε το έργο του Ρασινιέ. ‘Αριστερός’ ή ‘απολιτικός’ -κατά δική του πάντοτε δήλωση-. ο Φορισόν έμελλε σύντομα να αποκτήσει φήμη ‘εμπειρογνώμονα’ και να αποδεχθεί πάμπολλες προσκλήσεις από ακροδεξιά και νεοναζιστικά κόμματα της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Σουηδίας.
Αντίστοιχες υπήρξαν οι εκλεκτικές πολιτικές συγγένειες και των λοιπών αρνητιστών που εμφανίστηκαν προς το τέλος της δεκαετίας του ’70: του Αμερικανού Αρθουρ Μπουτς, καθηγητή πληροφορικής, το βιβλίο του οποίου (‘Η απάτη του 20ού αιώνα’, 1976) εκδόθηκε στις ΗΠΑ και κυκλοφόρησε στη Βρετανία από τις εκδόσεις του ‘Εθνικού Μετώπου’ του Γερμανού Βίλχελμ Στέγκλιχ (‘Ο μύθος του Αουσβιτς’, 1979) που συνδέεται άμεσα με τη μεταπολεμική γερμανική ακροδεξιά του Αυστραλού Τζον Μπένετ που ξεκίνησε από το Συμβούλιο Κοινωνικών Δικαιωμάτων της χώρας του για να καταλήξει σύμμαχος της αυστραλιανής ακροδεξιάς του Βρετανού Ρίτσαρντ Χάργουντ, συγγραφέα της μπροσούρας ‘Πέθαναν πράγματι έξι εκατομμύρια;’ (1974), ο οποίος αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού του ‘Εθνικού Μετώπου’ του γερμανικής καταγωγής Ερνστ Τσίντελ που εγκαταστάθηκε στον Καναδά, όπου συνεργάστηκε με αντισημιτικά έντυπα και υπήρξε συνιδρυτής της ομάδας ‘Λευκή Δύναμη’. Ο Φορισόν και ο πρώην Ες-Ες Κριστόφερσεν υπήρξαν οι βασικοί μάρτυρες που κάλεσε να τον υπερασπιστούν, όταν κατηγορήθηκε από μια παλιά κρατούμενη ότι ‘διαδίδει ψευδείς πληροφορίες που διαστρεβλώνουν τα ιστορικά γεγονότα’. Εκτός των λοιπών σχετικών δραστηριοτήτων του, ο Τσίντελ είναι και χρηματοδότης των γερμανικών νεοναζιστικών ομάδων.
Η πιο πρόσφατη (αλλά ολιγάριθμη) γενιά αρνητιστών στη Γαλλία και την Ιταλία προέρχεται από τα κινήματα του ’68. Ο Πιερ Γκιγιόμ είναι ο χαρακτηριστικότερος ίσως εκπρόσωπος αυτής της τάσης: γνώρισε από νωρίς τα γραπτά του Ρασινιέ κι αργότερα επηρεάστηκε ιδιαίτερα από το έργο του Φορισόν. Στην ίδια ομάδα μπορεί να ενταχθεί και ο Σερζ Τιόν, καθώς και ο Αλέν Γκιγιονέ. Ο Γκιγιονέ αυτοχαρακτηρίζεται ακροαριστερός αλλά είναι ένας φανατικός αντισημίτης και υπήρξε ο μοναδικός έως σήμερα Γάλλος που καταδικάστηκε για τα κείμενά του σε μη εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης. Στο κλίμα αυτό, η έκδοση του βιβλίου του Ροζέ Γκαροντί από τον οίκο ‘La vieille Taupe’ δεν αποτέλεσε έκπληξη: πρώην ακροαριστερές, οι εκδόσεις αυτές είναι από καιρό βήμα νεοναζιστικών και ρατσιστικών απόψεων».

Αξίζει, όμως, να ρίξουμε μια ματια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Εκεί, λοιπόν, το 1955 ένας ακροδεξιός ρατσιστής, ο Willis Carto ίδρυσε μια σημαντική φασιστική οργάνωση, με το όνομα ‘Liberty Lobby‘. Από την πρώτη στιγμή, και μέχρι την πτώχευσή της το 2001 όταν συγκρούστηκε με το ψευδοακαδημαϊκό Institute of Historical Review του αρνητή Mark Weber που είδαμε προηγουμένως, η Liberty Lobby τασσόταν υπέρ ενός ‘φυλετικά αγνού’ αμερικανικού κράτους, και, ασφαλώς, κατηγορούσε τους Εβραίους για όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ΗΠΑ και ο κόσμος ολόκληρος. Ο Carto είχε σχέσεις και βρισκόταν πίσω από σχεδόν όλα τα ακροδεξιά σημαντικά μορφώματα των ΗΠΑ, συμπεριλβανομένου και της National Alliance του William Pierce, ο οποίος ήταν καλεσμένος της ναζιστικής συμμορίας Χρυσή Αυγή το 2000, βλ. σχετικά «Ο ακροδεξιός δολοφόνος της Αγγλίδας βουλευτίνας Jo Cox, οι σχέσεις του με την National Alliance του William Pierce κι ένα μυστικό ‘πανευρωπαϊκό συνέδριο’ της Χρυσής Αυγής το 1998»

Η Liberty Lobby άρχισε να δημοσιεύει συστηματικά υλικό άρνησης του Ολοκαυτώματος από το 1969. Ο Carto το 1975 προχώρησε στην έκδοση του ‘Spotlight‘, ένα σκληρό αντισημιτικό ρατσιστικό έντυπο, διοργάνωσε το πρώτο ψευδοακαδημαϊκό ‘συνέδριο’ αρνητών, και αργότερα συνεργάστηκε με το Institute of Historical Review, δημοσιεύοντας θεωρίας συνωμοσίας και ‘ρεβιζιονιστικό’ υλικό, έχοντας πάντα στο στόχαστρο ‘τους Σιωνιστές’. Το 1993 ήρθαν σε ρήξη με τους επικεφαλής του Ινστιτούτου διότι ο Carto, σύμφωνα με την ετυμηγορία της δίκης που έχασε οκτώ χρόνια αργότερα, έκλεβε εν ψυχρώ από τους λογαριασμούς του IHR και επιδιδόταν σε μια σειρά από άλλες απάτες. Οταν το IHR έτρεξε την διαβόητη καμπάνια του ‘Προσφέρουμε 50.000$ σε όποιον μας φέρει αποδείξεις ότι έστω και ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε σε θάλαμο αερίων από τους Ναζί‘, και ο επιζών Mel Mermelstein τους πήγε στα δικαστήρια (και δικαιώθηκε) επειδή αθέτησαν τον λόγο τους, ο Carto μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού ‘Radio Free America’ που είχε ιδρύσει στο μεταξύ, βλέποντας ότι η δίκη εξελισσόταν σε Βατερλό, αποφάσισε να προωθήσει μια πιο σκληρή αντισημιτική ατζέντα, και σαν πρώτο βήμα προχώρησε στο να αναλάβει πραξικοπηματικά την διεύθυνση του ψευτοεπιστημονικού περιοδικού του IHR ‘Journal of Historical Review’. Λόγω πολλών άλλων οικονομικών διαφορών με το IHR, της τάξης των δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, οι πρώην φίλοι και συνεργάτες κατέληξαν στα δικαστήρια, ο Carto έχασε, και για να αποφύγει όλες τις δυσάρεστες επιπτώσεις, κήρυξε πτώχευση σε όλους τους οργανισμούς του. Πρόλαβε όμως να μετονομάσει το ‘Spotlight’ σε ‘American Free Press‘, ένα έντυπο που κυκλοφορεί ακόμα, εκδίδει και ‘βιβλία’ συνωμοσιολογικού και συναφούς περιεχομένου, στην ίδια σκληρή ρατσιστική, αντισημιτική και φασιστική γραμμή, και έχει καταχωρηθεί σαν ‘Hate group’ από το SPLC, ενώ βρίσκεται και στο ραντάρ της ADL

Ο Andrew Anglin με μπλουζάκι της ΧΑ, καλεσμένος στις κιτς γιορτές τους στις Θερμοπύλες, τον Ιούλιο του 2013. Λογικά, μετά ο Μάστορας θα τον πήγε βόλτα, για να πουν μαζί, όπως συνηθίζουν: «Η συναγωγή θα γίνει ένα ωραίο δημόσιο αποχωρητήριο»

Ο Andrew Anglin με μπλουζάκι της ΧΑ, καλεσμένος στις κιτς γιορτές τους στις Θερμοπύλες, τον Ιούλιο του 2013. Λογικά, μετά ο Μάστορας θα τον πήγε βόλτα, για να πουν μαζί, όπως συνηθίζουν: «Η συναγωγή θα γίνει ένα ωραίο δημόσιο αποχωρητήριο»

 

Για ποιο λόγο μας ενδιαφέρουν όλα αυτά;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Εις μνήμην, Ιστορία, Μειονότητες, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 52 Σχόλια »

Αλληλοκαρφώματα και καυγάδες για τους ‘ΦΟΝ’ της Χρυσής Αυγής και άλλα παρατράγουδα

Posted by Κλέων Ι. στο 2015/09/19

Δύσκολη η κατάσταση στην χρυσαβγίτικη χωματερή, ειδικά για τους δημόσιους υπερασπιστές της αλλά και για όσους συντάσσονται με το ναζιστικό αυτό μόρφωμα. Δεν φτάνει που ο Φίρερ με την γνωστή δήλωσή του περί ‘ανάληψης πολιτικής ευθύνης’ ομολόγησε ουσιαστικά ότι η οργάνωση που διευθύνει προσωπικά θάλπει εγκληματίες και μαχαιροβγάλτες.
Είναι και τα εμφανή σημάδια αποσύνθεσης και ‘χαλάρωσης’ των ναζιστικών δεσμών μεταξύ των πρωτοκλασάτων στελεχών της. Για το απελπιστικό θέαμα που παρουσιάζει πανελλαδικά η ναζιστική οργάνωση στην Πιερία, στην Αργολίδα, στην Λακωνία κά., μπορείτε να dιαβάσετε στην κατηγορία ‘Αλληλοκαρφώματα‘ στο JailGoldenDawn – Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος.

Γιάννης Λαγός: Τατουάζ με τον αετό-σύμβολο του ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας

Γιάννης Λαγός: Τατουάζ με τον αετό-σύμβολο του ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας

 

Εμείς θα σταθούμε σε κάποια άλλα σημεία, που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μας επιτρέπουν να δούμε την μεγαλύτερη ακτινογραφία του ναζιστικού ζόμπι.

# Στην Μεσσηνία, λοιπόν, ‘Ανω-κάτω η Χρυσή Αυγή, Εσωκομματική κρίση και παραιτήσεις στελεχών’ είναι το πρωτοσέλιδο της τοπικής εφημερίδας Ελευθερία, 10/09/2015:

Σοβαρή εσωκομματική κρίση ξέσπασε στη Χρυσή Αυγή της Καλαμάτας, καθώς παραιτήθηκαν 4 από τα 5 μέλη του Συμβουλίου της Τοπικής Οργάνωσης. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες μας, τα μέλη αυτά διαφώνησαν με το ψηφοδέλτιο της ΧΑ στο νομό.
Αντιδρούν κυρίως στην απόφαση της ηγεσίας της ΧΑ να θέσει επικεφαλής του ψηφοδελτίου στη Μεσσηνία το Δημήτρη Κουκούτση, ενώ στρέφονται και κατά άλλων υποψηφίων, των Γιώργου Γιαννακόπουλου, Δημήτρη Αδαμόπουλου και Γιάννη Ζαφειρόπουλου, αναφέροντας ότι μέχρι πρόσφατα ήταν στελέχη της Ν.Δ.
Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση παραίτησης του Αχιλλέα Μαστορίδη, πρώην υπεύθυνου Διοικητικής Μέριμνας στην Τ.Ο. Καλαμάτας. Κάνει λόγο για «επαίσχυντο ψηφοδέλτιο του κόμματος στο νομό» και μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Κουκούτσης Δ.: Παιδί της ΟΝΝΕΔ και του Σαμαρά (γι’ αυτό προφανώς και μετά την 8ωρη απολογία του, η διαδικασία τού φάνηκε ‘άψογη και δεν έχουμε κανένα παράπονο’), ‘οι συντοπίτες μου είναι κότες’, ‘δεν βγαίνω με 6.500 ευρώ/μήνα’, ‘καίει πολλά η Μερσεντές’, δηλώσεις στην Τ.Ο. Νίκαιας 12/2012.
Οικονομική βοήθεια στην Τ.Ο. Καλαμάτας από τον 6/2012 έως τις 7/9/2015: 340 ευρώ»

 

Ο εκνευρισμένος χρυσαβγίτης και εθνικοσοσιαλιστής που αποχώρησε παίρνοντας μαζί του σχεδόν ολόκληρο το πενταμελές όργανο της τοπικής και παρασέρνοντας μαζί και δύο από τα ιδρυτικά στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης και μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, το έκανε αυτό διότι δεν βρίσκει πλέον αρκούντως εθνικοσοσιαλιστικό το μιχαλολιάκειο μόρφωμα. Απευθύνεται στον Μιχαλολιάκο και όπως διαβάζουμε στην επιστολή του:

«Φιλικά να σε ενημερώσω πως οι ΦΟΝ είναι ‘εντός των πυλών’, Νίκο»

και καταλήγει:

«Χαιρετώ με τεταμένη την δεξιά τους έντιμους και άξιους! Ζήτω η νίκη των Ελλήνων Ε/Σ (=Εθνικοσοσιαλιστών)!!!».

 

Προσέξατε την ακατανόητη φράση ‘οι ΦΟΝ είναι εντός των πυλών‘;;

Ποιοι είναι λοιπόν οι ‘ΦΟΝ’ στη χρυσαβγίτικη αργκό;;;

Ο όρος ‘ΦΟΝ’ προέρχεται από το πρόθεμα ‘von’ στα γερμανικά ονόματα, ο οποίος μέχρι το 1919 δήλωνε τίλο ευγενείας και αριστοκρατική καταγωγή, όπως λέμε ‘Φον Κανάρης’, ‘Φον Κάραγιαν’, ‘Φον Στάουφενμπεργκ’ κ.λπ. Στη χρυσαβγίτικη αργκό ‘φον’ είναι οι πεμπτοφαλαγγίτες αστοί από την παλιά φθαρμένη και ξεπεσμένη τάξη, που μπαίνουν στο κόμμα και στο στράτευμα (της εποχής του Χίτλερ) και παίρνουν Εθικοσοσιαλιστικά αξιώματα και βαθμούς χωρίς να το αξίζουν, σε αντίθεση με τους πρωτεργάτες ‘λαϊκούς’ ναζί που έφτιαξαν μόνοι τους το κόμμα κι έγιναν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, χωρίς να είναι μεγαλοπαράγοντες της δημόσιας ζωής προηγουμένως, και γι’ αυτό δεν τους γουστάρουν τους ‘von’ καθόλου. Είναι οι παλιοί αστοί ή/και αξιωματικοί που μπήκαν στο NSDAP και τελικά αποδείχτηκαν όλοι προδότες και πεμπτοφαλαγγίτες, με πιο διάσημο τον Claus von Stauffenberg από την γνωστή ‘Επιχείρηση Βαλκυρία’, εκείνον που πήγε να δολοφονήσει τον Χίτλερ τον Ιούλιο του 1944 με την τσάντα γεμάτη εκρηκτικά κάτω απ’ το τραπέζι.

Κάποιοι από τους πρώτους συνωμότες εναντίον του Χίτλερ ήταν ‘von’, όπως ο στρατηγός Erwin von Witzleben, ο Helmuth James Graf von Moltke κά. Πρωτεργάτης των συνωμοτικών κινήσεων ήταν ο στρατηγός Henning von Tresckow, ο οποίος προσπάθησε πάρα πολλές φορές να δολοφονήσει τον Χίτλερ. Στρατολόγησε πολλούς δυσαρεστημένους στρατιωτικούς και παράγοντες της δημόσιας ζωής, αλλά ποτέ δεν είχαν ευτυχή κατάληξη οι απόπειρές του. Λ.χ. σε συνεργασία μαζί του, ο ταγματάρχης Rudolf Christoph Freiherr von Gersdorff είχε σκοπό να ανατιναχτεί μαζί με τον Χίτλερ μέσα σε ένα μουσείο τον Μάρτιο του 1944 αλλά ο Χίτλερ έφυγε δύο λεπτά νωρίτερα. Ο Axel von Dem Bussche, πάλι, επίσης συνεργάτης του von Tresckow σχεδίαζε να δολοφονήσει τον Χίτλερ με μια αυτοσχέδια χειροβομβίδα μέσα σε ειδικά σχεδιασμένες παραποιημένες στολές, αλλά το τρένο που τις μετέφερε ανατινάχτηκε από τους συμμάχους.

Η επιχείρηση Βαλκυρία, για την οποία όλοι πίστευαν μέχρι πρόσφατα ότι ήταν σχέδιο του Claus von Stauffenberg, αποδείχτηκε το 2007 ότι ήταν τελικά σχέδιο τόσο του von Stauffenberg όσο και του Henning von Tresckow, μαζί, σε συνεργασία. Συμμετείχαν επίσης οι ‘von’ Albrecht von Bernstorff, C-H von Stulpnagel, Werner von Haeften και Erwin von Witzleben. Η γραμματέας του von Tresckow ήταν επίσης ‘von’, η Margarethe von Oven.

Αλλά και όλες οι προηγούμενες σοβαρές απόπειρες εναντίον του Χίτλερ έγιναν όλες από ‘von’: Τον Νοέμβριο του 1943 από τον Axel Freiherr von dem Bussche-Streithorst, τον Φεβρουάριο του 1944 από τον Ewald-Heinrich von Kleist-Schmenzin, τον Μάρτιο του 1944 από τον Eberhard Freiherr von Breitenbuch.

Εδώ, μπορείτε να δείτε άλλους 10-12 ‘von’ που προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον Φίρερ.

Δικαιολογημένα, λοιπόν, ο όρος ‘von’ χρησιμοποιείται με τόση αρνητική φόρτιση στην χρυσαβγίτικη αργκό. Ολοι αυτοί οι ξεπεσμένοι αστοί και Πρώσσοι πρώην αριστοκράτες που έγιναν στρατηγοί λόγω καταγωγής, αποδείχτηκαν προδότες. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ορκισμένο και μυημένο εθνικοσοσιαλιστή χρυσαβγίτη [1], ο οποίος «σηκώνει και τη δεξιά χείρα», σημερινοί ‘φον’ στην Καλαμάτα δεν μπορεί να είναι άλλοι από τύπους ‘νδούλους’, όπως τους λέει, δηλαδή από νεοδημοκράτες που προσχώρησαν στη ΧΑ πρόσφατα, όπως λ.χ. ο Κουκούτσης και οι άλλοι από την ΤΟ Καλαμάτας και την ευρύτερη Μεσσηνία που πήραν τις υποψηφιότητες και που αναφέρονται στην επιστολή του.

Το σημαντικό στοιχείο εδώ είναι -πέρα από τα αλληλοκαρφώματα και τους καυγάδες για τις θέσεις- πως ακόμη και σε ένα τόσο απλό πράγμα, όσο το να αποκαλέσεις κάποιον λ.χ. ‘προδότη’, η σκιά του ναζισμού και του Χίτλερ είναι εμφανής. Θα μπορούσαν να πουν π.χ. ‘πεμπτοφαλαγγίτης’ ή ‘αυτός που ενεργεί υπέρ του εχθρού’ ή ‘προδότης’ ή ‘Εφιάλτης’ κ.ο.κ. Οχι. Ακριβώς επειδή είναι ναζιστές μέχρι το κόκκαλο κι επειδή όλα τα κάνουν σύμφωνα με την ναζιστική παραφιλολογία, ακόμη και ο χαρακτηρισμός αυτός πρέπει να παραπέμπει στο ναζιστικό παρελθόν που τόσο θαυμάζουν.

 

# Η Χρυσή Αυγή τον θεσμό της οικογένειας τον τιμά, ξέρετε τώρα, τα ‘χει πει και το JailGoldenDawn. Θυμόμαστε τη μητέρα και τη θεία του καταδικασμένου Πλωμαρίτη Αλέξανδρου (Ο χρυσαβγίτης υποψήφιος βουλευτής με το ρατσιστικό παραλήρημα για ‘φούρνους και σαπούνια’, στο πλάι του lieutenant Κασιδιάρη, στην μεγάλη του στιγμή) που ήταν υποψήφιες σε παλαιότερες εκλογές. ‘Μάνα είναι μόνο μία’ (Η πραγματική-πραγματική ιστορία πίσω από το στημένο ρεπορτάζ στο ‘Πρώτο Θέμα’ για τις ‘γριούλες που πηγαίνουν στο ΑΤΜ’ με την προστασία της Χρυσής Αυγής), τι να λέμε τώρα.

Οπότε, συγκινείται κανείς όταν βλέπει τις συζύγους του Παππά, του Γερμενή, του Τσάγκα, του Μίχου, του Μιχαλολιάκου, βεβαίως, να είναι υποψήφιες κι αυτές, ίσως και των Χρυσομάλλη και Αλεξανδράκη. Αυτός θα είναι ο τρόπος για να συμπαραστέκονται στους άνδρες τους, φαίνεται.
Ομως και τις μητέρες τους δεν τις αφήνουν παραπονεμένες: Ετσι, είναι επίσης υποψήφιες:
– στην Αρκαδία η Ηλιοπούλου Δάφνη, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μητέρα του Ηλιόπουλου με το τατουάζ Sieg Heil (που το έκανε επειδή του άρεσε η γραμματοσειρά),
– στη Λακωνία η Κασιδιάρη Βασιλική, φιλόλογος, μητέρα του Κασιδιάρη με το τατουάζ σβάστικα-Αγχιβασίην (που άνάθεμα κι αν υπάρχει χρυσαβγίτης που να ξέρει τι σημαίνει),
– στη Φθιώτιδα η Μίχου Κωνσταντία, οικιακά.

Ομως μία ακόμη υποψήφια, στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ξεχωρίζει. Αυτής της κυρίας ο γιος έχει τατουάζ στο στήθος τον γερμανικό αετό. Ηταν και σε περασμένες εκλογές υποψήφια, π.χ. το 2009 στη Φωκίδα, στις δημοτικές του 2010 στην Αθήνα και στο Επικρατείας το 2012 και τον Ιανουάριο του 2015, χωρίς ελπίδες επιτυχίας, όμως. Φέτος, που στην ΧΑ πιστεύουν ότι με λίγη τύχη μπορούν να βγάλουν μέχρι και τρεις βουλευτές Επικρατείας (αν και αντικειμενικά είναι πολύ χλωμό αυτό), στην τρίτη θέση βλέπουμε πάλι το όνομα Γιαννοπούλου Διονυσία, συνταξιούχος.
Είναι η μητέρα του Λαγού.

 

# Μιλώντας για τατουάζ, θυμηθήκαμε το χρυσαβγίτικο παράπονο, πως, λέει, οι life-style (δηλαδή οι κουτσομπολίστικες εκπομπές) δεν έκαναν ποτέ ένα αφιέρωμα στον νεαρότερο βουλευτή του ελληνικού κοινοβουλίου, στον σεκιουριτά Φώτη Γραικό, γεννημένο το 1988. Ο υπηρεσίες φύλαξης security Γραικός, χρυσαβγίτης από 16 ετών και ορκισμένος-μυημένος στα 21 του το 2009, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, πρώην υπεύθυνος του Μετώπου Νεολαίας, διορισμένος από τον Ματθαιόπουλο και άτομο της εμπιστοσύνης του, που πήρε γρήγορα προαγωγή για τη θέση του αναπληρωτή γραμματέα, ήταν επίσης υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης το 2014, εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης το 2014 και βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης το 2015.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Επικαιρότητα, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 87 Σχόλια »

Η Χρυσή Αυγή απέκτησε τη δική της Blutfahne, τη ματωμένη παγανιστική σημαία SS του Χίτλερ, με το αίμα των νεκρών ναζιστών από το πραξικόπημα της μπυραρίας

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2015/01/02

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες. Οι σύνδεσμοι προς τις ιστοσελίδες των νεοναζί οδηγούν σε αντίγραφα αυτών· δεν τους χαρίζουμε κλικ και επισκεψιμότητα.].

 

Η Χρυσή Αυγή απέκτησε τη δική της Blutfahne, τη ματωμένη παγανιστική σημαία SS του Χίτλερ, με το αίμα των νεκρών ναζιστών από το πραξικόπημα της μπυραρίας

Τι ακριβώς είναι [Σ.Σ. προσοχή στα κεφαλαία] η … «Σημαία με το Αίμα των Αγωνιστών και Συντρόφων […]» κ.λπ. κ.λπ.;

Από την ιστοσελίδα της ΧΑ, 30/12/2014, η ... «Σημαία με το Αίμα των Αγωνιστών και Συντρόφων [...]» κ.λπ. κ.λπ.

Από την ιστοσελίδα της ΧΑ, 30/12/2014, η … «Σημαία με το Αίμα των Αγωνιστών και Συντρόφων […]» κ.λπ. κ.λπ.

http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/paramonh-prwtochronias-me-ton-alejandro-geronta

 

Ασφαλώς, πρόκειται για άλλη μια σύμπτωση, όπως συμπτώσεις είναι και το γαμμάδιον ή ο ναζιστικός χαιρετισμός ή η 21η Δεκεμβρίου σαν ημέρα μύησης και ορκωμοσίας ή το σύνθημα ‘Ζήτω η νίκη’ και ‘Ζήτω ο θάνατος’, ή η κονκάρδα στο πέτο, πανομοιότυπη μ’ εκείνη του NSDAP με τη μόνη διαφορά πως αντί για σβάστικα υπάρχει εκεί η «εξελιγμένη σβάστικα», ο μαίανδρος, ή η παραφιλολογία πως και ο Χίτλερ πριν να κατακτήσει την εξουσία φυλακίστηκε κι έγραψε το ‘Mein Kampf’, όπως ο Ελλην Φίρερ γράφει το δικό του μανιφέστο με τον Παππά στον ρόλο του γραμματέα-Ρούντολφ Ες κ.ο.κ.
Πολύ πιθανό. Εδώ, όμως. έχουμε κάτι καινούργιο.

Η Χρυσή Αυγή, το ‘νόμιμο πολιτικό κόμμα’ των ‘Ελλήνων εθνικιστών’, ως γνωστόν, δεν έχει καμία σχέση με τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό και με το χιτλερικό NSDAP. Απλά, έχει μελετήσει κάθε του βήμα και έχει αντιγράψει κάθε του λεπτομέρεια, ακόμη και στα δευτερεύοντα και στα «σημειολογικά». Είναι σύμπτωση λ.χ. ότι ο χιτλερικός ύμνος του Γ’ Ράιχ που ακούγεται σε αυτό εδώ το βίντεο είναι ο χρυσαβγίτικος ύμνος ‘Ορθό το Λάβαρο’.

Δείτε το βίντεο:

 

Κι εδώ:

 

Οι σκηνές που μόλις παρακολουθήσατε ήταν μια τυπική ναζιστική ψευδοθρησκευτική, με παγανιστικά στοιχεία, χιτλερική τελετουργία, η οποία ελάμβανε χώρα πολύ συχνά στη χιτλερική Γερμανία μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, και οπωσδήποτε σε κάθε μια από τις ετήσιες συγκεντρώσεις του χιτλερικού κόμματος στη Νυρεμβέργη, κάθε χρόνο ανελλιπώς.
Πρόκειται για την διαβόητη ‘Blutfahne‘, την ‘Σημαία του Αίματος‘: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Επικαιρότητα, Ιστορία, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια »

Σκηνή Τρίτη #03: 23 προς 24 Ιουλίου 1974, ΕΑΤ-ΕΣΑ, Βρετανική Πρεσβεία, Αεροδρόμιο Ελληνικού (Από τις Εννιά συν μία άγνωστες ακτινογραφίες του ναζιστικού ζόμπι)

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2014/10/03

Συνεχίζουμε με την επόμενη Σκηνή (Τρίτη) από την σειρά των ‘Εννέα συν μία σκηνές από την ιστορία της Χρυσής Αυγής‘, της μεγάλης έρευνας με τίτλο ‘Η Χρυσή Αυγή, το φασιστικό κρατικοπαρακράτος και οι κρυφές χρηματοδοτήσεις: Νέα στοιχεία – Εννιά συν μία άγνωστες σκηνές από την ιστορία της ελληνικής ακροδεξιάς που ρίχνουν φως στην άγνωστη Χρυσή Αυγή – Μια ακτινογραφία της μεταμφίεσης του ναζιστικού ζόμπι [Σειρά άρθρων: Χρυσή αυγή: Οσα θέλει να κρατήσει κρυφά #04]‘.

Ο σύνδεσμος για την προηγούμενη σκηνή βρίσκεται ακριβώς επάνω αριστερά από τον τίτλο, το προοίμιο-εισαγωγή βρίσκεται εδώ ‘Εκατό χρόνια φασιστικές οργανώσεις: Μικρή συμβολή στην περιοδολόγηση + Κάποιες σκέψεις για τις αιτίες της εκτίναξης της Χρυσής Αυγής‘, η παρουσίαση βρίσκεται εδώ ‘Μικρή παρουσίαση: Τι θα διαβάσουν οι επισκέπτες του XYZ Contagion στην τέταρτη μεγάλη έρευνα για τη Χρυσή Αυγή, το φασιστικό κρατικοπαρακράτος και τις κρυφές χρηματοδοτήσεις‘ και η Σκηνή Πρώτη βρίσκεται εδώ ‘Σκηνή Πρώτη #01: Φεβρουάριος 2005, Γήπεδο Παναθηναϊκού, ΓΑΔΑ, Πατριαρχείο Ιεροσολύμων‘.

Υπενθυμίζουμε, πως όταν ολοκληρωθεί η δημοσίευση των δέκα σκηνών, αυτές θα συναποτελέσουν ένα ενιαίο κείμενο, που θα δημοσιευτεί ξεχωριστά.


 

@@@ Σκηνή Τρίτη: 23 προς 24 Ιουλίου 1974, ΕΑΤ-ΕΣΑ, Βρετανική Πρεσβεία, Αεροδρόμιο Ελληνικού

Την ημέρα που η Ελλάδα φαινόταν ότι θα μπορούσε να απαλλαχτεί οριστικά από το δικτατορικό καθεστώς, και ενώ ο κόσμος περιμένει την άφιξη του Καραμανλή, πανηγυρίζοντας την πτώση της χούντας, μια ομάδα νεαρών εθνικοσοσιαλιστών από την οργάνωση ‘Κόμμα 4ης Αυγούστου’ (Κ4Α) του Κώστα Πλεύρη -η μοναδική οργάνωση/κόμμα που επιτρεπόταν η λειτουργίας της επί χούντας, όπως είπαμε-, οπλισμένοι με τα απαραίτητα σύνεργα ‘της δουλειάς’ και με ένα σχεδιάγραμμα του οικήματος, αναρριχώνται στα κάγκελα της Πρεσβείας της Μεγάλης Βρετανίας, με σκοπό να την κάψουν. Τους αντιλαμβάνεται, όμως, μια αστυνομική περίπολος και τους συλλαμβάνει. Στη διαδρομή για το τμήμα, ένας από αυτούς ξεφορτώνεται το χαρτί με το σκαρίφημα, κι έτσι τελικά, και με δεδομένη τη φασαρία και τη ‘διασάλευση της τάξεως’ εκείνης της βραδιάς, αφήνονται ελεύθεροι [30].

Τις ώρες εκείνες, ο μέντοράς τους και αρχηγός του Κ4Α Πλεύρης μεταφερόταν από το ΚΕΣΑ στου Παπάγου όπου βρισκόταν κρατούμενος, προς το ΕΑΤ/ΕΣΑ. Ο Πλεύρης, ιδιαίτερος και κουμπάρος του παλιού αξιωματικού του αποσπάσματος Βρεττάκου -ουσιαστικά ταγματασφαλήτη- Ιωάννη Λαδά [31], είχε δοθεί ψυχή τε και σώματι στην επιτυχία της ‘Επαναστάσεως’ από διάφορα πόστα, -όπως και άλλα μέλη του Κ4Α-, αλλά κάποια στιγμή τον Μάιο του 1974 είχε βρεθεί σε δυσμένεια από τους ιωαννιδικούς. Δυστυχώς για τον Πλεύρη, ο Λαδάς δεν ήταν πλέον ισχυρός και δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα για να προστατεύσει τον κουμπάρο του. Είχε προσπαθήσει, βέβαια, και είχε απευθυνθεί στον στρατηγό Γρηγόριο Μπονάνο, αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων μετά τη μεταβολή της 25ης Νοεμβρίου 1973 και την επικράτηση του Ιωαννίδη, και τον είχε παρακαλέσει να δεχτεί τον «ιδιώτην Πλεύρην», διότι «ήτο της απολύτου εμπιστοσύνης του». Ο Μπονάνος δέχτηκε τον Πλεύρη, τον ρώτησε τι ήθελε, αυτός απάντησε ότι «ηγείται μιας μαχητικής οργανώσεως που έχει προσφέρει εθνικόν έργον και ότι τίθεται μαζί με την ομάδα του εις την υπηρεσία των Ενόπλων Δυνάμεων», ο Μπονάνος τον ευχαρίστησε και του απάντησε ότι «αι Ενοπλαι Δυνάμεις είναι πολύ καλά οργανωμέναι και δεν έχουν ανάγκην οποιασδήποτε ενισχύσεως, και μάλιστα υπό ιδιωτών». Ο Πλεύρης έφυγε άπραγος, ο Μπονάνος ενημέρωσε τον υπασπιστή-γραμματέα του ταγματάρχη Γεράσιμο Ματάτση πως δεν επιτρέπει να ξαναπατήσει ο ιδιώτης το πόδι του μέσα στο ΓΕΣ, και πως δεν πρέπει να του έχει κανείς εμπιστοσύνη, και ο γραμματέας ενημέρωσε τον Μπονάνο πως, σύμφωνα με τα όσα έμαθε, ούτε ο Ιωαννίδης είχε εμπιστοσύνη στον ιδιώτη Πλεύρη, κι έτσι, λίγο αργότερα, το αποτέλεσμα ήταν ο Πλεύρης να συλληφθεί (αφού πρώτα είχε ειδοποιηθεί) μαζί με άλλα στελέχη του Κ4Α [32].

Με τα γεγονότα του Ιουλίου του 1974, είχε έλθει η ώρα να απελευθερωθούν όλοι οι κρατούμενοι του καθεστώτος, κι εκεί, στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, μόλις οι ιωαννιδικοί αξιωματικοί είδαν τον Πλεύρη, τον κάλεσαν στο γραφείο τους για να τους … διαφωτίσει σχετικά με το τι προβλέπει πως θα γίνει (!!!) και για να τους … δώσει συμβουλές σχετικά με το τι θα πρέπει να πράξουν. Ο Πλεύρης τους συμβούλεψε να εκτελέσουν (!!!) όλους τους πολιτικούς, αλλά και όλους τους χουντικούς που τυχόν θα διαφωνούσαν για ένα καινούργιο πραξικόπημα. Τους προέτρεψε να κινηθούν αμέσως προς το Προεδρικό Μέγαρο όπου συνεδρίαζαν ο Καραμανλής και οι άλλοι πολιτικοί που συμμετείχαν κατόπιν στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τον χουντικό Πρόεδρο -μαριονέτα του Ιωαννίδη-, Γκιζίκη και τους χουντικούς αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και των τριών όπλων (Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου), να τους συλλάβουν ή/και να τους εκτελέσουν επί τόπου αν δεν συμφωνήσουν σε καινούργιο στρατιωτικό νόμο. Μάλλον δεν εισακούστηκε, ήταν κι ο Ιωαννίδης εξαφανισμένος από μέρες, κι έτσι βγήκε απλά από την πόρτα, πήρε ένα ταξί και κατευθύνθηκε στο σπίτι του Λαδά. Την άλλη μέρα, πήγε στα γραφεία του Κ4Α, τα οποία βρήκε, λέει, κατεστραμμένα, και ο λόγος ήταν, λέει, το μίσος που έτρεφε γι’ αυτόν ο Εβραίος γαμπρός του Ιωαννίδη, ο γιατρός Αλαζράκης [33].

Από τα γραφεία του Κ4Α, πάντως, είχαν ξεκινήσει αυτοί οι τρεις επίδοξοι προβοκάτορες που ήθελαν να κάψουν την βρετανική Πρεσβεία, τη νύχτα της πτώσης της χούντας. Ηταν οι γνωστοί μας Νίκος Μιχαλολιάκος, Αριστοτέλης Καλέντζης και Γιάννης Περδικάρης. Ο τελευταίος ίσως δεν είναι τόσο γνωστός. Ισως τον έχετε συναντήσει με το ψευδώνυμο ‘Ιων Φιλίππου‘, με το οποίο υπογράφει τα βιβλία του. Πρόκειται για έναν συνεπή ‘συναγωνιστή’ του Μιχαλολιάκου και, ασφαλώς, … χρυσαβγίτη, επί 40 και πλέον έτη, από το 1972 και τις μέρες του Κ4Α μέχρι τις μέρες μας. Συνιδρυτής, ουσιαστικά, της Χρυσής Αβγής, βασικός ‘θεωρητικός ιδεολογικός καθοδηγητής’, κύριος αρθρογράφος στο περιοδικό σε ολόκληρη την περίοδο 1982-1990 και συγγραφέας πολλών από τα λεγόμενα ‘ιδεολογικά’ κείμενά της την περίοδο 1980-1990 (ιδεολογικές διακηρύξεις, εσωτερικοί κανονισμοί, καταστατικά κ.λπ). Το 1991 χωρίζουν οι δρόμοι τους, παραμένει παρατηρητής -αλλά και δημόσιος υπερασπιστής- της ΧΑ μέχρι το 2010, οπότε και επανεντάσσεται στην οργάνωση με τον ρόλο του βασικού ‘πολιτικού αναλυτή και αρθρογράφου’, σύμφωνα με το απολογιστικού τύπου βιβλίου που εξέδωσε πρόσφατα από τις εκδόσεις ‘Ηλεκτρον’ του μέντορά του Κώστα Πλεύρη [34].

Είπαμε τις λέξεις ‘μέντορας’ (των τριών εθνικοσοσιαλιστών), ‘Πλεύρης’ και ‘Μανιαδάκης’ προηγουμένως. Οπως οι τωρινοί ναζί έχουν μέντορα τον Πλεύρη, έτσι και ο Πλεύρης όφειλε την αντικομμουνιστική και παρακρατική εκπαίδευση (‘σχολείον πολιτικής’ την ονομάζει ο ίδιος) στον Μανιαδάκη:

«Ωφελήθημεν τα μέγιστα από τας συζητήσεις με τον Μανιαδάκην, τον δαιμόνιον υπουργόν Ασφαλείας του Μεταξά. Τον επεσκεπτόμεθα στην οικίαν του, στην οδό Νοταρά τα απογεύματα και όλοι μαζί επηγαίναμε μετά στο Green Park στην οδό Μαυρομματαίων, όπου δίπλα στο τζάκι μας διηγείτο, μας διηγείτο κι εμείς εκρεμόμεθα από τα χείλη του. Εις εκείνο το ζαχαροπλαστείο η συντροφιά του Μανιαδάκη απετέλει σχολείο πολιτικής. Μετείχον ο Πιπινέλης, ο Αντωνέλλος, ο Σταθάς, ο Μπαλάσκας (Βίγλαρης), ο Κουτσούρης, ο Σπυρόπουλος, ο Κατσούλος, ο Μιχάλης ο Κλης και άλλαι [Σ.Σ.: ;;;] προσωπικότηται [Σ.Σ.: ;;;] της δημόσιας ζωής, που ανέλυαν τα πολιτικά γεγονότα ή ανεφέροντο στο παρελθόν κι εμείς εδιδασκόμεθα. Αληθώς υπήρξε Σχολή Μανιαδάκη, όπου εμάθαμε διά την πολιτικήν περισσότερα απ’ όσα εμάθαμε στην Πάντειο Σχολήν Πολιτικών Επιστημών (ΠΑΣΠΕ), όπως ελέγετο τότε το Πάντειον Πανεπιστήμιον» [35].

Εκδήλωση του Κ4Α το 1966 στη Θεσσαλονίκη. Από αριστερά: Σπύρος Μανωλόπουλος, Δημήτρης Δημόπουλος, Κώστας Πλεύρης και Ανδρέας Δενδρινός

Εκδήλωση του Κ4Α το 1966 στη Θεσσαλονίκη. Από αριστερά: Σπύρος Μανωλόπουλος, Δημήτρης Δημόπουλος, Κώστας Πλεύρης και Ανδρέας Δενδρινός

 

Τα ίδια συναισθήματα και την ίδια εκτίμηση που έδειχνε ο Πλεύρης στον Μανιαδάκη θα έπρεπε -λογικά- να δείχνουν και οι μαθητές (στον ναζισμό) του Πλεύρη προς τον Πλεύρη -ή, τουλάχιστον, αυτό θα περίμεναν οι ηγέτες του Κ4Α, όπως θα δούμε παρακάτω (αλλά, όπως αποδείχτηκε, συχνά-πυκνά έρχονταν σε σύγκρουση, προτού τα ξαναβρούν, προτού ξαναμαλώσουν, προτού τα ξαναβρούν κ.ο.κ.): Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Επικαιρότητα, Εννέα συν μία σκηνές από την ιστορία της Χρυσής Αυγής, Ιστορία, Μεσοπόλεμος, Μεταπολίτευση, Μετεμφυλιακή Ελλάδα 1950-1967, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα, Χρυσή αυγή: Οσα θέλει να κρατήσει κρυφά, Χούντα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 18 Σχόλια »

Οι ανατριχιαστικές αντιλήψεις της -μεταμφιεσμένης αλλά πάντα εθνικοσοσιαλιστικής- Χρυσής Αυγής για τον Χριστιανισμό και για τον ρόλο της γυναίκας

Posted by Βασιλική Μετατρούλου στο 2014/09/01

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες. Οι σύνδεσμοι προς τις ιστοσελίδες των νεοναζί οδηγούν σε αντίγραφα αυτών· δεν τους χαρίζουμε κλικ και επισκεψιμότητα.].

 

Πριν λίγες βδομάδες, είχαμε παρουσιάσει, με τα δικά τους λόγια, τις αντιλήψεις της ναζιστικής συμμορίας για τα Ατομα με Ειδικές Ανάγκες, τους επιληπτικούς, αλκοολικούς και τοξικομανείς, στο άρθρο μας με τίτλο «Ευθανασία και στείρωση για ‘άτομα με ειδικές ανάγκες, επιληπτικούς, αλκοολικούς και τοξικομανείς’: Ο δεκάλογος της Χρυσής Αυγής για την ‘ευγονική αναγκαιότητα’, την ‘διοικητική ιατρική’ και το ‘Aufartung’».

Για τις ανάγκες συγγραφής μελλοντικού άρθρου, είχαμε το δυσάρεστο καθήκον να ξεφυλλίσουμε παλαιότερες εκδόσεις της οργάνωσης, όπως αυτές π.χ.:

 

Εντυπα και προκηρύξεις από τις ένδοξες μέρες του εθνικοσοσιαλισμού. Τώρα έχουν μεταμφιεστεί σε "εθνικιστές".

Εντυπα και προκηρύξεις από τις ένδοξες μέρες του εθνικοσοσιαλισμού. Τώρα έχουν μεταμφιεστεί σε «εθνικιστές».

 

Περίοπτη θέση στο εκδοτικό της ΧΑ φαίνεται πως έχει ο Δανός ‘θεωρητικός’ ναζί Povl Heinrich Riis-Knudsen. Ιδρυτής το 1971 της ‘Εθνικοσοσιαλιστικής Νεολαίας Δανίας’ (DNSU) και το 1983 της ‘Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης Δανίας’ (DNSB), αλλά και ηγέτης (γενικός γραμματέας) της Παγκοσμίου Ενώσεως Εθνικοσοσιαλιστών (WUNS). Εχει γράψει δύο σημαντικά -για τους απανταχού νεοναζί- βιβλία, τα ‘National Socialism – A Left Wing Movement’ (1984) και ‘National Socialism – The Biological World View’ (1987), τα οποία όπως μπορείτε να δείτε και στην σύνθεση με τα χρυσαβγίτικα εξώφυλλα, η ναζιστική γκρούπα δεν άργησε να τα μεταφράσει και να τα εκδώσει στην Ελλάδα.

Φυσικά, τώρα που έχουν μεταμφιεστεί σε ‘εθνικιστές’, αποκλείεται να βρεθούν αυτά τα βιβλία στα βιβλιοπωλεία της, αλλά δίχως αμφιβολία, λογικά θα κοσμούν τις βιβλιοθήκες των στελεχών της ΧΑ, ειδικά των μηυμένων.

«[…] παλαιότερα, πριν από χρόνια, χρησιμοποιείτο στα κείμενα του Κινήματός μας ο όρος εθνικοσοσιαλισμός. Το γεγονός ότι τώρα χρησιμοποιούμε τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες. Απλά, θεωρούμε περισσότερο πολιτικά δόκιμο το να χρησιμοποιούμε τους όρους αυτούς, γιατί είναι γεγονός ότι ο όρος ‘εθνικοσοσιαλισμός’ προκαλεί παρανοήσεις μετά από έναν ωκεανό προπαγάνδας εξήντα ολόκληρων ετών».
Πηγή: Εφημερίδα Χρυσή Αυγή, 06/04/2006, ‘Εθνικιστές ή ναζιστές;;; Αρνούμεθα το ιστορικό ψεύδος των «καλών» συμμάχων και των «κακών» φασιστών’ [*].

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Επικαιρότητα, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 29 Σχόλια »

Ανοιχτή επιστολή από τον πατέρα ενός εγκαίρως αποχωρήσαντα χρυσαυγίτη προς τους γονείς εκείνους που έχουν τα παιδιά τους στην Χρυσή Αυγή

Posted by Κλέων Ι. στο 2014/04/27

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες. Οι σύνδεσμοι προς τις ιστοσελίδες των νεοναζί οδηγούν σε αντίγραφα αυτών· δεν τους χαρίζουμε κλικ και επισκεψιμότητα.].

 

Λάβαμε αυτήν την επιστολή, που δημοσιεύτηκε και σαν σχόλιο στο άρθρο «Χρυσή Αυγή: Η κρυφή ιεραρχία, η πραγματική ηγεσία, το ‘χρίσμα’ για τα μυημένα μέλη και οι δοκιμασίες πριν τις τελετές μύησης (επιθέσεις σε ανύποπτους ‘εχθρούς της ράτσας’)», όμως πιστεύουμε ότι έχει μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη αξία, και γι’ αυτό θα ήταν προτιμότερο αν υπήρχε και σαν ξεχωριστή ανάρτηση. Η ορθογραφία είναι του πρωτοτύπου· δεν κάναμε καμία παρέμβαση εκτός από κάποια σημεία στίξης και κάποια λάθη πληκτρολόγησης. Τα έντονα γράμματα, απλά για να τονίζονται τα ονόματα μέσα σε κάθε παράγραφο, και τα πλάγια, όταν υπάρχει παράθεση αποσπασμάτων (quoting). Οι τρεις φωτογραφίες είχαν δοθεί σαν λινκ, και ενσωματώθηκαν μέσα στο κείμενο.

 

Ανοιχτή επιστολή από τον πατέρα ενός εγκαίρως αποχωρήσαντα χρυσαυγίτη προς τους γονείς εκείνους που έχουν τα παιδιά τους στην Χρυσή Αυγή

Αξιότιμοι κ.κ. γονείς του Γιώργου Φουντούλη,
αξιότιμοι κ.κ. γονείς του Μάνου Καπελώνη,
αξιότιμοι κ.κ. γονείς των παιδιών που πήγαν στην Χρυσή Αυγή,
είμαι ένας απλός συνταξιούχος και πατέρας τριών παιδιών, με μεγάλη ανησυχία για το μέλλον αυτού του τόπου και για το μέλλον των παιδιών μας.

Απόφάσισα να γράψω αυτήν την επιστολή, ώστε να μάθει ο κόσμος λίγα πράγματα από όσα πέρασε η οικογένειά μου το τελευταίο διάστημα, και δεν ζητώ τίποτα από κανένα. Θέλω μόνο να προσθέσω ένα λιθαράκι για να μάθει ο κόσμος την αλήθεια, την δική μου αλήθεια, έτσι όπως την έζησα.

Αγαπητέ κύριε και κυρία Φουντούλη, αγαπητέ κύρια και κυρία Καπελώνη,
γνωρίζω ότι ο πόνος σας είναι αβάσταχτος και ότι τίποτα δεν μπορεί να τον απαλύνει. Το να χάνει κανείς τα παιδιά του, και να αναγκάζεται να ζει μόνο τις αναμνήσεις και τις μνήμες του απ’ τα παιδιά, και όχι έχοντας τα δίπλα του, να μπορεί να τα αγκαλιάζει όποτε θέλει, σίγουρα είναι κάτι που μόνο όποιος το έχει βιώσει με τον πιο οδυνηρό τρόπο, μόνο αυτός το γνωρίζει.

Σας γράφω αυτές τις γραμμές, για έναν πολύ απλό λόγο: Για μια σκέψη που με βασανίζει και με κατατρώει: Για την σκέψη πως στη θέση τη δικιά σας, θα μπορούσα να ήμουν εγώ, και πως ο πόνος των οικογενειών σας θα μπορούσε να είναι πόνος και της δικής μου οικογένειας. Αν πιστεύετε ότι γνωρίζετε όλη την ιστορία με όλες τις πτυχές της, τότε δεν χρειάζεται να διαβάσετε παρακάτω. Αν όμως έχετε και την παραμικρή υποψία πως δεν σας τα έχουν πει όλα (και ποιό παιδί τα λέει όλα στους γονείς του;), τότε να μου επιτρέψετε να σας παροτρύνω να διαθέσετε τα επόμενα 5 λεπτά για να διαβάσετε αυτά που έχω βιώσει, και ίσως αυτά τα 5 λεπτά να είναι τα σημαντικότερα 5 λεπτά, στην προσπάθειά σας να καταλάβετε γιατί έγινε ό,τι έγινε, και γιατί περνάτε σήμερα αυτόν τον Γολγοθά.
Σκοπός μου δεν είναι να επαναφέρω οδυνηρά συναισθήματα. Σκοπός μου είναι να ενημερωθούν κι άλλοι γονείς, ώστε να αποφύγουν τους σκόπελους που πέρασε και η δική μου οικογένεια.

Βλέπετε, και το δικό μου παιδί είχε πλησιάσει και ήταν στην οργάνωση Χρυσή Αυγή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακροδεξιά, Επικαιρότητα, Ντοκουμέντα, Σκελετοί στη ντουλάπα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 51 Σχόλια »

 
Αρέσει σε %d bloggers: